- #شات

این که دلیل‌شُ نمی‌دونم بدتر از خودِ بَد بودن حالمه.

در ایامی که بچه‌ها تو مدرسه چای و آب جوش و قهوه می‌خورن، من تو قمقمه‌ی آبم یخ می‌ریزم.😂😂

در ایامی که مردم پکیج و بخاری روشن می‌کنن، ما تو خونه‌مون کولر روشن می‌کنیم😂😂

اگه تُرکِ اربیل و متولد تهران نبودم، حتما شیرازی بودم.

لطفا زبان فارسی را پاس بدارید و از واژه‌ی "یتیمچه" که متعلق به ما تُرک‌هاست استفاده نکنید. با تشکر.

جوری که وقتی پرده کشیده‌ست نور تو وسیله‌هام و زندگی‌مه:

وضعیتم تمام پاییز و زمستون:

دلم می‌خواد زندگی‌مُ با روزنامه جلد بگیرم.

بعضی وقتا همه چی به نظرم خیلی عجیب میاد.

"ما چون ز دری پای کشیدیم، کشیدیم امید ز هر کس که بریدیم، بریدیم دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند از گوشه‌ی بامی که پریدیم، پریدیم"* وحشی دل این وحشیِ صحرا شده در بند ما بنده‌ی یاریم و به بندیم و اسیریم بشکست سبوی دل ما یار سیَه زُلف لکن به دَرَش آماده با جام دگر پا نکشیدیم وحشی صفتِ بد قلقی چون دل من را با گوشه‌ی چشمی کند آرام و به تسلیم دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند اما سخن از یار بُوَد پس بنشینیم امید ز معشوق بریدن که نشد عشق در مکتب مجنون به رَه عشق بمیریم از گوشه‌ی بامی که پریدیم، پریدیم اما به تو مستیم و به بندیم و اسیریم *وحشی بافقی مازاد، تراوشات ذهن یک دانش‌آموز کنکوری