هر چیزی که دیرتر از زمانش برسد، دیگر هیچ معنایی ندارد. پس بعد از مرگ من، گلها را دور بیندازید؛ سنگقبرها چیزی از دلتنگی نمیفهمند.
گل من گاهی بداخلاق و کم حوصله و مغرور بود؛ اما ماندنی بود، این مانده اش بود که او را تبدیل به گل من کرده بود.
چیزی که بهش فکر میکنی بهش تبدیل میشی، چیزی که احساسش میکنی جذبش میکنی، چیزی که تصورش میکنی خلقش میکنی.
سرانجام انسانها آنچه هستند را نشان میدهند. فقط باید زمان و فضا به آنها بدهید، هیچ نقابی را نمیتوان همیشه به چهره زد.
هدایت شده از غَزَلْ خوان
در ظلمت عصری که زمین تیرهترین است
نام تو گرفتهست جهان را، خبر این است...
#اربعین_حسینی_تسلیت🥀🖤
خیلی حساسم، خیلی روی رفتارهای کوچیک آدمها دقت میکنم، حسهام خیلی قویه زود میفهمم داستان از چه قراره، حافظهام به شکل عجیبی همه چی رو به یاد داره، جزئیات رو خیلی خوب میبینم، زودرنجم و وقتی ناراحت میشم قلبم به معنای واقعی مچاله میشه.
سید علی صالحی خیلی قشنگ میگه: درست است که من هميشه از نگاه نادرست و طعنهی تاريک ترسيدهام، درست است که زيرِ بوتهی باد، سر بر خشتِ خالی نهادهام، درست است که طاقت تشنگی در من نيست اما با اين همه، گمان مبر که در برودت اين بادها خواهم بُريد!
« سلام بر آنانی که در وجود ما چیزی یافتند و دوستش داشتند که ما خود از آن بیخبر بودیم! »