وضعیت سین اینجا افتضاحه.
وضعیت روحیهی من افتضاحه.
وضعیت برنامه ریزی و زندگیم که دارم پیش میبرم افتضاحه.
وضعیت رابطهم با آدمها افتضاحه.
الان همه چی افتضاحه.
یه چیزی کمه، نمیدونم چی در حالی که میدونم چی. و نمیدونم چیکارش کنم چطوری پیداش کنم و برش گردونم. میخوام زندگی رو رها کنم و نمیدونم چطوری.
من که فعالیت ندارم، حس مثبتی هم بهتون نمیدم فعلا، از روزمرهم هم خیلی وقته نمیگم.