بسم الله الرحمن الرحیم 🍁 بنا بر توصیه ی رهبر شهید مبنی بر لزوم خواندن قرآن، اولین پیام در روز را با آیه ای از قرآن به شکل تصادفی و تفأل گونه آغاز میکنیم. إبراهيم قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِن نَّحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا أَن نَّأْتِيَكُم بِسُلْطَانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻧﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﻳﻘﻴﻨﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﺸﺮﻱ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ ، ﻭﻟﻲ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺍﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﻛﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ [ ﺑﺎ ﻋﻄﺎ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻘﺎم ﻧﺒﻮّﺕ ] ﻣﻨّﺖ ﻣﻰ ﻧﻬﺪ ﻭ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺴﺰﺩ ﻛﻪ ﺟﺰ ﺑﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﻭﺭﻳﻢ ، ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﻓﻘﻂ ﺑﺮ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﻛﻞ ﻛﻨﻨﺪ .(١١) هر روز #یک_آیه #رهبر_شهید 🟢 @ebham_iman

#برنامه_امروز: حکمت یازدهم #امیرکلام #شبهه شکل زمین قسمت چهاردهم #تشکیلات_یهود ✅همراه باشید 🟢 @ebham_iman

کلاس مولای متقیان علیه السلام ترجمه و شرح حکمت 11 نهج البلاغه: عفو و گذشت با وجود قدرت 🟢 @ebham_iman

🍏( نسخه صبحی صالح ) وَ قَالَ (علیه السلام): إِذَا قَدَرْتَ عَلَى عَدُوِّكَ، فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُكْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَيْهِ. ✅ترجمه: مکارم شیرازی امام(عليه السلام) فرمود: هنگامى که بر دشمنت پيروز شدى عفو را شکرانه اين پيروزى قرار ده. #آیه #حکمت #چراغ 🟢 @ebham_iman

🍏 تحلیل مبتنی بر قرآن: 🟢آیات هم مضمون: «وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ» (نور/۲۲) (باید عفو کنند و چشم بپوشند؛ آیا دوست ندارید خداوند شما را ببخشد؟ و خداوند آمرزنده و مهربان است.) «ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ» (فصلت/۳۴) (بدی را با نیکی دفع کن، ناگاه [خواهی دید] همان کس که میان تو و او دشمنی است، گویی دوستی گرم و صمیمی است.) 🟢گره‌گشایی مفهومی: در منطقِ مادی بشر، «قدرت» معمولاً با «انتقام» و تثبیتِ برتری گره خورده است. وقتی انسان بر دشمنش مسلط می‌شود، غریزه به او فرمان می‌دهد تا با درهم‌کوبیدنِ حریف، طعم پیروزی را بچشد. اما امیرالمؤمنین (ع) در این حکمت، به یک کیمیاگریِ شگرفِ روحی دست می‌زند و مفهومی به نام «زکاتِ تسلط» یا «شکرِ عملیِ قدرت» را بنا می‌نهد. گرهِ ظریفِ این حکمت با آیات قرآن در اینجاست: خداوند قدرت را به عنوان یک «موهبت و امانت» به تو داده است. شکرِ هر نعمتی، استفاده از آن در مسیرِ رضایتِ عطاکننده‌ی آن است. خداوند در سوره نور قاعده‌ای طلایی وضع می‌کند: «مگر دوست ندارید خدا شما را ببخشد؟ پس شما هم ببخشید.» علی (ع) می‌آموزد که وقتی بر دشمنت چیره شدی، در واقع در یک دادگاهِ الهی ایستاده‌ای. تو بر بنده خدا مسلطی و خدا بر تو مسلط است. اگر در لحظه‌ی سرمستیِ پیروزی و در اوجِ توانایی بر انتقام، تیغ را غلاف کنی و عفو نمایی، به خداوند پیام داده‌ای: «خدایا! من که بنده‌ای ضعیفم، در اوج قدرت بخشیدم؛ پس تو که قادرِ مطلقی، در روزی که منِ خطاکار، اسیرِ دادگاهِ تو هستم، با من مهربان باش.» از سوی دیگر، همان‌طور که سوره فصلت اشاره می‌کند، این عفو در اوج قدرت، شمشیرِ کینه‌ی دشمن را می‌شکند و از او یک دوستِ رام می‌سازد؛ چرا که عفوِ از سرِ ضعف، ترس تلقی می‌شود، اما عفوِ از سرِ قدرت، بزرگواری و اعجاز است. 🟢پیام کاربردی برای انسان امروز: اوجِ پیروزی، لحظه‌ی انتقام نیست؛ لحظه‌ی بخشایش است. در زندگیِ روزمره، در محیط کار، خانواده یا حتی فضای مجازی، گاهی پیش می‌آید که در یک بحث حق با ماست، یا مدرکی برای آبروریزیِ رقیب داریم و او کاملاً در چنگ ما و مقهورِ ماست. در آن ثانیه‌ی طلایی که می‌توانیم ضربه نهایی را بزنیم، «توقف کنیم». گذشت کردن در اوجِ قدرت، باج دادن نیست؛ بلکه شکستنِ چرخه‌ی باطلِ کینه‌توزی و نشان دادنِ اصالت و وسعتِ روح ماست. ببخشیم، تا در روزِ درماندگی، بخشیده شویم. #آیه #حکمت #چراغ 🟢 @ebham_iman

