tb girls >>>

نیکولا نیستم اگه امشب افسانه نذارم

بشینین واستون قصه بگم✨

هیچ‌وقت اسممو صدا نزن... یه جاده‌ی باریکی از بین جنگل میگذشتو اونقدر ساکت بود که حتی صدای باد هم نمیتونست شاخه‌ ی درختی رو تکون بده. نیمه شب بود.. پسری که از روستا برمی‌گشت، یدفعه صدایی شنید.. خیلی آروم... انگار یه نفر داشت اسمشو اروم زمزمه میکرد. «...رِن..» رن وایسادوپشت سرشو نگاه کرد ولی کسیو ندید و دوباره راه افتاد. چند قدم رفت که باز اون صدا رو شنید: «رن..» این بار صدا نزدیکتر شده بود. رن لبخند زدو باخودش گفت:«حتما یکی از دوستامه که داره سربه‌سرم می‌ذاره.» *:)))))))* برگشت ولی فقط تونست مه زیادی که تو جنگله و درختایی که انگار داشتن نگاش می‌کردنو ببینه. دلش شور افتادو شروع کرد به تندتر راه رفتن اما هرچقدر تندتر می‌رفت صدا هم بهش نزدیکتر می‌شد. «رن..» «رن..» «رن...» تا اینکه دیگه احساس کرد که نفس یه نفر پشت گردنشه اما جرئت نکرد برگرده. پیرزنای روستا همیشه می‌گفتند:«اگر شب، کسی اسمتو توی جنگل صدا زد، جواب نده... چون ممکنه اون صدا، صاحب اسم تو نباشد.» رن تموم راه باقی مونده رو دوییدو وقتی به خونش رسید درو بست. نفسش بند اومده بود.. فکر کرد تموم شده. اما همون لحظه از زیر تختش صدایی اومد. خیلی آروم. همون صدا. «رن...» صبح روز بعد، مامانش هرچقدر صداش زد جوابی نشنید. وقتی وارد اتاق شد تخت مرتب بودو پنجره بسته بود. اما خبری از رن نبود انگار هیچ‌وقت کسی اونجا زندگی نکرده بود. نه لباسی.. نه عکسی و نه حتی کسایی که توی روستا بودن اونو یادشون نمیومد:((( فقط پیرزن دهکده، زیر لب گفت:«باز هم یه اسم دیگه رو با خودش برد...»

این موجود تو افسانه‌های ژاپنی شاید یکم شبیه موکوموکو رِن یا شایدم یامابی‌کو باشه ولی خب باید بگم نه هیچ کودوم از این دوتا نیست🤷🏻‍♀️ در اصل داستانی که بالا خوندین از اون دسته افسانه ها نیست که خیلی راحت پیدا بشه چونکه مردم اونو با الهام گرفتن از فضای فولکلور ژاپنی ساختن و یجورایی میشه گفت قدمت تاریخی نداره ولیخب اگه بخوام نزدیکترین یوکای واقعی رو از دیدگاه شخصیم معرفی کنم آن آکانامه یا یامابی‌کو نیستو بنظرم نزدیکترین شباهتش به «کوتوداما».

☆کوتوداما (Kotodama) *بچه ها یه چیزی که باید بدونین اینه که کوتوداما یه موجود نیست که بشه ببینیش و بیشتر شبیه یه حسه* ژاپنیا میگن«کوتوداما» یعنی قدرتو روح کلمات. مردم باور داشتن که اسما و کلمه هایی که میگن میتونه قدرت واقعی داشته باشه برای همین تو بعضی افسانه‌ها صدا زدن اسم یه نفر یا جواب دادن به صداهای ناشناس میتونه ادمو به دنیای ارواح نزدیک کنه. برای همینه که تو خیلی از قصه‌های ترسناک ژاپنی می‌بینین که شخصیت اصلی به خودش می‌گه: «برنگرد...» «جواب نده...» «اسمتو نگو...» چونکه توی فرهنگ ژاپن، اسم فقط یه کلمه نیستو در اصل بخشی از هویت آدماست.

سرماخوردگی واقعا چیز عجیبیه

میتونم اهنگ خروج ابریزش بینیمو حساب کنم و ثبت رکورد جهانی کن--

بعد از خوندن هر گزینه ی یه تست دارم اب دماغمو میکشم بالا 🙏🏻 *روانیشدممم*

غروب رفتم دکتر و این شکلی بودش که تو تابستون خیلی کم پیش میاد ادم سرما بخوره🗣🗣🗣

خانوم دکتر من شوما رو نمیدونم ولی خونه ی ما قطب شماله🤷🏻‍♀️