نمی‌شود شعار #استقلال سر داد، اما در سیاست اقتصادی مجری نسخه نهادهایی بود که مسئله اصلی‌شان رفاه مردم ایران نیست. استقلال سیاسی بدون استقلال در الگوی اقتصادی، امکان پذیر نیست. 🇮🇷دکتر محمد شربتی 🔹 @drmsharbati

🗞 کیمیای تولید 🔍راه‌ حل واقعی مشکلات اقتصادی کشور با نگاهی به پیام‌های اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی در سرمقاله شماره ۴۴۹ «صدای ایران» 🖼 از اینجا بخوانید | 📥PDF 🔍 «#صدای_ایران» را دنبال کنید👇 📲  @sedaye_iran_newspaper

✨کریدورهای ترانزیتی؛ جغرافیا زمانی ثروت می‌شود که با سیاست‌گذاری دقیق و اجرای پیگیرانه همراه شود. قرار گرفتن در مسیرهای ارتباطی مهم، یک فرصت بزرگ است؛ اما فرصت با دستاورد تفاوت دارد. بسیاری از کشورها از موقعیت جغرافیایی مناسب، دسترسی به آبراه‌ها، همسایگی با بازارهای متعدد یا قرارگیری میان شرق و غرب برخوردارند، ولی تنها شمار محدودی توانسته‌اند این موقعیت را به درآمد پایدار، اشتغال و توسعه منطقه‌ای تبدیل کنند. دلیل روشن است: جغرافیا به‌تنهایی ثروت نمی‌سازد؛ این زیرساخت، مدیریت و اعتماد است که به جغرافیا ارزش اقتصادی می‌دهد. ترانزیت در ساده‌ترین تعریف، عبور کالا از قلمرو یک کشور است. اما اگر این عبور صرفاً به استفاده از جاده یا ریل محدود بماند، سهم اقتصاد میزبان از آن محدود خواهد بود. ارزش واقعی زمانی ایجاد می‌شود که در کنار حمل‌ونقل، خدمات متنوعی شکل گیرد: انبارداری، بسته‌بندی، تعمیر و نگهداری، بیمه، خدمات مالی، گمرک هوشمند، مراکز توزیع، صنایع پشتیبان و خدمات فنی. به این ترتیب، یک مسیر عبوری می‌تواند به یک اکوسیستم اقتصادی تبدیل شود. در اقتصاد امروز، سرعت و قابلیت پیش‌بینی گاهی از کوتاهی مسیر مهم‌تر است. شرکت‌ها می‌خواهند بدانند کالای آن‌ها چه زمانی می‌رسد، چه هزینه‌ای پرداخت می‌کنند، در مرز با چه مقرراتی روبه‌رو می‌شوند و در صورت بروز مشکل، چه نهادی پاسخ‌گو است. اگر مسیر حمل‌ونقل کوتاه باشد اما توقف‌های مرزی، مقررات متناقض یا کمبود ناوگان آن را غیرقابل پیش‌بینی کند، صاحبان کالا مسیرهای طولانی‌تر اما مطمئن‌تر را انتخاب خواهند کرد. از این رو، توسعه کریدور ترانزیتی پیش از آنکه پروژه‌ای صرفاً عمرانی باشد، یک مسئله حکمرانی است. هماهنگی دستگاه‌های گمرکی، راه‌آهن، بنادر، پلیس راه، سازمان‌های استاندارد، بانک‌ها و نهادهای محلی اهمیت تعیین‌کننده دارد. یک پنجره واحد گمرکی، سامانه رهگیری کالا، تعرفه‌های روشن، صدور سریع مجوزها و امکان حل‌وفصل اختلافات تجاری، گاهی به اندازه ساخت کیلومترها خط ریلی در رقابت‌پذیری یک مسیر اثر می‌گذارد. بُعد دیگر ترانزیت، توسعه متوازن مناطق پیرامونی است. شهرهای مرزی و مسیرهای عبور، نباید فقط محل عبور کامیون و قطار باشند. اگر برای آن‌ها شهرک‌های لجستیکی، مراکز آموزش مهارت، صنایع تبدیلی، پایانه‌های صادراتی و امکانات مناسب زندگی طراحی شود، منافع کریدور به اشتغال و رونق محلی تبدیل خواهد شد. در غیر این صورت، درآمد اصلی ممکن است در مرکز متمرکز شود و مناطق مسیر از آثار توسعه‌ای آن بهره اندکی ببرند. همکاری با همسایگان نیز نقشی اساسی دارد. یک کریدور هیچ‌گاه با تصمیم یک کشور کامل نمی‌شود؛ مسیر حمل‌ونقل از چند مرز، چند نظام گمرکی و چند شبکه زیرساختی عبور می‌کند. بنابراین، توافق درباره تعرفه‌ها، استانداردها، زمان‌بندی حرکت، بیمه، تبادل داده و امنیت محموله‌ها ضروری است. هرچه این همکاری‌ها پایدارتر باشند، هزینه حمل‌ونقل پایین‌تر و جذابیت مسیر بیشتر می‌شود. توسعه ترانزیت را نباید راه‌حل فوری همه مشکلات اقتصادی دانست، اما می‌توان آن را یکی از پایه‌های متنوع‌سازی درآمد و پیوند اقتصاد ملی با بازارهای پیرامونی به شمار آورد. موفقیت در این حوزه نیازمند نگاه بلندمدت است: سرمایه‌گذاری در ریل و بندر، اصلاح فرآیندهای مرزی، توسعه خدمات لجستیکی، تربیت نیروی انسانی و ایجاد محیطی قابل اعتماد برای تجار. جغرافیا یک ظرفیت طبیعی است؛ تبدیل آن به ثروت، نتیجه سیاست‌گذاری دقیق و اجرای پیگیرانه خواهد بود. 🇮🇷دکتر محمد شربتی 🔹 @drmsharbati

📊 نقشه راه پیشرفتِ اقتصاد 🗒 مروری بر مطالبات اقتصادی مطرح شده از سوی رهبر معظّم انقلاب در پیام به ‌مناسبت هفته دولت | ۶/شهریور/۱۴۰۵   🖨 نسخه کیفیت اصلی 💻 Rahbar.ir  | 📲 @Rahbar_ir

📺 فیلم/تولیدکننده باید شریک اصلاح اقتصاد باشد، نه متهم پرونده‌ها 💬روح‌الله ایزدخواه، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس: 🗣️اگر در شرایط بحرانی مشکل وجود دارد، باید پذیرفت که همه دستگاه‌ها با مشکل مواجه‌اند و به‌جای افزایش محدودیت‌ها و «بکن‌ونکن» و «بگیر و نگیر»، با اعتماد متقابل امور را پیش برد. در شرایط جنگی، به دلیل ضرورت و کمبود نیرو، مسئولیت‌های مهم به افرادی سپرده می‌شود که پیش از آن تجربه یا آموزش نظامی کافی نداشته‌اند؛ چون بدون اعتماد و واگذاری اختیار، امکان پیشبرد امور وجود ندارد. 🗣️در اقتصاد نیز باید همین رویکرد را دنبال کرد و به تولیدکننده اعتماد داشت. تولیدکننده نباید از ابتدا متهم تلقی شود؛ اگر هدف اصلاح امور است، باید تولیدکننده را در فرایند اصلاح شریک کرد و از ظرفیت و تجربه او برای حل مشکلات استفاده کرد. ✅ کانال آخرین اخبار و تحلیل‌های روز اقتصاد ایران 🔤 @NavadeEghtesadi