🟢شروع بخش علمی از #شبهات_قرآنی

#شبهات_قرآنی #سوال 🔴شکل زمین: قرآن می‌گه زمین مثل یه «فرش» پهن شده؛ آیا این یعنی در زمان نزول قرآن فکر می‌کردن زمین تخته و کروی نیست؟ 🔍 مقداری تأمل کنید تا دریافت پاسخ😊 🆔 @ebham_iman #ابهام_تا_ایمان #شبهات_قرآنی #ارتداد #آزادی_عقیده #لا_اکراه_فی_الدین #اسلام_و_آزادی #تفکر_نقاد #پاسخ_به_آتئیست‌ها

🛑🎥 رضا صادقی قطعه «گل میناب» را برای دانش‌آموزان شهید میناب خواند 🟢 @ebham_iman

برای دسترسی راحت تر به تمامی مطالب کانال اعم از پاسخ به #شبهات_قرآنی ، تحلیل قرآنی #نهج_البلاغه و #تاریخ به قسمت پیام های سنجاق شده (pinned messages) بروید. و نظرات، انتقادات و شبهات قرآنی خود را به شناسه کاربری بنده ارسال کنید: @S_MohsenAhmadi #آیه #حکمت #چراغ 🟢 @ebham_iman

#پاسخ به این شبهه: 🔴 شکل زمین 🟢پاسخ به این پرسش و شبهه را با بررسی زبان قرآن و منطق عقلی بررسی میکنیم: ◀️۱. زبانِ نعمت و کاربرد (نه زبانِ هندسه فضایی) وقتی قرآن از کلماتی مانند «فراش» (فرش)، «مهاد» (گهواره یا بستر) یا «سُطِحَت» (پهن شده) برای زمین استفاده می‌کند، در حال توصیف شکل هندسی زمین از فضا نیست، بلکه در حال بیان وضعیت زمین برای زندگی انسان است. قرآن می‌خواهد این نعمت را یادآوری کند که: اگر زمین تماماً صخره‌های نوک‌تیز، دره‌های عمیق یا لرزان بود، شما نمی‌توانستید روی آن خانه بسازید، کشاورزی کنید یا راه بروید. خداوند سطح این کره خاکی را برای شما رام، مسطح و قابل سکونت (مثل یک فرش یا بستر) قرار داد تا روی آن آرامش داشته باشید. ◀️۲. یک مثال ساده و منطقی: تصور کنید یک مورچه روی یک هندوانه بسیار بزرگ راه می‌رود. از دیدگاه مورچه، زیر پایش کاملاً صاف و پهن (مثل یک فرش) است، در حالی که هندوانه در واقع کروی است. چون کُره زمین بسیار بزرگ است، سطح رویی آن برای ما انسان‌ها که موجودات کوچکی روی آن هستیم، کاملاً پهن و گسترده به نظر می‌رسد و به همین شکل هم برای ما کارایی دارد. پس پهن بودنِ سطح، هیچ منافاتی با کروی بودنِ کُل جسم ندارد. ◀️۳. اشاره ظریف و علمی قرآن به کروی بودن زمین جالب است بدانید که قرآن در آیات دیگر، به شکلی کاملاً دقیق به کروی بودن زمین اشاره کرده است. در سوره زمر، آیه ۵ می‌فرماید: «يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيْلِ» (شب را بر روز می‌پیچد و روز را بر شب می‌پیچد). کلمه «تَکویر» در زبان عربی دقیقاً به معنای پیچیدن یک چیز به دور یک جسم کُروی است (مثل پیچیدن عمامه به دور سر). اگر زمین تخت بود، کلمه «تکویر» (پیچش دایره‌وار) برای آمد و شد شب و روز کاملاً غلط بود و باید از کلماتی مثل پوشاندن مسطح استفاده می‌شد. این تغییر ملایم شب و روز تنها در یک سیاره کرویِ در حال چرخش معنا دارد. 🟢نتیجه‌گیری: آیاتی که زمین را «فرش» معرفی می‌کنند، نگاهی به محل سکونت و آرامش انسان دارند (نگاه زمینی و کاربردی)، و آیاتی که از «تکویر شب و روز» سخن می‌گویند، به ساختار نجومی زمین اشاره دارند (نگاه فضایی و علمی). هیچ تناقضی در کار نیست و این نشان‌دهنده دقت و جامعیت کلام خداوند است. #آیه #حکمت #چراغ 🟢 @ebham_iman

