روزای آخریه که اینجام و از الان آگاهی کامل دارم که تراژدی دلتنگی تا حد جنون باز قراره تکرار بشه...

بنده بعد از یه دبل اسپرسو سنگین: @fraamee

آخرین تلاش های وی برای گرفتن خوراکی از هم اتاقی هاش _و به هم اتاقی خود نیکی کنید🦦

سرنوشت ساز ترین آزمون سالت رو دادی،با بغض و اشک شوق و رضایت وارد اتاقتون شدی، از بچهایی که برات دعا کردن و الهی به رقیه گفتن تشکر کردی، رفتی سمت چمدون ،بهترین لباسی که همراهت بود رو برداشتی _کجا میری؟ +حرم، باید برم از بابا رضا تشکر کنم

مثل همیشه لطف تو بیشتر از لیاقت منه...

🫀

حتی خادماشم میدونن من تو حرمش تبدیل به یه دختر کوچولوی خوشحال و لوس میشم🦦

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارن که کسی نفهمه من خارج از زمان مجاز بیرونم همون لحظه هم بازیِ پنج سالم که حوصلش سررفته(پسر استادم) :

به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقیست...

یه نفر :حافظای قرآن خیلی با وقار و متانتن همون لحظه بچهای خوابگاه ما چون کسی تو خوابگاه نیست درو روشون باز کنه :

صمیمیت و اعتماد و اعتباری که بین خودم و دوستای سال حفظیمون و اساتیدمون هست یکی از قشنگ ترین بخش های زندگیمه مثلا امروز یکی از بچهایی که مشهد ساکن بود اومد خوابگاه دنبالم ، به طور رندوم به استادمون گفتیم محمد امینو(پسر پنج سالش) با خودمون ببریم؟ استادمونم بدون ذره ای تردید بچشو داد دستمون رفتیم چند ساعت خونه دوستم استراحت کردیم،با مامانش حرفای خاله زنکی زدیم الانم بابای یکی دیگه از بچها اومد دنبالمون که ببرتمون بازار من چادر بخرم😭😂