بعدازشهادتِ‌خانم‌رقیه‌جان‌،اِمـام‌سجاد سربه‌دیوارِخرابه‌گذاشتن‌وبه‌شدت‌گریه‌می‌کردن. عمه‌جان‌زینب‌سلام‌الله‌علیهابهشون‌فرمودن برادرزاده‌جانم‌ ، شما‌اِمـامی! حجتِ‌خدایی! برای‌چی‌اینطوری‌بی‌تابی‌میکنی؟!

آقاجان‌فرمودن:عمه‌جان . . دلم‌برای‌این‌میسوزه‌که‌دیروزخواهرم‌رقیه سربه‌دیوارگذاشته‌بودورنگ‌به‌رخسارنداشت ؛ بهش‌گفتم‌خواهرم؟چیشده‌که‌سربه‌دیوارگذاشتی‌ ورنگِ‌صورتت‌پریده؟! رقیه‌جوابی‌دادکه‌دلم‌روسوزوندعمه‌جان! دلِ‌منِ‌امـام‌روسوزوند . .

بهم‌جواب‌داد: برادرجان؟ دراین‌شهر ، بچه‌ای‌مثلِ‌من‌گرسنه‌هست؟!(:

آخ بمیریم‌برات‌خانم‌جان!💔😭

وهب وقتی رسید به امام حسین ظاهرش به امام نمیخورد دیگه.. حر هم که رسید به امامش، ظاهر و کلام و دهان و زندگیش به امامش نمیخورد دیگه.. حالا من کی باشم این وسط، عیب‌جو و تیکه‌انداز حر باشم! یهو دیدی حر رسید به کربلا.. من هنوز دارم دنبال عیوب بقیه میگردم برای اثبات درون خالی خودم، و اینکه «من بهترم، تو بدی!» 🌱

چرا تکراری نمیشه :)

در بزمِ ما به باده و جام احتیاج نیست ما را بس است مستیِ ذکر مدام دوست

"فَمُذْ کنتُ طفلاً رأیتُ الحسین{ع} مَناراً إلى ضوئهِ أنتَمی.." از کودکی حسین{ع}برای من گنبدی نورانی بود که خود را به نور او متصل می‌کردم..

:)