#اقتصاد_جنگ
🔖 پیشبینی بانک سوئیسی UBS از تأثیر سیاستهای ایران در تنگهی هرمز و آثار آن بر اقتصاد جهان
🔸پیشبینی قیمت طلا و نفت تا پایان سال ۲۰۲۶
🟠بانک سوئیسی UBS در تازهترین گزارش خود اعلام کرد که نگرانی از تورم، تنشهای ژئوپلیتیک و احتمال اختلال در عرضه انرژی باعث شده بازار کالاها، یعنی داراییهایی مانند طلا، نفت و فلزات صنعتی برای سرمایهگذاران جذابتر شود.
🟠یو بی اس همچنین تأکید کرده که مذاکرات آمریکا و ایران در کوتاهمدت، مهمترین عامل اثرگذار بر مسیر قیمت کالاها خواهد بود.
🟠در بخش طلا، UBS میگوید این فلز گرانبها پس از آغاز تنشهای غرب آسیا نوسانات زیادی را تجربه کرده، اما همچنان از حمایت عوامل مهمی برخوردار است. تقاضای بانکهای مرکزی، کاهش وابستگی به دلار و نگرانی درباره افزایش بدهی دولتها، از جمله عواملی هستند که میتوانند از قیمت طلا حمایت کنند.
🟠بر همین اساس، UBS انتظار دارد قیمت طلا تا پایان سال به سمت ۵,۵۰۰ دلار در هر اونس حرکت کند. این بانک طلا را همچنان یکی از ابزارهای مهم برای کاهش ریسک در سبد سرمایهگذاری میداند.
🔻پیشبینی قیمت نفت برنت
🟠در بازار انرژی نیز UBS پیشبینی خود برای نفت برنت را افزایش داده است. این بانک اکنون انتظار دارد قیمت نفت برنت تا پایان سپتامبر ۲۰۲۶ به ۱۰۵ دلار در هر بشکه و تا پایان دسامبر ۲۰۲۶ به ۹۵ دلار در هر بشکه برسد. به گفته UBS، محدودیت در حملونقل نفت از مسیر تنگه هرمز، ابهام درباره حلوفصل تنشها و بالا ماندن قیمت فرآوردههای نفتی، از دلایل اصلی این پیشبینی است.
🔻نگاه مثبت به فلزات صنعتی
🟠یو بی اس در گزارش خود توضیح میدهد که وقتی بازارهای مالی تحت فشار قرار میگیرند، داراییهایی مانند طلا، نفت و فلزات صنعتی گاهی میتوانند بخشی از ریسک سرمایهگذاران را پوشش دهند. این بانک درباره فلزات صنعتی به ویژه «مس» نیز دیدگاه مثبتی دارد. از نظر UBS این فلز صنعتی میتواند از روندهای بلندمدتی مانند برقرسانی، گذار انرژی و توسعه زیرساختهای هوش مصنوعی سود ببرد. با وجود نگرانیها درباره رشد اقتصاد جهانی، UBS معتقد است محدودیتهای عرضه و تقاضای ساختاری میتوانند در ماههای آینده از قیمت فلزات صنعتی حمایت کنند.
🌐@drAshiri
🔺در حال حاضر تعداد آمریکاییهایی که بیتکوین دارند از دارندگان طلا بیشتر شده و این موضوع نشاندهنده پذیرش بالاتر بیتکوین در میان سرمایهگذاران خرد در آمریکا است!
🔺بیتکوین، در حقیقت یک کد رمزگذاریشده است و از نظر واقعیت فیزیکی، فاقد هرگونه ارزش مالی خاص است؛ هرچند اطلاعات رمزگذاریشده در آن (بخشی از دفتر کل شبکهی زنجیرهای) میتواند حاوی ارزش اطلاعات دیجیتال تلقی شود.
🔻اما مسئله این است که پذیرش و فراگیر شدن این رمزارز حتی در آمریکا و در بخش خردهفروشی، آثار بزرگ سیاستی آن است:
➖ قدرت فدرال رزرو کمتر میشود
وقتی میلیونها نفر ثروتشان را در چیزی نگه میدارند که دولت کنترلی روی آن ندارد، ابزارهای کلاسیک مثل تغییر نرخ بهره اثر کمتری میگذارند.
➖ ممنوع کردن بیتکوین دیگر ممکن نیست
وقتی دارندگان بیتکوین از دارندگان طلا بیشترند، یعنی رأیدهندگان زیادی منافعشان به قیمت بیتکوین گره خورده؛ هیچ سیاستمداری نمیتواند با ممنوعیت جلو برود.
