هدایت شده از Masoumeh is speaking
از زندگیم، درسام، کتابام، سریالام، دوستام، اهنگام، خانوادم، خواب، غذا، فلان و بیسار خیلی عقبم
هدایت شده از لوموعامانا
نمیدونم چطور وضعیتمو توضیح بدم فقط میدونم که روحم لجن گرفته ممنون شب خوش
هدایت شده از 𝑍
پرستو میچکد از برگبرگ دفترم امشب
پریها شروه میخوانند باهم در سرم امشب
شب از شنباد و شرجی از غروبِ گندم آبستن
و شب از همهمه، از پچپچه، از مردم آبستن
شغالان پوزه در خون، باغ یثرب را قرق کردند
و افعیهای شبرو جوجهٔ گنجشک عق کردند
شب از دلشوره، از اندوه، از شب مویه سر میرفت
و تیغی در نیامی خفته و عمرش هدر میرفت
نه نارنجی که فانوسی شود تاریکی شب را
نه مشتی آب تا تاول بگیرد خشکی لب را
جهان خیره به مردی بود هم از ماه تنهاتر
به غم آغشته چون ایوب لیک از او شکیبا تر
غریب و یکّه نخلی بود زیر نیزهٔ طوفان
هم آنگونه که شیری سرخ در انبوه کفتاران
غمی در سینهاش جاریست چونان کوه آهن سخت
نوشتن سخت و خواندن سخت و دیدن سخت و گفتن سخت
همانگونه که یونس غرق دلشورهست در زندان
نشستم گوشهٔ دنج اتاقی در شب تهران
مرور غربت مردیست اندوه شب و روزم
چه اندوهیست که هربار طرزی تازه میسوزم
چهها کردند که با آیِنه از آه میگوید
که حرفی هم اگر دارد، فقط با چاه میگوید
تورّق میکنم تاریخ را هربار میسوزم
فرزدقوار میمیرم، کلینیوار میسوزم
چه بر آن مرد رفته، از تماشای دری خونین
هزار و چهارصد سال اینطرف بسیار میسوزم
تورّق میکنم تاریخ را انگار آنجایم
تورّق میکنم تاریخ را انگار میسوزم
تورّق میکنم او را، غم آکندهای دارد
تورّق میکنم او را، ببیند بندهای دارد
تورّق میکنم چه غربت اندوه و سرریزی
تماشا میکنم چه حالت شرمندهای دارد
تورّق میکنم یک قتل را که در همه دنیا
اگر قتلی شده، حداقل پروندهای دارد
گزارش مینویسد کودتاچیها رسیدند و
هزاران پشتههیزم را به پشت درب چیدند و
سپس با نعرههاشان پردهٔ حرمت دریدند و
کنار در هرآنچه بود را آتش کشیدند و
زبانههای آتش گوشهٔ معجر رسیدند و
تمام این دقایق بچههای مرد دیدند و
بمیرم، این گزارش خطبهخط خون است و خاکستر
بمیرم لحظهٔ دندان بههم ساییدنِ حیدر
گزارش مینویسد، قتل با جسمی گران بوده
و مقتوله زنی که ظاهرا خیلی جوان بوده
گزارش مینویسد، با لگد در را شکستند و
زنی که ذکر شد هم اتفاقاً پشت آن بوده
گزارش مینویسد، بارِ شیشه داشته آن زن
گزارش مینویسد، زخم و تاول توأمان بوده
دری بودهست با گلمیخهایی جایجای آن
گزارش مینویسد، میخِ در هم خونچکان بوده
گزارش گریه کرده خطبهخط از غربت شویش
گزارش شرم دارد که بگوید میخ و پهلویش
گزارش مینویسد، زن که دست از در رها کرده
گزارش مینویسد، زن کنیزش را صدا کرده
مرورش میکنم هربار، با اندوه، از اول
نمیدانم چه بود اینها، گزارش بود یا مقتل
بمیرم این خطش که سالها اندوه جان بوده
جوان بوده، جوان بوده، جوان بوده، جوان بوده
چگونه زندهام از خواندن این روضههای تو
چگونه من نمردم از غم واغربتای تو
تو برگشی به آنجایی که اهلش بودهای خانم
و حیدر یکه و تنهاست پیش بچههای تو
کسی نگذاشت "جانم" پشت اسمش بعد پروازت
دلیل گریههای او مرور خندههای تو
اذان گفتند پس این بیتها ختمِ به خیرند و
خوشم با چند رکعت نوکریام در عزای تو
همه عمرم اگر پرسید هرکس کار و بارت چیست؟
سرم بالاست مادر که گدای تو، گدای تو