برای اون‌هایی که امشب هیئت نمی‌تونن برن... برای شب بیداری، برای قلب سوخته، برای چشمه‌ی جاریِ خالی نشده تو روضه‌ی هیئت، برای چشمِ بی‌خواب، برای نگرانی، برای دلتنگی...

امشب خیلی تاریک‌تر بود...

امشب ماه خیلی قشنگ‌تر بود ولی فرقش مثل فرق عباس شکافته بود...

سال ۶۱ هجری قمری هم، شبِ عاشورا، شب جمعه بود...

الان حتما تو کربلا قیامته...

از کجا معلوم اربعینُ ببینیم اصلا؟ از کجا معلوم بتونیم برسیم به کربلا؟ از کجا معلوم؟ بین سینه‌زنا و گریه‌کنای کربلا، حواست به ما بی‌چاره‌ها هم هست؟

الان حتما مادرت داره روضه می‌خونه...

روضه‌ی هر شب جمعه! ولی امشب یه فرقی هم داره... امشب شب عاشوراست. فردا قراره تمامِ کربلا مقابل چشمای به خون نشسته‌ی آقامون صاحب الزمان تکرار بشه...

امشب زیاد دعای سلامتی امام زمان بخونید

صدقه کنار بذارید

از فردا شب، محرم تموم نمیشه بلکه تازه ماجرا شروع میشه! کاش حواسمون باشه.

شواهد و قرائن نشون میده امشب اونقد خیئت خلوته که قراره خصوصی باشه... مثل شام غریبانِ کربلا.