▼ گزارش روز نبرد خاموش آنکارا و تل‌آویو ✍ بهرام بختیاری       تحولات سوریه پس از سقوط دولت بشار اسد، این کشور را بار دیگر به یکی از مهم‌ترین میدان‌های رقابت قدرت‌های منطقه‌ای تبدیل کرده است؛ با این تفاوت که این بار رقابت میان ترکیه و رژیم صهیونی بیش از گذشته آشکار شده است. حمله هوایی رژیم صهیونی به فرودگاه ابوالظهور را نمی‌توان صرفاً یک عملیات محدود علیه یک زیرساخت نظامی تلقی کرد. این حمله در واقع پیامی روشن به آنکارا بود: تل‌آویو نمی‌خواهد ترکیه به تقویت نظامی دولت جدید دمشق کمک کند.   نگرانی رژیم صهیونی از حضور ترکیه در سوریه، ریشه در تغییر موازنه امنیتی منطقه دارد. آنکارا طی سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در صنایع دفاعی خود انجام داده و از یک مصرف‌کننده تسلیحات خارجی به تولیدکننده مهم پهپاد، موشک، سامانه‌های نظامی و تجهیزات پیشرفته تبدیل شده است. بنابراین حضور ترکیه در سوریه صرفاً یک حضور سیاسی یا اقتصادی نیست؛ بلکه می‌تواند در آینده به ایجاد یک ظرفیت نظامی قابل توجه در مجاورت مناطق تحت کنترل رژیم منجر شود.   از سوی دیگر، سوریه برای ترکیه تنها یک همسایه نیست. آنکارا در ساختار سیاسی جدید دمشق، سرمایه‌گذاری سیاسی و امنیتی قابل توجهی کرده و تلاش دارد جایگاه خود را در آینده سوریه تثبیت کند. طبیعی است که تقویت ارتش سوریه و ایجاد زیرساخت‌های دفاعی برای دولت دمشق، بخشی از این راهبرد باشد. اما همین مسئله برای رژیم صهیونی خط قرمز محسوب می‌شود؛ زیرا بخش مهمی از راهبرد تل‌آویو در سوریه بر حفظ آزادی عمل هوایی و جلوگیری از شکل‌گیری یک نیروی نظامی قدرتمند در نزدیکی مرزهایش استوار است.   از این منظر، اختلاف ترکیه و رژیم صهیونی در سوریه را باید بخشی از رقابتی بزرگ‌تر دانست. جنگ غزه، مواضع صریح اردوغان علیه سیاست‌های رژیم صهیونی و قطع روابط تجاری میان دو طرف، شکاف سیاسی موجود را عمیق‌تر کرده است. اکنون این اختلاف سیاسی در حال پیدا کردن ابعاد امنیتی و نظامی است.   با این حال، نباید انتظار داشت این رقابت به‌سرعت به جنگ مستقیم میان دو طرف تبدیل شود. عضویت ترکیه در ناتو، حضور آمریکا در معادلات منطقه و هزینه‌های سنگین چنین رویارویی، موانع جدی ایجاد می‌کنند. اما نبود جنگ مستقیم به معنای نبود تقابل نیست. رقابت اطلاعاتی، فشار سیاسی، عملیات محدود و تلاش برای اثرگذاری بر ساختار امنیتی سوریه می‌تواند شکل اصلی این رویارویی باشد.   مسئله اساسی برای رژیم صهیونی، باز شدن یک جبهه جدید است. تل‌آویو در سال‌های اخیر با چندین عرصه درگیری مواجه بوده و گسترش رقابت با ترکیه می‌تواند هزینه‌های امنیتی و اقتصادی بیشتری بر آن تحمیل کند. به همین دلیل، سوریه اکنون فقط مسئله آینده این کشور نیست؛ بلکه به صحنه‌ای برای تعیین حدود نفوذ دو بازیگر منطقه‌ای تبدیل شده است. هرچه دولت دمشق به آنکارا نزدیک‌تر و توان نظامی سوریه منسجم‌تر شود، حساسیت رژیم صهیونی نیز افزایش خواهد یافت. به نظر می‌رسد بازی اصلی از همین‌جا آغاز شده است. @e_beman

🎥 پل‌های آسیب‌دیدهٔ هرمزگان در چه وضعیتی هستند؟ 🔹راهداری هرمزگان: پل بزرگ گچین کاملا نصب شده و درحال انجام آسفالت آن هستیم؛ پل کهورستان نیز تقریبا به پایان رسیده و در همین هفته بازگشایی می‌شود. 🔹مابقی پل‌ها نیز که اکنون تردد در کنار گذر آنها در جریان است، تا پایان شهریور به‌اتمام خواهند رسید. @e_beman

