حقیقت اینه که اصلا و ابدا دختری نیستم که تاحالا یدونه خش هم روم نیوفتاده باشه یا هیچکس اذیتم نکرده باشه یا تجربه های تلخ نداشته باشم؛ اتفاقا برعکس
و به عنوان همچین آدمی خیلی خیلی آسیب پذیرم...
بزرگ ترین باگی که تو دعوا و بحث با این آدما وجود داره اینه که اونا بخاطر قائل نبود حد و مرز برای خودشون میتونن هر نوع آسیبی به شما بزنن
میتونن فحاشی کنن،میتونن بهتون تهمت بزنن،میتونن پشت سرتون حرف بزنن، میتونن بهتون آسیب جسمی و مالی بزنن و...
درحالی که تموم این موارد برای ما قبح شدیدی داره و حتی برای مقابله به مثل حاضر نیستیم انجامشون بدیم
در نتیجه در وهله اول تموم زخماروی تن ما میشینه و اونا سالم و تر و تمیز، برنده از دعوا میان بیرون :)
تنها کاری که میشه کرد اینه که از این آدما دور موند
بیاین از خدا بخوایم شر آدمای این مدلی رو از زندگی هممون کم کنه...
شمام از بین بچهای اطرافتون یه بچه مورد علاقه دارین یا فقط من اینطوریم؟
دُخآن🌘
شمام از بین بچهای اطرافتون یه بچه مورد علاقه دارین یا فقط من اینطوریم؟
منظورتون چیه من حتی نو جوونِ مورد علاقه هم دارم
بعد دوسال و این همه غُری که سر مشهد و اینور اونو رفتنم شنیدم و همه حرفایی که پشت سرم زده شد
امروز مادر بزرگم بهم گفت خوب کردی رفتی، دنیا دیده شدی، دنیا دیده به ز دنیا خورده😭😭😭😭😭😭😭😭😭