به زودی خاموش می‌شم. نُوا یعنی نو اخترک، فانی ستاره. ستاره‌ی فانیِ کوچکِ من خیلی زود خاموش می‌شه، از شعله کشیدن و نور داشتن می‌اُفته. قشنگه، خیلی قشنگه اما چیز زیادی احتمالا از عُمرش باقی نمونده. اوهوم. به زودی خاموش می‌شم.

نمی‌تونی تصور کنی رها شدن از اون خاطرات چه حس جالب و عجیبی داشت! من بالاخره از نخل و نارنج دل کندم عزیزم. این یه قدمه برای بزرگتر شدن؟ برای راحت‌تر دل کندن؟ کمتر وابسته بودن؟ نمی‌دونم. اما دیگه نتونستم بار اون خاطرات رو به دوش بکشم. رها کردم. سرنوشتِ خیلی از خاطراتم قراره این باشه فکر کنم.

بعد از یه ماه بابام برگشت و وقتی بغلش کردم جز اشک هیچ چیز دیگه‌ای نداشتم که بگم چقدر دلم براش تنگ شده بود.

تا حالا تو عمرم اینقد بغل نکرده بودم بابامو :)

کاش صدای بلندگو رو زیاد کنن. هیچی عملا از حرفای حاج‌آقا نمی‌شنوم به لطف خانما.

خواب می‌دیدم دارم میرم برای دکور هیئت شمع بخرم.

#ریحانه داره با دوستاش دعوا می‌کنه و اونقد شدید و عجیبه این دعوا که قدرت تخریب ۱۰۰ از ۱۰۰. حالا حجمِ بی‌شعوری دوستاشُ کاری ندارم و خودم شاهد ریز به ریز اتفاقات بودم ولی دلم یه دعوای اینطوری با یه آدم بی‌‌اهمیت می‌خواد که خودمُ خالی کنم. و فهمیدم ریحانه اگر بخواد می‌تونه خیلی بی‌رحم باشه =)

اگه پسرم رگ غیرتش برا امیرالمومنین اینطوری باد نکنه و تو هیئت اینطوری نباشه چی؟ ای وای من اصلا :)))))))

بهم حس اضافه بودن نده.

ممنونم که منو پرت کردی تو این احساس.

ممنون که منو به اون جهنم بر می‌گردونی.

شبتون بخیر، و غم‌هاتون.