حرکات مفتضحانه‌ای داره از هم‌وطن‌هامون سر می‌زنه که نمی‌دونم سر به کدوم بیابون بذارم.

۳۵ روز مونده تا تولدم و داره به بدترین شکل ممکن می‌گذره.

تقریبا احساس شادی واقعی رو دارم فراموش می‌کنم.

من که اهل فوتبال نیستم ولی نتیجه رو بگین بهم.

نمیتونم واقعا درکی ندارم از این که زنگ اولمون قراره نزدیک ۲ ساعت باشه. تو یک ساعت و نیم ما تسمه تایم پاره می‌کنیم چه خبره؟

ولی من حسابی حواسم به این پرت شد :)

پناه‌گاه ؛ فرهنگ دهخدا : [ پ َ ] ( اِ مرکب ) آنجا که برای حفظ جان و سلامت پناه برند. ـ فرهنگِ شیخ علیا : [ پ َ ھ ْ ] اون‌جا که وقتی از زندگی و مربوطات‌ش می‌بُری، پناه می‌بری بهش. اون‌جا که وقتی آشفتگی عالم رو قلب‌ت سواره، خودتُ توش پیدا می‌کنی و خودتی! خودِ خودت با همه غم‌ها و رنج‌ها و خستگی‌ها و اشک‌ها و خودت. ـ

می‌خوام به صورت رندوم برا ۱۰ نفر یه پاراگراف یا صفحه از یه کتاب رندوم بفرستم.

حس خوبی بود. حالم خوب شد :>

امروز، از همان لحظه‌ای که چشمانم باز شد، دلتنگی گریبانم را گرفت. خیلی می‌خواستم درباره این جمله بنویسم. ولی نشد. یحتمل می‌دانم که تا عصر و بعد در مراسم اختتامیه کاروان اربعین به اوج خواهد رسید و جان به لبم خواهد رساند. چاره‌ای نیست. #دفترچه | ۳۰ شهریور ۱۴۰۲

یعنی ناهماهنگ‌ترین و مسخره‌ترین استایلم مال امروزه.