#تشکیلات_یهود قسمت چهاردهم

🔸سه قرن قبل از میلاد، وقتی اروپا برای قلدربازی‌های اسکندر مقدونی تنگ شد، سر بوسیفال (اسب معروفش) را کج کرد سمت ایران! «اسی» طی ۱۳ سال، در چهار جنگ بزرگِ گرانیگ، ایسوس، گوگامل و در نهایت با شکست آریوبرزن در دروازه پارس، کار ایرانی‌ها را ساخت و در شوش جشن پادشاهی گرفت. 🔸با سقوط هخامنشیان، همه منتظر بودند یهودیان هم تار و مار شوند، اما از آنجا که استادِ بندبازی و پیدا کردن جای پای جدید بودند، با ته‌مانده‌های لشکر اسکندر ریختند روی هم و خیلی زود رفیق گرمابه و گلستان شدند! 🔸اوایل، یهودیان زیر بلیت سلوکیان روزگار می‌گذراندند و همه‌چیز بوی احترام متقابل می‌داد. (ماجرا از این قرار بود که اسکندر وقت نکرد جانشین تعیین کند؛ برای همین بعد از مرگش، سردارانش تا توانستند خون هم را ریختند و امپراتوری را سه قبضه کردند که بخش آسیایی‌اش افتاد دست سلوکوس). 🔸حوالی سال ۲۴۷ قبل از میلاد، ایرانی‌ها که دیگر حوصله اجنبی‌جماعت را نداشتند، زیرآب تاج‌وتخت سلوکیان را زدند و دولت اشکانیان را تأسیس کردند. همزمان با آن‌ها، دولت دیگری هم در خاورمیانه سبز شد به نام «نبطیان»؛ عرب‌تبارهایی که شاهراه اقتصادی دنیا از غزه تا بین‌النهرین و دریای سرخ را قبضه کردند و حسابی نانشان در روغن بود. 🔸خلاصه همه‌چیز در خاورمیانه روی دورِ آرامش بود تا اینکه در سال ۱۷۵ قبل از میلاد، سر و کله «آنتونیوخوس چهارم» پیدا شد! او که از حاکمان محلی سلوکی بود، اصلاً با یهودیان حال نمی‌کرد و عشق یهودآزاری داشت. عبادت سنتی‌شان را ممنوع کرد، مجبورشان کرد خدایان یونانی را بپرستند و کاهن اعظمشان را هم فرستاد تا غاز بچراند! 🔸آنتونیوخوس که از گیر دادن به یهودیان سیر نمی‌شد، یک روز دستور داد خوک چاق و چله‌ای را جلوی معبد قربانی کنند و خونش را روی تصویر حضرت موسی بپاشند! دست آخر هم کاهن اعظم و بقیه را مجبور کرد گوشت خوک بخورند. اینجا بود که رگ غیرت یک کاهن یهودی به نام «متاتیاس» باد کرد و یک شورش چریکی راه انداخت، اما وسط کار کم آورد و جیم شد. بعد از او، پسرش «یهودای مکابی» پرچم پدر را برداشت و بیفت به جان آنتونیوخوس! 🔸مدتی بعد، آنتونیوخوس مُرد، سلوکیان شل کردند و شورش مکابیان گرفت. خاندان مکابی که دیدند تنور داغ است، نان را چسباندند و سلسله «حشمونیان» را راه انداختند (به همین مناسبت یهودیان هر سال جشن «حنوکا» را به یاد پیروزی مکابیان بر سلوکیان برگزار می‌کنند). یهودای مکابی هم شد قهرمان ملی جنگ‌های استقلال یهود؛ طوری که الان چند تیم فوتبال به اسمش است، مثل «مکابی تل‌آویو» که دو تا قهرمانی باشگاه‌های آسیا هم در کارنامه دارد! 