بعضی وقتا به عقب بر می‌گردم و پیام‌های خودمُ می‌خونم، انگار یه نفر دیگه حرف زده. و از اونی که اون پیامُ داده می‌پرسم اون موقع چه فکری می‌کردی؟

اولین اسمی که این اکانت داشت. چه کارایی قرار بود باهاش بکنم.

همینه! زندگی همینه... در نهایت همه‌ی ما کارهای مهمی که می‌خواستیم انجام بدیم و رسالت‌مونُ فراموش می‌کنیم.

به تاریخ تولد و شهادت‌ت نگاه می‌کنم، چه هدیه‌ی پیشاپیشِ قشنگی گرفتی از ارباب‌ت حاجی :) فکرشُ می‌کردی اصلا؟ ‌

یا من حلّیتَ حیاتنا بالایمان :)

بدون ِ شرح :)

زمین ملک علی‌ست وقتی ابوتراب است او :)

فقط به عشق علی از غم عبور باید کرد.

فقط یک دلیل دارم برای تحمل تابستون و اون میوه‌هاشه.

گرم‌م می‌شه قرمز می‌شم، سردم می‌شه قرمز می‌شم، عصبانی می‌شم، استرس می‌گیرم، خجالت می‌کشم، خدایا خب کلا منُ قرمز می‌آفریدی قربونت برم. چه وضعشه :)

توت‌فرنگی‌های باغ پدربزرگم، خوش‌مزه‌ترین توت‌فرنگی‌های دنیان بچه‌ها. مثل‌شُ نمی‌تونین پیدا کنین. در واقع چیزی که به اسم توت‌فرنگی از بازار می‌خریم اصلا مزه توت‌فرنگیِ واقعی نمی‌ده. یه طعم مصنوعیه که به اسمِ توت‌فرنگی بهمون انداختن =)