➖ قدرت حکمرانی آمریکا و قانونگذاری عقب افتاده است
دولتها هنوز چارچوب مناسبی برای مالیات، نظارت و حمایت از سرمایهگذار خرد ندارند؛ و هر روز که این خلأ پر نشود، ریسک بیشتری برای مردم عادی ایجاد میکند.
در مجموع، این نکات حاکی از افول و تضعیف معنادار اقتدار دلار حتی در خودِ آمریکاست.
🌐@drAshiri
اکنون تقریباً تمام بازار کالاهای توکنیزهشده روی بلاکچین در اختیار طلاست؛ بهطوریکه ارزش طلای دیجیتالیشده (Tokenized Gold) به حدود ۵ میلیارد دلار رسیده و سهمی بسیار بزرگتر از نقره و سایر کالاها دارد. این یعنی طلا در حال تبدیلشدن به مهمترین دارایی فیزیکیِ واردشده به اقتصاد بلاکچین است.
🌐@drAshiri
11.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
راه حلّ مسائل میان ایران و آمریکا از زبان رهبر شهید
«در اسلام دو عید است که به عنوان عید اسلامى به رسمیت شناخته شده است: عید شریف فطر عید است براى ضیافة اللَّه، و عید شریف قربان عید است براى لقاء اللَّه. و آن عید که ضیافة اللَّه است، مقدمه است براى لقاء اللَّه، و اینکه امر شده است به حضرت ابراهیم که فریاد بزن تا بیایند پیش تو، براى اینکه راه راهى است که از طریق ولى اللَّه باید طى بشود، از طریق اولیاء اللَّه باید طى بشود، و حضرت ابراهیم- سلام اللَّه علیه- ولىّ وقت بود و ولىّ است براى همه نسل ها، و رسول اکرم ولىّ اعظم است و ولىّ است براى همه عالم، و از راه اینها باید رسید به آنجایى که باید رسید.
ابراهیم- علیه السلام- بعد از اینکه مراحلى را طى فرمود، آخرش فرمود، عرض کرد: وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذى فَطَرَ السَّمواتِ وَ الْارْضَ، او وَجَّهْتُ وَجْهى مى گوید و براى رسول اکرم ثُمَّ دَنى فَتَدلىَّ فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ اوْ ادْنى، است و بین این دوتا فرق است، با اینکه هر دو در غایت کمال است.»
صحیفه امام؛ ج 18، ص 118-119.
💬 پولهای بلوکه شده ایران در کدام کشورهاست؟
پرونده مطالبات ارزی ایران در بانکهای خارجی، همزمان با تغییرات در فضای دیپلماتیک، وارد فاز جدیدی شده است. بررسی وضعیت داراییهای ایران نشان میدهد که علیرغم گذشت دههها از آغاز توقیف اموال ملی در پی کارشکنیهای آمریکا، بخش عمدهای از این ثروت در حسابهای بینالمللی تحت تدابیر تحریمی باقی مانده است.
آمارهای رسمی حکایت از پراکندگی این داراییها در جغرافیای وسیعی دارد؛ از ۱.۵ میلیارد دلار در ژاپن و ۷ میلیارد دلار در هند تا ۱.۶ میلیارد دلار در لوکزامبورگ و دستکم ۲ میلیارد دلار در خاک آمریکا. این در حالی است که برآوردهای غیررسمی، مجموع این داراییهای تحت محدودیت را تا ۱۰۰ میلیارد دلار نیز تخمین میزنند.
🟠پراکندگی داراییهای ایران در بانکها و کشورهای مختلف
در این میان، وضعیت در کشورهایی نظیر چین و عراق با مدلهای متفاوتی از مدیریت مالی روبهروست. در چین رقمی بین ۲۲ تا ۳۰ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی انباشته شده که بخش عمده آن در چرخههای تهاتری یا کانالهای خاص مالی در جریان است.
در عراق نیز مطالبات گازی و برقی ایران در حسابهای کنترلشدهای قرار دارد که صرفاً برای واردات کالاهای اساسی استفاده میشود. با این حال، تجربه توافقات گذشته بهویژه در پرونده کره جنوبی که به آزادسازی ۶ میلیارد دلار و انتقال آن به قطر انجامید، نشان داد که صرفِ انتقال پول بدون تضمینهای قطعی، مانع از دستاندازی مجدد طرف مقابل نمیشود؛ چنانکه پس از وقایع ۷ اکتبر، دسترسی ایران به آن منابع دوباره با محدودیتهای سیاسی مواجه شد.