معاون سیاسی سپاه: کسانی که جنگ را نتیجۀ غنی‌سازی می‌دانند، تاریخ را درست نخوانده‌اند 🔹سردار جوانی: آنهایی که می‌گویند اگر غنی‌سازی را متوقف می‌کردیم جنگ نمی‌شد یا اطلاعات دقیق تاریخی ندارند یا از تحلیل درست بی‌بهره‌اند. 🔹ترامپ پیش از آغاز جنگ با صراحت گفت رؤسای جمهور پیشین آمریکا در ۴۷ سال گذشته تلاش کردند جمهوری اسلامی ایران را براندازی کنند اما موفق نشدند؛ این سخن، اعتراف مهمی است که نشان می‌دهد مسئلۀ آمریکا با جمهوری اسلامی، فراتر از مسئلۀ هسته‌ای است. @e_beman

ناموس اقتصادی ترامپ تحت فشار جنگ ایران 🔹رئیس فدرال رزرو آمریکا می‌گوید که تورم همچنان بیش‌از حد بالاست و احتمالاً بانک مرکزی در ماه‌های آینده مجبور خواهد شد برای کاهش آن، نرخ بهره را افزایش دهد. 🔹حساب امریکن اکونومی نوشته است که «نرخ بهره ناموس ترامپ است» و افزایش آن یک عقب‌نشینی بزرگ از سوی او محسوب می‌شود. 🔹هم‌اکنون آمریکا تحت فشار شدید افزایش نرخ بهرهٔ اوراق قرضهٔ خزانه‌داری قرار گرفته و سقوط ین در ژاپن نیز بر این فشار اضافه می‌کند. 🔸روند طی‌شده درحال‌حاضر مشابه اتفاقات پیش‌از بحران مالی بزرگ ۲۰۰۸ آمریکا است. 🔹طبق ادعای بلومبرگ در ماه گذشته، ورود غیرمحاسبه‌شدهٔ آمریکا به جنگ ایران فشار اقتصادی بر پارامترهای اقتصاد کلان ایالات متحده را به‌طرز قابل‌توجهی افزایش داده است. @e_beman

پاسخ پاریس به واشنگتن درباره جنگ علیه ایران: زیر بار تبعیت کورکورانه نمی‌رویم 🔹نخست‌وزیر فرانسه سباستین لکورنو در واکنش به انتقادهای اخیر آمریکا از میزان حمایت متحدانش در جنگ با ایران گفت: بر کسی پوشیده نیست که ما یک متحد آزاد هستیم، متحدی بدون تبعیت کورکورانه. 🔹اظهارات لکورنو در شرایطی مطرح شده انتقادهای ماه‌های اخیر آمریکا از متحدان اروپایی خود به دلیل سطح حمایتشان در جنگ با ایران، بار دیگر اختلاف‌نظرها دربارۀ تعهد متحدان ناتو به سیاست‌های واشنگتن را برجسته کرده است. @e_beman

⛔️ ترامپ و چین در تله توسیدید 🖋 یعقوب ربیعی 🔺 آلیسون می گفت قدرت های بزرگ وقتی با یک رقیب جدی یعنی قدرت دوم مواجه می شوند اکثرا در تله توسیدید می افتند و وارد جنگ می شوند. توسیدید تاریخ‌ نگار یونان باستان است؛ او درباره جنگ پلوپونز بین آتن و اسپارت معتقد بود که «ظهور آتن و ترسی که در اسپارت ایجاد کرد، جنگ را اجتناب‌ ناپذیر ساخت». از ۱۶ ابرقدرت در حال افول، ۱۲ قدرت به جنگ با قدرت دوم رفته اند. 🔻 اگر می خواهیم رفتار چین را بدانیم باید به تله توسیدید برگردیم. چینی ها در مواجهه با آمریکا در یک برزخ گیر کرده اند: 🔰 چینی ها از یک طرف تمایل دارند که بواسطه کمک به رقبای آمریکا، بر سرعت افول ایالات متحده بیفزایند. اینکه چینی ها در تحریم ها و در جنگ اخیر کنار ما ایستاده اند برای رضای خدا نیست. مبنا در روابط بین‌الملل تولید منفعت است. چینی ها به ما کمک می کنند چون دوست دارند رقیب بزرگشان را بر زمین بکوبند. چینی ها تمایل دارند که ایران به مثابه ویتنام جدیدی برای ایالات متحده باشد. 🔰 از سوی دیگر چینی ها می دانند که اگر زنجیره مقاومت شکست؛ گام بعدی چینی ها هستند. برخی مماشات ها، نرمش ها و کوتاه آمدن چینی ها بخاطر نیفتادن در تله توسیدید است. ✅ البته چند سال اخیر چینی ها از لاک قبلی بیرون آمده و سعی کرده اند تهاجمی تر رفتار کنند. یک نمونه اش نادیده گرفتن تحریم های جدید آمریکایی ها علیه ایران است. @e_beman