هدایت شده از ایتا توییت
✅ این تنها وصیتنامه معلم شهید حسین بابری هست ،که مدت کوتاهی قبل از شهادت به پدر خود تقدیم کرده است .
@Twitter_eita [عضویت]
خدایا! به که واگذارم می کنی؟
به سوی که می فرستی ام؟
به سوی آشنایان و نزدیکان تا از من ببُّرند و روی بگردانند؟
یا به سوی غریبگان، تا گره در ابرو بیفکنند و مرا از خویش برانند؟
یا به سوی آنان که، ضعف مرا می خواهند وخواری ام را طلب می کنند؟
من به سوی دیگران دست دراز کنم؟!
در حالی که خدای من تویی و تویی کارسازِمن.
من شِکوه از غربت و تنهایی و دوری ام را به دامن تو می ریزم
و در آستان تو می گریم
و شکایتم را به درگاه تو می آورم.
پس خشمت را بر من فرو مریز
که ترسِ من، تنها از خشم توست و از هیچکس دیگری جز تو نیست.
#دلبری💌
دچار
نشستـه کنجِ خیابـانِکربـلاء دلِمـن، چهخاطراتِقشنگـی ازآنمحل دارد..
تو مسیر پیاده روی آخراش وحشتناک حالم بد بود
هر دو سه تا عمود مجبور میشدم بشینم
طفلک سهیلا و معصومه خودشونم خسته بودن باید حواسشون به منم میبود
اینجا نشستیم
یکم بعد بنده کوله مو گذاشتم همونجا بلند شدم و تند داشتم میرفتم و خوشحال بودم که عععع استراحت کردم چه راحت تر الان میتونم برم ... نگو کیفِ سنگین رو یادگاری گذاشتم برای دوستان عراقی واسه همین راحت تر راه میرم ......
یادش بخیرررررر😄
دچار
_ما پُشتِمان ضعيف تر از آن بود که تو بار فراق و دوریِ خود را بر آن نِهی..
_دلم تنگه :)
نذاری نوکرِ تو بیسعادت شه..
نذاری دوری از حرم یه عادت شه. . .