دنیا را با غم قاطی کردند تا ما بفهمیم نقشمان در این هستی حرکت است نه رفاه!

ولی من بعد کربلا تازه دارم متوجه میشم که خیلی از ادیت ها برای امام حسین، عکسش واسه حرم حضرت عباسِ

به شهید بهشتی گفتند :چرا در برابر تهمت ها ،شایعات و بدگویی ها پاسخ نمی دهید ؟ فرمود :«من برای این کارها وقت ندارم ،شاید آن ها بخواهند عمدا من را به این امور مشغول کنند و از مسائل اصلی بازدارند ! بهترین راه برخورد با این ناملایمات و ناگواری ها تغافل و تجاهل است یعنی به روی خود نیاورد و خود را به نفهمیدن بزند و گوشش کر و چشمانش کور شود تا بتواند به زندگی ادامه دهد .» 📚 از کتاب «زندگی موفق» #پلاک 🌱 #هایلایت

علی (ع) فرمود : «نیمی از عقل برتابیدن جهالت ها و نیمی دیگر ،خود را به غفلت زدن است .» انسان های بزرگ منش و خردمند خود را از بسیاری چیز ها کنار میکشند و اگر چیز هایی دیدند یا شنیدند که پرداختن به آن ها در شأنشان نیست بزرگوارانه از کنارش می‌گذرند.

از لحاظ روحی به چادر های زیاد با مدل های متنوع نیازمندم ....😁

بعضی از کارای ساده مثل بافتن زیر نور لامپ آشپزخونه وقتی خونه تاریکه +گوش کردن به پلی لیستی از نصری و قربانی و گرشاسبی می‌تونه برام حکم تراپی داشته باشه .....

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم به طاقتی که ندارم کدام بار کشم؟!...

می‌نویسم عشق ، می‌خوانم حسین حا و یا و نون و سین کل الفبای من است

چقدر جوادم این روزا ....

باید درست و حسابی تشییع می‌کردیم. باید ده مادیان هلاک می‌کردیم و نامه می‌رساندیم به شبه جزیره:«جنازه را هرطور هست حفظ کنید که مردم راه افتادند.» باید کشته‌ی ازدحام می‌دادیم، عرب و عجم. کیلومترها کشتی پشت به پشت هم می‌چسباندند و جهاز شترها سدی محکم می‌ساختند. باید جمعیت می‌بارید بالای سر یک قبر کوچک که قرار بود پیامبرﷺ را بغل کند. ما یکبار توی تاریخ کم گذاشتیم و هرشب چوب‌اش را می‌خوریم. اینها یکروز بلندی دستشان سایه انداخت روی چادر یک عارفه‌ی فاضله، و هرچه چپ و راست نگاه انداختند کسی آه نکشید و دیدند می‌شود زد. فکر می‌کنید کوچه‌ها، هرکوچه‌ایی که حاوی حیات است، صدای درد فرو برده‌ی ریحانه را فراموش می‌کنند؟ بعد راه را باز دیدند و شمشیر کوبیدند وسط سر امیرالمومنینﷺ، بعد خیلی راحت‌تر بود که مخفیانه به پسرش زهر بدهند. ناگهان وسط تاریخ طغیان کردند و توی گرد و خاک صحرا تا شد تاختند، اینجا کمی رگ غیرتمان باد کرد و بعد باز رفتند روی برنامه قبلی. با بهانه خصومت‌های شخصی یکی یکی کشتند و تازه دور برداشتند که ما ارادتمند این درگاهیم. بعد چه شد، وقتی که دیگر امام نداشتیم؟ خیلی واضح است وقتی برای کشته شدن رهبرهای خدا نشانده‌مان شلوغش نکردیم هر کسی را که می‌توانست سامانمان بدهد به قتل رساندند. هر زمان فاطمیه بود، عاشورا شد، چهل و هشتم آمد، بیست و یکم رمضان رسید، یا حتی یک شهید تازه دادیم شبیه رئیسی یا سیدحسن، هر زمان برای یکنفر از این چهارده‌تن گریستید در حقیقت برای از دست دادن رسول خدا عزاداری کردید. هر شبِ تاریخ واقعه شهادت پیامبرﷺ است. #یادداشت