دچار
قشنگ بود #هم_مسیر
محبوبم وقتی الان نیستی منو ببری خونه وسط این برف ،میخوام که اصلا نباشی 😂
4.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
تو رنج فردا را داری!
تو ترس جدایی را داری!
تو در کنار محبوبت هستی ولی حس میکنی از تو جدا خواهد شد..
بارها و بارها زمینت زدند و این را فهمیدی که؛
در هر بهار، پاییزی هست!
#عین_صاد
کاش هیچ وقت عجله نداشتم :)
کاش بیشتر پیشش می موندم
حالا من با تسبیحش چیکار کنم
تسبیحی که باهاش میلیون ها تا صلوات فرستاده
کاش آنقدر زندگی سخت نبود
قربون دستات بشم که چقدر دونه هاشو چرخوندی
کاش این همه حسرت تو دلم نبود
تو زندگیم هیچ کس به اندازه تو از دیدن من خوشحال نمیشد
چطوری باور کنم که باید از فعل های گذشته برات استفاده کنم وقتی هنوز قلبت میزنه
چجوری بند بیارم این همه اشک رو ....
اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ حَبِّبْ إِلَیَّ مَا رَضِیتَ لِی وَ یَسِّرْ لِی مَا أَحْلَلْتَ بِی وَ طَهِّرْنِی مِنْ دَنَسِ مَا أَسْلَفْتُ وَ امْحُ عَنِّی شَرَّ مَا قَدَّمْتُ وَ أَوْجِدْنِی حَلَاوَةَ الْعَافِیَةِ وَ أَذِقْنِی بَرْدَ السَّلَامَةِ وَ اجْعَلْ مَخْرَجِی عَنْ عِلَّتِی إِلَی عَفْوِكَ وَ مُتَحَوَّلِی عَنْ صَرْعَتِی إِلَى تَجَاوُزِكَ وَ خَلَاصِی مِنْ كَرْبِی إِلَى رَوْحِكَ ، و سَلَامَتِی مِنْ هَذِهِ الشِّدَّةِ إِلَى فَرَجِكَ
خدایا، بر محمّد و آلش درود فرست و آنچه را برایم پسندیدهای محبوب من کن و آنچه را بر من وارد کردهای آسان کن و از آلودگی اعمال زشتی که در گذشته انجام دادهام پاکم فرما و شرّ آنچه که پیش از این مرتکب شدهام، از صفحۀ وجودم محو کن؛ و از شیرینی عافیت کامیابم کن و گوارایی تندرستی را به من بچشان و راه بیرون رفتن از بیماریام را به سوی بخشش و عفوت و جابهجا شدنم از بستر بیماری را به جانب گذشتت و نجاتم را از اندوهم به عرصۀ رحمتت و تندرستیام را از این دشواری به دایرۀ گشایشت، قرار بده.
إِنَّكَ الْمُتَفَضِّلُ بِالْإِحْسَانِ الْمُتَطَوِّلُ بِالِامْتِنَانِ الْوَهَّابُ الْكَرِیمُ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ.
همانا تو نیک رفتار به احسان و عطاکنندۀ به نعمتی، بسیار بخشنده و بزرگواری؛ دارای جلال و اکرامی.
#دلبری 💌
هدایت شده از |صاحبSaheb|
🍉
یلدا آن بوسهاییست که قولش را گرفتهایی، گرمایش را نه.
روزهای بیمهر و کشدار عهد تا وصال که وسط خشکی و سختگی روزگار شوق جرقه میزند ته دلت؛ یلداست.
تمام روزهایی که مُهر خلقنا الانسان فی کبد به پیشانی، تا الیه الراجعون میدوی یلداست؛ زندگیست. تمام رفت و آمدهای خورشیدی که یکبار هم نگاهش نکردهای ولی هر روز تو را دیده یلداست. تمام به آخر نرسهای عمر، یلداست.
تاریکترین شب، طولانیترین سیاهی، به صبح ختم نشوترین غروبِ خورشید را ما جشن میگیریم. آن شبی که سختترینِ سیصد و شصت و پنج روز باشد را ما میزنیم به گردهی هم و غش میرویم از خوشی. بهمان یاد دادهاند وقتی شدیدتر شد بیشتر بخندیم چون مدال احسن عملا دست هرکسی بیوفتد برندهی دنیاست و آخرت را بهش هدیه میدهند.
#یادداشت