نکنه شب جمعه فقط برامون عادت شده باشه؟

نکنه فقط عادت کرده باشیم؟

دلم برا این بیوگرافی تنگ شده . فضای واله و این که بیشتر از دغدغه‌هام حرف می‌زدم ، و این دلتنگی لزوما به معنیِ خوب بودن‌ش نیست .

حس ترسناکیه بچه‌ها این که فکر کنیم دلتنگی و بی‌قراری و اشک و روضه و توبه و مداحی و غیره و غیره‌ی شب جمعه‌هامون؟

نکنه اعتیاد شده باشه برامون؟

یه حقیقت‌هایی هست که وقتی بهشون فکر می‌کنیم انگار زیر پامون خالی می‌شه. درسته خب! یه عمر فکر می‌کردیم یه پشتوانه و یا دارایی‌ای داریم که دلمون بهش قرصه و یهو متزلزل میشه، پوچ میشه، پُر از تردید، ابهام و ترس.

کاش خدا رو بشناسیم

کاش یه بار قرآن رو با معنی‌ش بخونیم بچه‌ها.

یکی از اذکار ماه رجب هست که میگه : وَ لا تَجعَلنی مِنَ الغافِلینَ المُبعَدین . مبعدین از بعید میاد یعنی دور! چرا غافلینِ دور؟ مگه غافلِ دور و نزدیک داریم؟ بله عزیزم ؛ غافلِ نزدیک ، یعنی اونی که با یه تلنگر ، یه فرصت ، یه تق خوردن به دم و دستگاه وجودش ، بر می‌گرده . ولی غافل دور ؛ غافل دور دیگه بر نمی‌گرده .. هیچ راهِ برگشتی ، هیچ پُلی پشت سرش باقی؟ نه نمی‌ذاره عزیزم :) این دعا رو زیاد بخونین .

ذکر کاملش رو سرچ کنین تو گوگل هست .

دلم می‌خواد توضیح بدم که چرا نوا ...

اگر اجازه داشته باشیم گوشی ببریم اعتکاف ، تو اون مدت دست به گوشی نمی‌زنم فقط از لحظه‌ای که نیت کردم ، قول میدم همه آهنگامُ یه جز یه تعداد محدود پاک کنم . قول سختیه . واقعا برام سخته ولی می‌خوام جدی پاکشون کنم .