بچهها، ممنونم که تو این یک سال و خوردهای همراهم بودین. عیدتون مبارک باشه و امیدوارم سال ۱۴۰۳ روزای بیشتری خوشحال باشین و غمهای عمیق و سنگین رو تجربه نکنین.
نوا برام خیلی ارزشمنده و مثل یه دفتر خاطرات میمونه اما مدت احتمالا طولانیای تنهاتون میذارم. اینجا همچنان هست، حداقل فعلا. اما من نیستم. مراقب خودتون باشید.
از غم غزه بمیریم کمه. کجان مسلمانهایی که برای خلخالِ زن یهودی گریبان چاک میدن و برای ناموس اسلام خفهخون گرفتن و استخوانهای زیر خاک وجودشون از اونها بیشتره...
دومان ؛
ولی قرار نبود همه امسال کربلا باشن به جز من :)
و أمّا القلوب المنکسرة، العباس کـفیلـهٰا...
اینطوری خودمونُ آروم کردیم دیگه :)))
من امشب قراره در عاجزانهترین حالت ممکنم، در حالی که هیچکس به درگاه تو شرمگینتر از من نیست، مقابلت زانو بزنم و اجازه بگیرم و سر بذارم روی پات و زار بزنم حضرت امیر، حضرت پدر...