🟠تجربههای گذشته و تغییر رویکرد تهران در مذاکرات
بر همین اساس، تیم مذاکرهکننده ایران در دور جدید تحرکات دیپلماتیک، استراتژی خود را از «توافق برای آزادسازی» به «آزادسازی برای توافق» تغییر داده است. طبق متن یادداشت تفاهم ۱۴ مادهای، کل منابع شناسایی شده برای این مرحله ۲۴ میلیارد دلار برآورد شده است.
تهران با اتکا به اصل پیشگیری از بدعهدی، تاکید دارد که نیمی از این مبلغ، یعنی ۱۲ میلیارد دلار، باید همزمان با شروع اعلام یادداشت تفاهم و پیش از هرگونه پیشرفت در سایر بندهای مذاکراتی در دسترس قرار گیرد و مابقی مبالغ نیز ظرف مدت ۶۰ روز منتقل شود.
🟠اصرار ایران بر آزادسازی مرحلهای و تضمین دسترسی عملی به منابع
در این چارچوب، سفر اخیر رئیس مجلس شورای اسلامی به قطر نیز نه یک دیدار تشریفاتی، بلکه مأموریتی برای تفاهم بر سر «اجراییسازی» این مطالبه و رفع موانع فنی در مسیر دسترسی به ۱۲ میلیارد دلار گام اول بوده است.
ایران با بهرهگیری از تجربه نوبت قبل، این بار بر رعایت دقیق جزئیات اجرایی اصرار دارد تا از هرگونه اختلال در دسترسی به منابع جلوگیری کند. اگرچه روند مذاکرات در دوحه مثبت ارزیابی شده، اما رویکرد فعلی تهران مبتنی بر «احتیاط حداکثری» در برابر طرف آمریکایی است.
همچنین در واکنش به مواضع اخیر مقامات قطری درباره عدم ارائه ضمانت مالی، منابع مطلع تاکید دارند که موضوع اساساً پرداخت وجه از سوی قطر نیست، بلکه بحث بر سر آزادسازی داراییهای قطعی ایران است که باید با نظارت دقیق و سختگیری کامل به چرخه مالی کشور بازگردد.
دکتر بابک اسماعیلی
🌐@drAshiri
دکتر رضا نصری، متخصص حقوق بینالملل:
خلاصهای از استدلالهای حقوقی در حمایت از موضع ایران درباره تنگه هرمز
۱) چارچوب حقوقیِ قابل اعمال باید سلسلهمراتب هنجارها در حقوق بینالملل را رعایت کند: قواعد آمره (Jus Cogens) و اصول بنیادین منشور ملل متحد ــ از جمله ممنوعیت تجاوز، منع تهدید یا توسل به زور (ماده ۲(۴))، و حق ذاتی دفاع مشروع (ماده ۵۱) ــ در رأس این سلسلهمراتب قرار دارند و بر قواعد تخصصیِ فروترِ حقوق دریاها حاکم و مقدماند.
۲) حقوق دریاها را نمیتوان در خلأ، یا بهعنوان سپری برای توجیه تجاوز یا حضور نظامیِ قدرتهای فرامنطقهای، اعمال کرد؛ این حقوق باید در پرتو علل ریشهای، از جمله تجاوزات مستمر، تهدیدات نظامی، و ناکامی شورای امنیت در اعاده صلح و امنیت بینالمللی، تفسیر شود.
۳) در پی اقدامات مکرر تجاوزکارانه علیه ایران (از جمله از سوی ایالات متحده، اسرائیل، و برخی همسایگان همدست)، «تغییر بنیادین اوضاع و احوال» (Rebus Sic Stantibus) رخ داده است؛ تغییری که محیط امنیتی پیشینِ مبتنی بر تساهل و مدارا در عبور و مرور دریایی را از میان برده و تسهیلِ بیقیدوشرط عبور را غیرقابل دوام ساخته است.
