نمیتوانم قولی دهم که ما هرگز از هم دور نمی‌شویم، زیرا سرنوشت از قول ها چه می فهمد؟ از فردای خورشیدی نامعلوم چه؟ از دلتنگی های شب های بی ستاره چه؟ از فروکش کردن آتش ذوق اولین بار ها چه؟ از پیوندهای عمیق وابستگی چه؟ سرنوشت چیزی نیست که بتوان برایش تصمیم گرفت از این رو هم قولی نمی دهم.

خیلی قول ها داده بودی، یادت رفته.

بخاطر چی همه چی تموم شد؟

امشب آسمون پر از ستاره‌ست ولی هیچ کدوم برایِ من نیست.

https://eitaa.com/doniva 75%

آریس ، زمانِ زیادی گذشته‌ها ، ولی اون فراموشت نکرده.

اگر بودی، برات می‌نوشتم.

_

_

سکوت تو، شعر را در روح من می‌خشکاند.