دارم وسوسه می‌شم ایتا رو ببوسم بذارم کنار .

قربونت برم ، الان چه وقتش بود؟

امان ازون گریه ک چقدر درد داره اما چقدر شیرینه

ی حسی بهم میگه مخاطب آهنگش رو بین جمعیت دید

اینجا اینقد رسمی شده که راحت نیستم بچه‌ها.

من خودم خودمو نمی‌فهمم. شما چی؟

#Daymemori شماره ۲۷ ؛ منظمِ منظم نه ولی شلخته هم خیلی وقته نیستم. تا یکی دو سال پیش واقعا آدم شلخته‌ای بودم ولی عوض شدم. نمیدونم چطوری و چرا ولی الان نظمِ مورد پسند خودمو ترجیح میدم.

دیگه جدی جدی ، خانومِ علیا ، بیا این بازی رو تموم کنیم . #شات

اومدم بگم آنه‌شرلی که می‌بینم حسِ همزادپنداری‌م خصوصا این آخرا که بزرگ شده بی‌نهایت و غیر قابل توصیفه. امشب که نتیجه‌ی آزمون یا به قولی کنکورشون اومد، عمیقا دلم خواست سال آخرم باشه و بشینم واقعا برای کنکور بخونم و وقتی با نتیجه دلخواهم قبول شدم، بزنم رو شونه خودم و بگم زحمت کشیدی... بعدم بشینم یه روز کامل گریه کنم. واقعا اگر به چیزی که می‌خوام برسم برای کنکور می‌شینم یه روز گریه می‌کنم. اون احساسِ خوبِ بعدِ قبولی و رهایی نسبی دانشجویی رو می‌خوام.

در دنیای سایه‌ها سرگردان و بی‌صدا روز و شب می‌گردم تا پیدا کنم .. خورشیدم را .

می‌تونین منُ ببرین کنسرت و خوشحالم کنین .