۴) استقرار گسترده پایگاههای نظامی ایالات متحده و متحدانش در سراسر منطقه (بحرین، قطر، امارات متحده عربی، عربستان سعودی و کویت)، تنگه هرمز را از یک گذرگاه بینالمللی بیطرف به بخشی از یک صحنه عملیاتیِ خصمانه نظامی تبدیل کرده است؛ امری که بیطرفیِ لازم برای هرگونه رژیم عبور ترانزیتیِ بدون قیدوشرط را از میان میبرد. این وضعیت با مفروضات حقوقی چنین رژیمی ناسازگار بوده و در رویه دیوان بینالمللی دادگستری، از جمله در قضیه نیکاراگوئه درباره تهدید به زور، مورد حمایت قرار گرفته است.
۵) ایران عضو کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها (UNCLOS) نیست و از زمان امضا تاکنون، بهطور مستمر و مداوم نسبت به رژیم «عبور ترانزیتی» (مواد ۳۷ تا ۴۴) معترض بوده است؛ اعتراضی که از طریق اعلامیههای رسمی، قوانین داخلی، و رویه دیپلماتیک مستمر تثبیت شده است. بنابراین، حتی اگر عبور ترانزیتی واجد وصف عرفی تلقی شود، ایران به آن ملتزم نیست.
۶) در فقدان تعهد الزامآور نسبت به رژیم عبور ترانزیتی، نظام حقوقی حاکم به حق عرفیِ «عبور بیضرر» بازمیگردد؛ حقی که در رأی دیوان بینالمللی دادگستری در قضیه کانال کورفو (۱۹۴۹) و نیز قواعد کنوانسیون ژنو ۱۹۵۸ به رسمیت شناخته شده است. این رژیم محدودکنندهتر بوده و صراحتاً به دولت ساحلی اجازه میدهد عبوری را که بیضرر نباشد ــ بهویژه در مورد ناوهای جنگی، زیردریاییها، یا شناورهای دارای مخاطرات امنیتی یا زیستمحیطی ــ تنظیم، مشروط، یا متوقف کند.
۷) حاکمیت دولت ساحلی بر دریای سرزمینی، حتی در یک تنگه بینالمللی، کامل و بنیادین باقی میماند؛ این حاکمیت شامل حق تصویب قوانین و اتخاذ تدابیر لازم برای حفاظت از امنیت ملی، نظم عمومی، محیط زیست، و ایمنی دریانوردی است. این اصل در حقوق عرفی، در شناسایی حقوق تاریخی در دریاهای نیمهبسته در کنوانسیونهای ۱۹۵۸ و ۱۹۸۲، و نیز در رویه دیوان بینالمللی دادگستری (از جمله در قضیه قطر علیه بحرین درباره عنوان تاریخی) مورد تأیید قرار گرفته است.
۸) ایران و عمان، از رهگذر قرنها اعمال مستمر و مسالمتآمیز حاکمیت، دارای عنوان تاریخیِ دیرینه نسبت به تنگه هرمز هستند؛ امری که اختیار دولتهای ساحلی در مدیریت و تنظیم عبور و مرور را بیش از پیش تقویت میکند.
۹) حقوق بینالملل دولت ساحلی را ملزم نمیکند که اجازه دهد آبهای سرزمینیاش به گذرگاهی برای عملیات نظامی خصمانه یا تجاوز علیه خود آن دولت تبدیل شود؛ در شرایط کنونی تهدید نظامی مستمر، مخاصمه مسلحانه و اعمال حق دفاع مشروع، مشروطکردن عبور به بیطرفی و عدم خصومت، اقدامی متناسب و مشروع است.
۱۰) ترتیبات جدید ایران، چارچوبی متوازن و مشروط را نمایندگی میکند که هدف آن بازگرداندن تعادل میان امنیت و ایمنی ناوبری بینالمللی از یکسو، و مقتضیات مشروع امنیتی دولت ساحلی از سوی دیگر است. این ترتیبات با این اصل سازگار است که حقوق دریاها «پیمان خودکشی» نیست و باید خود را با واقعیتهای راهبردیِ بنیاداً دگرگونشده تطبیق دهد.
https://x.com/i/status/2059676679199408249
جدیدترین نظرسنجی از مردم ایران دربارهٔ مذاکرات
🔹پژوهشكدهٔ مطالعات و تحقيقات دانشگاه جامع انقلاب اسلامی، در یک نظرسنجی از مردم درمورد مذاکره با آمریکا پرسیده است.
