تا كی غروب جمعه ببینم كه مادرم‌ یك‌گوشه بغض‌كرده،كه‌این‌جمعه‌هم‌گذشت‌..

مولا! شمارِ درد دلم بی‌ نهایت است‌ تعداد درد من به خدا از رقم گذشت‌💔..

من درختی کلاغ بر دوشم، خبرم درد می کند بدجور ساقه تا شاخه ام پر از زخم است، تبرم درد می کند بدجور من کی ام جز نقابی از ابهام؟ درد بحران هویت دارم یک اشاره بدون انگشتم، اثرم درد می کند بدجور جنگجویی نشسته بر خاکم، در قماری که هر دو می بازیم پسرم روی دستم افتاده، سپرم درد می کند بد جور هرچه کوه بزرگ می بینی، همگی روی دوش من هستند عاشقی هم که قوز بالا قوز، کمرم درد می کند بدجور تو فقط صبر می کنی تجویز، من فقط صبر می کنم یکریز بس که دندان گذاشتم رویش، جگرم درد می کند بدجور بستری کن مرا در آغوشت، با دو نخ شعر و این هوا باران مرغ عشقی بدون همزادم، که پرم درد می کند بد جور مرتضی خدایگان

انسان مسلمان و دست‌پرورده اسلام در برابر همه‌ی جلوه‌های ظلم و فساد حساس است و هرگز بی‌تفاوت و خونسرد نیست. ما جامعه‌ی انسان‌های باایمانِ مجاهدِ پیکارگرِ حساس لازم داریم. ✍شهید بهشتی 📚بررسی و تحلیلی از: جهاد، عدالت، لیبرالیسم و امامت، ص۷۵ #هایلایت #پلاک 🌱

نیازمند نفسهای حقِ شما برای یک مریضِ بدحال..🥲

سهمم از عشق تو عکسی‌ست که دیدم آنهم دستم آن قدر تکان خورده که تار افتاده _وضعیت توشهٔ ایام فراقم...

شهیدمطهری یه جمله‌ای داره که: «من ستايشگر معلمي هستم كه انديشيدن را به من آموخت نه انديشه‌ها را» شما هر جا هستید، سعی کنید تفکر کنید. فکرها رو نخونید و قبول نکنید به راحتی. فضای‌مجازی یه «راحتی فکری» ایجاد میکنه که فکرکردن رو از شما میگیره.. خصوصاً شما رو درگیر «حباب اطلاعات» و «مه اطلاعاتی» میکنه.. این فضا خصوصاً داخل پیامرسان‌هایی که اکثرن یک‌جهت‌فکری‌انحصاری خاص دارن، بیشتره..(مثل ایتا) پس خیلی مراقب باشید و هر اندیشه رو سعی کنید مث «روبیک‌حل‌کردن» از جهت‌های مختلف بهش نگاه کنید و باهاش ور برید تا واقعاً به حقیقت نزدیک باشه..

مرحبا ای پيک مشتاقان بده پيغام دوست تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست واله و شيداست دايم همچو بلبل در قفس طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست زلف او دام است و خالش دانه آن دام و من بر اميد دانه‌ای افتاده‌ام در دام دوست سر ز مستی برنگيرد تا به صبح روز حشر هر که چون من در ازل يک جرعه خورد از جام دوست بس نگويم شمه‌ای از شرح شوق خود از آنک دردسر باشد نمودن بيش از اين ابرام دوست گر دهد دستم کشم در ديده همچون توتيا خاک راهی کان مشرف گردد از اقدام دوست ميل من سوی وصال و قصد او سوی فراق ترک کام خود گرفتم تا برآيد کام دوست حافظ اندر درد او می‌سوز و بی‌درمان بساز زان که درمانی ندارد درد بی‌آرام دوست

ـ

یکی از اساتید دانشگاه این تابلو شعر رو با خط خودشون به یکی از کارمندا هدیه داده بودن؛ایشون هم نصب کرده بودن روی دیوار اتاق کارشون ... صد ها فرشته بوسه بر آن دست میزند کز کار خلق یک گره بسته وا کند

بپرهیز از آن که مرگ تو فرا رسد در حالی که از پروردگارت گریزان و در دنیا پرستی غرق باشی. - نامه‌ ۶۹ نهج‌البلاغه

واقعا خوش به حال نینی ها ؟🥲❤️