جان پناه ..

خدایا تو دانی که بر ما چه آمد خدایا تو دانی که ما را چه می‌شد؟ - مولوی

نقشی ضعیف بودیم بر صفحهٔ شکستن چون "ها"یِ رویِ شیشه رفتیم رفته‌رفته(:

کاش می‌شد خاطره‌ها رو بغل کرد .

غم تو را همان شب که دل سپردم به جان خریدم :)

تو همانی که دلم لک زده لبخندش را او که هرگز نتوان یافت همانندش را منم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کرد غزل و عاطفه و روح هنرمندش را از رقیبان کمین کرده عقب می ماند هر که تبلیغ کند خوبی دلبندش را مثل آن خواب بعید است ببیند دیگر هر که تعریف کند خواب خوشایندش را مادرم بعد تو هی حال مرا می پرسد مادرم تاب ندارد غم فرزندش را عشق با اینکه مرا تجزیه کرده است به تو به تو اصرار نکرده است فرایندش را قلب من موقع اهدا به تو ایراد نداشت مشکل از توست اگر پس زده پیوندش را حفظ کن این غزلم را که به زودی شاید بفرستند رفیقان به تو این بندش را منم آن شیخ سیه روز که در آخر عمر لای موهای تو گم کرد خداوندش را کاظم‌بهمنی

اشک‌هام پی‌نوشتِ هر خطِ تایپ شده تو این فضای مجازیِ سرد. اونقدر سرد که حرف‌هات رو از پشتِ یه صفحه‌ی چند اینچی می‌خونم ولی تمام وجودم می‌لرزه...

از غمگین‌ترین نتونستن‌ها وقتی که رفیقت غمش گینه ولی نمی‌تونی کاری براش بکنی.

کاش می‌تونستم از پس این حجم بی‌تابی بر بیام.

ابروی تو جنبید و خدنگی ز کمان جست بر سینه چنان خورد که از جوشن جان جست این چشم چه بود آه که ناگاه گشودی این فتنه دگر چیست که از خواب گران جست من بودم و دل بود و کناری و فراغی این عشق کجا بود که ناگه به میان جست - وحشی بافقیِ عزیز

شماها که حرف نمی‌زنین، باید ازتون حرف بکشم.