«و گفت:
عبودیت آن است که بندهی او باشی به همه حال، چنان که او خداوند توست به همه حال.»
تذکرة الاولیاء عطار.
«و گفت:
غافلان در حکم خدای زندگانی میکنند وذاکران در رحمت خدای و عارفان در قرب خدای.»
تذکرة الاولیاء عطار .
چشمآلودهکجا،دیدندلدارکجا؟
دلسرگشتھکجا،وصفرخِیارکجا؟
کاشدرنافلھاتناممراهمببری
کھدعایتوکجا،عبدگنھکارکجا؟(:
یهقسمتازخطبـههفتادوهشتِنهجالبلاغــه هستکهمولا بهخداوندمیفرمایـنـد:
خدايا؛ ببخشاى نگاههاىِ
اشارتآميز، و سخنانِ بىفايده و
خواستههاىِ بىموردِ دل و لغزشهاىِ زبان.