یکی رو می‌خوام که دوربین نیم قرن پیشِ پدر بزرگم رو برام تعمیر کنه.

رسیدن.

https://eitaa.com/moon58/1269 ماچ رو کله‌ت دخترررر💘

باتری‌م یه طوری خالی شده که ۳ تا پاوربانک هم جوابم نیست. فقط مرگ جوابه تا دوباره سرپا بشم و به زندگی برگردم.

استادی که می‌تونه ارتباط پدرفرزندی با دانشجوش برقرار کنه، نه فراتر و نه کمتر که باعث معذب بودنِ دانشجو باشه، استاد تراز و محبوب و مطلوب و برنده‌ست.

نیاز دارم یه دکمه رو فشار بدم و مستقیم به اتاق خودم منتقل بشم. بدون این که مجبور بشم شلوغی مترو، اسنپ، پیاده‌روی، بالا رفتن پله‌ها، اذیت‌کننده بودنِ کفشم و سنگینی ساکم، شارژ نداشتنِ پاور بانکم و سردرد و بدن درد رو تحمل کنم.

این بهترین حالِ این روزای منه :) #شات

من از این روزا، رسیدم به چیزی که تو خودم پیداش کردم.

با فیکس ۳ ساعت خواب می‌ریم که داشته باشیم یه روز سخت رو.

وقتی آدم مورد علاقه‌م وارد زندگیم شد:

از خستگی دارم بیهوش می‌شم.

فکر می‌کنم یه مدتی تنهایی و دور شدن از آدم‌ها، کمکم می‌کنه. ذهنمو آروم می‌کنه و باعث می‌شه باطریِ خالی‌شده‌م پُر شه باز. ولی اتفاقی که میوفته، اینه که هی بیشتر و بیشتر از آدم‌ها فرار می‌کنم. بیشتر و بیشتر تو تنهایی غرق می‌شم. بیشتر و بیشتر باطریِ مواجه شدنم با اجتماع خالی می‌شه. بیشتر و بیشتر می‌ترسم از برگشتن پیش آدم‌ها. بیشتر و بیشتر ازشون دور می‌شم و دیگه راه برگشت رو پیدا نمی‌کنم. همین‌طور ادامه پیدا می‌کنه تا روزی که مجبورم کنن تو جمع بشینم و تحمل کنم. ولی هیچی مثل قبل نمی‌شه.