🔸مکابیان از سال ۱۴۲ قبل از میلاد به مدت هشتاد سال فرمانروای اورشلیم شدند (معروف به دوره مکابیان). حشمونی‌ها کم‌کم کشورهای همسایه را هم بلعیدند و شدند یک قدرت تأثیرگذار منطقه‌ای. با مصر و روم رفیق شدند، اما با نبطیان کارد و پنیر بودند. 🔸ظاهر کار یهودیان عالی بود، اما از داخل داشتند همدیگر را می‌دریدند. یهودیان «فریسی» و «صدوقی» مثل سگ و گربه به جان هم افتاده بودند و جنگ داخلی به پا شد! داستان از این قرار بود که یهودای مکابی با کمک روحانیون حشمونی پادشاهی را راه انداخته بود و با وجود اینکه قهرمان مبارزه با سلوکیان بودند، چون از نژاد داوود نبودند، مردم با آن‌ها حال نمی‌کردند. از طرفی، کینه فریسیان (که اشرافِ عاشقِ معبد بودند) و صدوقیان ریشه در دوران اسارت بابلی داشت و اصلاً درست بشو نبود. 🔸در سال ۶۳ قبل از میلاد، رومی‌ها که دیدند اورشلیم حسابی خرتوخر است، حمله کردند و طومار حکومت مکابیان را در هم پیچیدند. البته نه با سلام و صلوات! کلی از یهودیان را در اورشلیم سر بریدند و به پیر و جوان و زن و کودک رحم نکردند. 🔸ده سال بعد از این تاخت‌وتار (۵۳ قبل از میلاد)، سپهبد سورنای اشکانی در بزرگ‌ترین جنگ باستان، کروسوسِ رومی را در «نبرد حران» با خاک یکسان کرد و ایران را به ابرقدرت بلامنازع جهان تبدیل نمود! اشکانیانِ روی دورِ بُرد، چند سال بعد پوز رومی‌ها را در اورشلیم هم به خاک مالیدند و شهر را گرفتند. ملت یهود هم که از ستم روم و اشرافِ خودشان به ستوه آمده بودند، به آغوش سپاه ایران پناه بردند. 🔸اورشلیم چند باری دست‌به‌دست شد تا اینکه امپراتوری روم، شخصی به نام «هرود» را به عنوان پادشاه یهود منصوب کرد. هرود که عشقِ عیش‌ونوش و ساخت‌وساز بود، از بازسازی معبد دوم تا ساخت کاخ و برج را در دستور کار قرار داد. 🔸در آستانه میلاد مسیح، اورشلیم توسط اشراف یهود اداره می‌شد که با امپراتور روم فالوده می‌خوردند و در بندرهای یونان و ایتالیا کیا و بیایی داشتند. این اشراف یهود، خبرچین‌های بی‌نظیری برای حاکمیت روم بودند و مثل برگ چغندر همدیگر را می‌فروختند! تا اینکه هرود مُرد؛ درست چهار سال قبل از میلاد مسیح! 🟢 @ebham_iman