همیشه یه لیست سیاه برای زندگیتون داشته باشید. کسایی که شمارو تنها گذاشتن، پشتتون رو خالی کردن و حتی کسایی که به ظاهر هستند اما اصلا جویای حالتون نیستن. بزارین کنار آدم های اضافی رو، اگه کسی شما رو بخواد به هر نحوی جایگاهشو تو زندگیتون پیدا میکنه، هیچوقت خودتون رو به کسی یادآوری نکنید .
در برابر بیمهری آدمها هیچ نمیگویم. سکوت و سکوت و سکوت، انگار که لال شده باشم؛ شایدم کور و کر؛ دیگر نه انرژی توضیح دادن دارم و نه حوصلهاش را.
پرسیدم: رها کردن سخت بود؟ گفت: نه به اندازهی نگه داشتن چیزی که واقعی نبود.
یه غمی خیلی پررنگتر از بقیه غمهاست، هضم نشدنی و هرگز خوب نشدنی. هر بار با هر اتفاقی غمگین میشی یا صدمه میبینی برمیگردی پیش اون غم. از غمهای جدید به کهنهترین غمت پناه میبری. به جانکاهترین غمت، به غم عزیزِ بیرحمت.
ولی خب خیلی قشنگه، کسی که دوسِش داری بهت لقبی میده که فقط خودش از اون استفاده میکنه.
نمیدونم شاید مسخره بنظر برسه ولی قشنگتر از بوسیده شدن و بغل شدن اینه که طرف مقابلت محو صورتت بشه،حس میکنم کسی که زل میزنه به صورتت و اجزای صورتت رو مرور میکنه و چشماش برق میزنه واقعا دوستت داره.
بدترین قسمتش اونجا بود که از خواب بیدار شدم و متوجه شدم که واقعا رفتی، اون روز صبح برای اولین بار بدونِ جراحت دردِ فیزیکی رو احساس کردم.