نتایج این نظرسنجی بهشرح زیر است:
🔸کاملا مخالف: ۲۶/۳ درصد
🔸مخالف: ۲۲/۱ درصد
🔸متوسط(نه مخالف و نه موافق): ۱۲/۹ درصد
🔸موافق: ۲۴/۶ درصد
🔸کاملا موافق: ۱۱/۷ درصد
@Farsna - Link
🚨 شروط ایران به صورت رسمی در صداوسیما اعلام شد:
¤ آتشبس دائمی
¤ خروج آمریکا از منطقه
¤ عدم دخالت در امور ایران
¤ رفع کامل تحریمها
¤ آزادسازی وجوه مسدود شده
۳۰۰¤ میلیارد دلار غرامت بازسازی
¤ کنترل/مدیریت ترافیک دریایی
ایران نیز گام های متقابل بر میدارد.
🌐@drAshiri
🔺چرا توافق اولیه با آمریکا عقب افتاد؟
🔹 مصطفی نجفی: ظاهراً قرار بود که روز دوشنبه یادداشت توافق بین ایران و آمریکا اعلام شود اما هنوز اختلافاتی وجود دارد.
🔹 اسرائیلیها به شدت با پایان درگیری در لبنان مخالفند. قطریها نیز به ما گفتند که آمریکا با اعطای نقدی منابع بلوکه مخالف است. همچنین بر سر مدیریت تنگه هرمز نیز اختلاف است.
🌐@drAshiri
رئیس پیشین CIA: ایرانیها با چنگ و دندان از تنگه هرمز دفاع خواهند کرد؛ ترامپ گزینههای کمی دارد
🔵بیل برنز، رئیس پیشین سیا: وقتی آینده تنگه هرمز همچنان نامشخص است، سخت میشود گزینه پیروزی را باورپذیر جلوه داد.
🔵میتوان تنش را تشدید کرد و تصمیم گرفت که زمان انجام هر اقدامی برای تغییر رژیم فرا رسیده است؛ اما این گزینه به دلایل کاملاً روشن، چندان جذاب نیست.
🔵میتوان محاصره دریایی را گسترش داد و آن را با حملات هوایی علیه زیرساختها همراه کرد، اما بهنظر من این بهتنهایی باعث نمیشود این رژیم سرسخت پرچم سفید را بالا ببرد.
🔵و این ما را به گزینه اول میرساند: جدیتر شدن در دیپلماسی؛ دیپلماسیای که با احتمال استفاده از زور پشتیبانی شود، یا شاید حتی مهمتر از آن، دیپلماسیای که واقعاً جدی دنبال شود.
🔵حتی در مذاکرات محرمانه با ایرانیها، ما توانستیم روی گروهی بسیار حرفهای از افراد حساب کنیم که کار را بلد بودند. بعد از آن، یک سال و نیم مذاکرات فشرده با حضور صدها نفر از هر دو طرف انجام شد و در نهایت به توافقی منجر شد.
🔵من آخرین کسی هستم که بخواهد ادعا کند توافق هستهای در دوران اوباما، توافقی بینقص بود، اما توافقی بهاندازه کافی خوب بود.
🔵خروج از آن اشتباه بود. فکر میکنم هر توافقی که اکنون شکل بگیرد، دستکم از نظر ساختار کلی، شباهت زیادی به همان توافق خواهد داشت.
🔵این، حداقلیترین گزینهای است که اکنون میتوان دنبال کرد. البته فکر میکنم سختتر خواهد بود که رژیم ایران را وادار کنند ۹۸ درصد ذخایر اورانیوم غنیشده خود را، همانطور که در توافق جامع هستهای انجام شد، صادر کند اما احتمالاً با بازرسیهای سختگیرانه و همراه با اطلاعات قوی آمریکا و اسرائیل، میتوان تا حد زیادی مطمئن بود که اگر بخواهند از توافق تخطی کنند، دستشان رو میشود.
🔵 در نهایت مسئله تنگه باقی میماند؛ جایی که ایرانیها، پس از آنکه متوجه مزیت راهبردی آن شدهاند، با تمام توان خواهند جنگید تا کنترل آن را حفظ کنند.
🔵 فکر میکنم فرصت آشکار این است که کشورهای زیادی که به عبور آزادانه از تنگه هرمز منفعت دارند، بسیج شوند و از این طریق فشار بر ایران افزایش یابد. سپس شاید بتوان نوعی سازوکار بینالمللی ایجاد کرد که در آن کشورهای حاشیه تنگه بتوانند درآمدی برای جبران هزینههای خسارتهای زیستمحیطی ایجاد کنند، اما در عین حال کنترل انحصاری را از ایران بگیرند.
🌐@drAshiri