«او نمی‌خواست تکان بخورد یا حرف بزند‌. می‌خواست بیارامد، بیاموزد، رویا ببیند. او خیلی خسته بود.»

یه فیلمی که تا حالا ندیدید رو بردارید و شروع کنید ده ثانیه از وسطش ببینید، تصورتون رو راجع‌ به اون سکانس و آدمای توش توی ذهن‌تون نگه دارید. بعد بشینید فیلم رو از اول ببینید؛ وقتی رسیدید به همون سکانس، می‌بینید که چقدر تصوراتتون غلط بوده. توی زندگی هم همینه؛ رو یه نگاه نتیجه‌گیری نکنید، از ریشه بشناسید آدما رو.

❤️‍🩹

لطفا هیچوقت دست از کنار من بودن، همه چیز من بودن، آرامش من بودن، دلخوشی من بودن، مرهم زخم‌های من بودن، گوش شنوای من بودن، خونه امن من بودن برندار، باشه؟

‏"به نظرم کسی که عمیق دوستت داره، به هر نحوی راهی برای با تو بودن پیدا می‌کنه." وقت ندارم، مشکل دارم، شرایطم با تو نمی‌خونه، و تو با هر کسی می‌تونی خوشبخت بشی؛ معمولاً قصه‌ی آدم‌هاییه که علاقه ندارن.

آدمی‌ست دیگر، حتی در اقیانوس هم زنده می‌ماند اما گاهی در یک جرعه دلتنگی غرق می‌شود.

حس‌هایی هستند که نام ندارند؛ نگران نیستی، اما آرام هم نیستی، غریب نیستی، اما اهل اینجا هم نیستی، نه دلت می‌خواهد بمانی، نه آرزوی رفتن داری، دلت می‌خواهد جایی که هستی نباشی، اما جای دیگری هم نباشی.

:)

واژه‌ی "محکم" رو خیلی دوست دارم. آدم محکمی بودن. محکم در آغوش گرفتن. محکم دست کسی رو گرفتن. محکم پای حرف‌ها و قول‌هات موندن. محکم جنگیدن برای هدف ها. آدم محکمی باش تو هر زمینه‌ای که باید.

((: