#شبهات_قرآنی #سؤال 🔴 (تناقض در قبض روح): «وقت مرگ، دقیقاً کی جون ما رو می‌گیره؟ قرآن یه جا میگه "خدا" جان‌ها را می‌گیرد، یه جا میگه "فرشته مرگ" (عزرائیل)، یه جای دیگه هم میگه "فرشتگان" جان می‌گیرند! بالاخره کارِ یک نفره یا چند نفر؟» 🔍 مقداری تأمل کنید تا دریافت پاسخ😊 پاسخش ان شاءالله صبح ارسال می شود. 🟡🟢 🆔 @ebham_iman #ابهام_تا_ایمان #شبهات_قرآنی #ارتداد #آزادی_عقیده #لا_اکراه_فی_الدین #اسلام_و_آزادی #تفکر_نقاد #پاسخ_به_آتئیست‌ها

#پاسخ به این سوال 🔴تناقض در قبض روح 🟡🟢 برای پاسخ به این شبهه، از یک قاعده بسیار مهم منطقی و قرآنی به نام «نظام طولی اسباب» (یا فاعلیت طولی) استفاده می‌شود. برای درک این پاسخ ابتدا یک مثال ساده می‌زنیم و سپس به تحلیل قرآنی آن می‌پردازیم. مثال برای تقریب ذهن: تصور کنید پادشاهی دستور فتح یک قلعه را صادر می‌کند. فرماندهِ ارشد ارتش، مدیریت این عملیات را بر عهده می‌گیرد و گروهی از سربازان تحت امر او، به قلعه حمله کرده و آن را فتح می‌کنند. حالا اگر کسی بپرسد: «چه کسی قلعه را فتح کرد؟» - اگر بگوییم «پادشاه»، درست است (چون اراده و دستور اصلی از اوست). - اگر بگوییم «فرمانده»، درست است (چون مدیریت و هدایت عملیات با اوست). - اگر بگوییم «سربازان»، باز هم درست است (چون مجری مستقیم عملیات بوده‌اند). در اینجا هیچ تناقضی وجود ندارد، زیرا این سه گروه در عرض هم (رقیب یکدیگر) نیستند، بلکه در طول هم (سلسله مراتب) قرار دارند. تحلیل دقیق و قرآنی: در نگاه توحیدیِ قرآن (توحید افعالی)، خداوند سرچشمه تمام قدرت‌هاست و هیچ کاری در عالم بدون اراده او انجام نمی‌شود. اما خداوند کارهای جهان را از طریق «اسباب و واسطه‌ها» انجام می‌دهد. مسئله قبض روح نیز دقیقاً دارای یک سلسله مراتب سه گانه است: ۱. سطح اول: فاعل مستقل و اصلی (خداوند) قرآن می‌فرماید: «اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا» (خداوند جان‌ها را در هنگام مرگ می‌گیرد - زمر/۴۲). تحلیل: منشأ اصلی حیات و مرگ فقط خداست. هیچ فرشته‌ای از پیش خود قدرت و استقلالِ گرفتن جان کسی را ندارد. خداوند «فرمانده کل» و علت‌العلل است. ۲. سطح دوم: مدیر و فرمانده عملیات (فرشته مرگ / ملک الموت) قرآن در جای دیگر می‌فرماید: «قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ» (بگو فرشته مرگی که بر شما مأمور شده، جان شما را می‌گیرد - سجده/۱۱). تحلیل: ملک الموت (که در ادبیات دینی به او عزرائیل می‌گوییم)، نماینده ارشد خداوند و رئیس اداره قبض روح است. او از طرف خدا مأموریت دارد تا این کار را مدیریت کند. ۳. سطح سوم: مجریان و کارگزاران مستقیم (فرشتگان / رُسُل) قرآن در آیاتی دیگر می‌فرماید: «تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا» (فرستادگان ما جان او را می‌گیرند - انعام/۶۱) یا «تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ» (فرشتگان جانشان را می‌گیرند - نحل/۳۲). تحلیل: ملک الموت برای گرفتن جان میلیاردها انسان و موجود در سراسر کیهان، دستیاران و لشکریانی از فرشتگان دارد. این فرشتگانِ مأمور، مجریان مستقیم دستورات ملک الموت هستند. (حتی در تفاسیر اشاره می‌شود که فرشتگانِ مأمورِ گرفتن جان نیکوکاران با فرشتگانِ مأمورِ ستمکاران متفاوتند). نتیجه‌گیری: آیات قرآن نه تنها با هم تناقض ندارند، بلکه یک سیستم بسیار دقیقِ مدیریتی در نظام هستی را به تصویر می‌کشند. فرشتگان (مجریان)، تحت فرمانِ ملک الموت (مدیر ارشد) کار می‌کنند و ملک الموت نیز تحت اراده و قدرتِ خداوند (خالق و فاعل مطلق) عمل می‌کند. بنابراین، انتسابِ قبض روح به هر سه مورد کاملاً صحیح، منطقی و فاقد هرگونه تضاد است. 🟡🟢 🆔 @ebham_iman #ابهام_تا_ایمان #شبهات_قرآنی #ارتداد #آزادی_عقیده #لا_اکراه_فی_الدین #اسلام_و_آزادی #تفکر_نقاد #پاسخ_به_آتئیست‌ها

سلام به همگی در این کانال هر روز با یک حکمت کوتاه از نهج‌البلاغه همراه می‌شویم. ابتدا آیه یا آیاتی از قرآن که با آن هم‌نواست می‌خوانیم، سپس پیوند معنایی قرآن و کلام امیرالمؤمنین(ع) را باز می‌کنیم، و در پایان یک پیام کوتاه و کاربردی برای زندگی امروز می‌گیریم. اگر دوست دارید هر روز تأمل قرآنی و علوی در میان شلوغی زندگی داشته باشید، همراه ما بمانید. یک #حکمت، یک #آیه، یک #چراغ برای امروز.

🍏حکمت ۲ نهج البلاغه: از عوامل ذلت و خواری 🟢وَ قَالَ (علیه السلام): أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ، وَ رَضِيَ بِالذُّلِّ مَنْ كَشَفَ عَنْ ضُرِّهِ، وَ هَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَيْهَا لِسَانَه. 🟢ترجمه: انصاریان و آن حضرت فرمود: آن كه طمع را شعار خود نمود نفسش را خوار ساخت، و كسى كه سختى خود را فاش كرد راضى به پستى شد، و آدمى كه زبانش را بر خود امارت داد بى مقدار گشت. 🟡تحلیل مبتنی بر آیات قرآن ◀️آیات هم‌مضمون: * در باب رازداریِ درد و حفظ عزت: «قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ» (یوسف: ۸۶) / [یعقوب] گفت: من شِکوهِ غم و اندوهم را تنها به خدا می‌برم. * در باب کنترل زبان: «مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ» (ق: ۱۸) / هیچ سخنی را بر زبان نمی‌آورد جز آنکه در کنار او مراقبی حاضر است. ◀️گره‌گشایی مفهومی (پیوند حکمت و آیات): امیرالمؤمنین (ع) در این حکمتِ سه‌بندی، در حال ترسیم «معماریِ کرامت انسان» است و سه موریانه‌ی نامرئی را که ستون‌های عزت‌نفس را از درون می‌جوند، معرفی می‌کند: طمع، گداییِ همدلی از خلق، و افسارگسیختگیِ زبان. گره ظریفِ متن در این است که هر سه عمل، نوعی «خودزنیِ هویتی» است. انسانِ طمع‌کار، پیش از آنکه به خواسته‌اش برسد یا نرسد، رویِ ارزشِ بی‌نهایتِ وجودِ خود برچسبِ حراج زده است؛ چرا که خود را نیازمندِ دستانِ دیگری می‌بیند. در بند دوم، علی (ع) پرده از رازی روان‌شناختی برمی‌دارد: کسی که سفره‌ی ضعف‌ها و دردهایش را پیش هر رهگذری باز می‌کند، ناخودآگاه به ترحمِ دیگران و در نتیجه به «ذلت» خویش رضایت داده است. قرآن در مقابل، تابلوی باشکوهِ یعقوب (ع) را پیش چشم می‌گذارد؛ پیامبری که از شدت داغِ فرزند نابینا شد، اما استخوان در گلو شکست و پیش بندگان ننالید. او می‌دانست که عرضه کردنِ درد به خدای غنی «عزت» است و به انسانِ فقیر، «خفت». در نهایت، فاجعه‌ی سقوطِ کرامت زمانی تکمیل می‌شود که در اقلیمِ وجودِ انسان، جایگاه‌ها عوض شود و «زبان» به جای «عقل»، امیر و فرمانروا (أَمَّرَ عَلَيْهَا) گردد. زبانی که بی‌محابا و پیش از تفکر بتازد، نگهبانان الهی (رقیب و عتید) را به ثبتِ کلماتی وا می‌دارد که آبرویِ صاحبش را ارزان می‌فروشد. ◀️پیام کاربردی برای انسانِ امروز: «در عصرِ شبکه‌های اجتماعی و رقابت‌های بی‌پایان، پادشاهِ روانِ خود باش. با طمع ورزیدن به زندگی دیگران، قیمتِ خودت را نشکن؛ ویترینِ دردهایت را برای لایک و ترحمِ آدم‌ها به نمایش نگذار؛ و پیش از آنکه کلماتت تو را مدیریت کنند، تو فرماندهِ زبانت باش.» #آیه #حکمت #چراغ 🟢 @ebham_iman

حکمت دوم مولا را مطالعه کنید تا برویم سراغ طرح #شبهات_قرآنی

و اما #شبهات_قرآنی

#شبهات_قرآنی #سؤال (شبهه طول روز قیامت): «قرآن درباره زمانِ روز قیامت دو تا عدد کاملاً متفاوت داده! یه جا (سوره سجده) میگه روزی که مقدارش "هزار سال" شماست، اما یه جای دیگه (سوره معارج) میگه روزی که مقدارش "۵۰ هزار سال" است! چطور یه روز می‌تونه دو تا طول زمانیِ متفاوت داشته باشه؟» 🔍 مقداری تأمل کنید تا دریافت پاسخ😊 صبح پاسخ این شبهه را ارسال میکنم 🆔 @ebham_iman #ابهام_تا_ایمان #شبهات_قرآنی #ارتداد #آزادی_عقیده #لا_اکراه_فی_الدین #اسلام_و_آزادی #تفکر_نقاد #پاسخ_به_آتئیست‌ها

#تشکیلات_یهود را امشب فرصت نشد آماده کنم، ان شالله فردا قسمت ششم را ارسال میکنم. از پیامی که ریپلای کردم به قسمت های قبلی دسترسی ساده تری خواهید داشت.

🍁 بنا بر توصیه ی رهبر شهید مبنی بر لزوم خواندن قرآن، اولین پیام در روز را با آیه ای از قرآن به شکل تصادفی و تفأل گونه آغاز میکنیم. آل عمران يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ ﺍﻱ ﺍﻫﻞ ﺍﻳﻤﺎﻥ ! ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮﻳﺪ ، ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ [ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻓﺮﺍﻧﻪ ] ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻧﺘﺎﻥ ﺑﺎﺯﻣﻰ ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪ ، ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺯﻳﺎﻧﻜﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷﺪ. (١٤٩) هر روز #یک_آیه #رهبر_شهید 🟢 @ebham_iman

واما پاسخ به #شبهات_قرآنی

مطالعه اين پاسخ نیاز به دقت و تامل بیشتری دارد. پس قدری با درنگ مطالعه بفرمایید.

#پاسخ به‌ این‌ سؤال 🔴(شبهه طول روز قیامت): ◀️ در پاسخ به این شبهه باید گفت که هیچ‌گونه تناقضی میان این دو آیه وجود ندارد، بلکه این تفاوت ظاهری در اعداد (یعنی 1000 سال و 50000 سال)، ریشه در ظرافت‌های مفهومی قرآن درباره «موضوع آیات»، «مفهوم واژه یوم» و «نسبیت زمان» دارد. ◀️در ادامه با سه دلیل منطقی و قرآنی، این مسئله را به زبانی ساده اما با دقت علمی تحلیل می‌کنیم: ۱. تفاوت در موضوع دو آیه (قیاس مع‌الفارق) اولین و مهم‌ترین پاسخ این است که این دو آیه اساساً درباره یک رویداد واحد صحبت نمی‌کنند که بخواهیم اعداد آن‌ها را با هم مقایسه کنیم: * آیه سوره سجده (آیه ۵): «يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ...» (امور این جهان را از آسمان به سوی زمین تدبیر می‌کند؛ سپس در روزی که مقدار آن 1000 سال از سال‌هایی است که شما می‌شمارید، به سوی او بالا می‌رود). * تحلیل: این آیه درباره نظام تدبیر جهان مادی (دنیا) و رفت و آمد فرشتگانِ مأمور به اجرای فرمان‌های الهی در طول تاریخ است. یعنی نزول فرمان و صعود نتیجه آن در نظام هستی، چرخه‌ای است که معادل 1000 سال زمینی طول می‌کشد. * آیه سوره معارج (آیه ۴): «تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ» (فرشتگان و روح در روزی که مقدارش 50000 سال است، به سوی او بالا می‌روند). * تحلیل: آیات قبل و بعد در سوره معارج به وضوح نشان می‌دهند که این آیه منحصراً درباره روز قیامت (الواقعة) و صعود نهایی و دسته‌جمعی تمام فرشتگان و روح در پایان جهان است. بنابراین، وقتی موضوعِ یک آیه «چرخه تدبیر در دنیا» و موضوع آیه دیگر «روز قیامت» است، تفاوت اعداد کاملاً منطقی است و تناقضی وجود ندارد. ۲. مفهوم واژه «یوم» (روز) در ادبیات قرآن در زبان عربی و فرهنگ قرآن، کلمه «يوم» (روز) لزوماً به معنای ۲۴ ساعتِ طلوع تا غروب خورشید نیست. بلکه به معنای «دوران»، «مرحله» یا «یک دوره زمانی» است (مانند آیه خلقت آسمان‌ها و زمین در شش روز/دوره). روز قیامت یک روز تقویمیِ ساده نیست؛ بلکه یک «دوران بسیار طولانی» است که در آن رویدادها، دادگاه‌ها و مراحل (مواقف) متعددی وجود دارد. از نظر تحلیل منطقی، اگر حتی فرض کنیم هر دو آیه مربوط به قیامت باشند، قیامت دارای مراحل و ایستگاه‌های حسابرسی متفاوتی است. یک ایستگاه یا مرحله از این دادگاه عظیم ممکن است به اندازه 1000 سالِ زمینی طول بکشد، اما کلّ دوران قیامت یا ایستگاه نهایی آن طولی معادل 50000 سال داشته باشد. (ارتباط ریاضی زیبایی نیز اینجا مطرح می‌شود: مجموع ۵۰ ایستگاه که هر کدام 1000 سال است، برابر با همان 50000 سال می‌شود). ۳. نسبیتِ روان‌شناختی زمان در آخرت زمان در عالم ماده با گردش زمین به دور خورشید سنجیده می‌شود، اما در عالم ماوراء ماده (قیامت)، زمان امری «نسبی» و وابسته به «وضعیت روحی و اعمال انسان‌ها» است. قرآن در سوره مدثر آیه ۹ و ۱۰ می‌فرماید: «فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ * عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ» (آن روز، روزی سخت است و بر کافران آسان نیست). تخصیص سختی به کافران نشان می‌دهد که زمان و شرایط برای همه یکسان نیست. برای یک مجرم و ظالم، تحمل عذاب و انتظار در دادگاه الهی چنان زجرآور و کُند می‌گذرد که معادل 50000 سال زمینی احساس می‌شود. ام ا همین زمان برای یک انسان پاک و مؤمن، به سرعت و راحتی می‌گذرد. تفاوت اعداد در قرآن می‌تواند اشاره‌ای به همین تفاوتِ ادراکِ زمان برای گروه‌های مختلف انسانی در روز رستاخیز باشد. ◀️نتیجه‌گیری: شبهه تناقض تنها زمانی وارد است که دو گزاره، دقیقاً درباره «یک موضوع»، «یک زمان» و «یک زاویه دید» صحبت کنند. در حالی که آیه 1000 سال مربوط به چرخه تدبیر دنیا یا یک مرحله خاص است و آیه 50000 سال مربوط به کل دوران قیامت یا احساس زمان برای مجرمان است. قرآن با این اعداد، عظمت رویدادها و تفاوت قوانین حاکم بر عوالم مختلف را به تصویر می‌کشد، نه اینکه بخواهد زمان‌سنجیِ مادی ارائه دهد. 🟡🟢 🆔 @ebham_iman #ابهام_تا_ایمان #شبهات_قرآنی #ارتداد #آزادی_عقیده #لا_اکراه_فی_الدین #اسلام_و_آزادی #تفکر_نقاد #پاسخ_به_آتئیست‌ها