هزینه کردن برای لباس خوب،غذای خوب،عطر خوب
، مسافرت با کیفیت و لایف استایل خوب
هزینه نیست، سرمایه گذاری روی برندی
به اسم "تو"ئه.
آدمایی که ظاهر، سلامت و کیفیت زندگیشون رو
فدای پس اندازای الکی می کنن، آخرش همون
پول رو باید خرج ترمیم خودشون کنن، پس
حواست به برندت باشه
من هیچوقت کسی رو بخاطر اینکه با یه اتفاق کوچیک از کوره درمیره و شروع به گریه میکنه قضاوت نمیکنم
چون خیلی خوب میدونم که برای اون اتفاق گریه نمیکنه بلکه برای تموم چیزهایی که تا اون لحظه تحمل کرده گریه میکنه
۲۰ آبان/دوست شدن با پیشی های زیاد، موکا/کاپوچینو/هات چاکلت، درختای کاج خیلی بلند، ورزش، اون پسر کوچولوی پشت موتور که هی داشت با لبخند
منو نگاه میکرد و وقتی منم بهش لبخند زدم از ذووق خندید گوجیبیییوجببی و هزارتا خوشحالیه دیگه.
از یک سنی به بعد یاد میگیری که گریه کنی و سرکار بری غمگین باشی و درس بخونی، ناراحت باشی و ظرفهارو بشوری، حوصله نداشته باشی و غذا درست کنی.
ببخشید پیامتو دیر دیدم. بالای کوه بودم. (کوهی از درسهایی که برای آخر ترم گذاشتم بخونم)
ببخشید که درس نخوندم، بیرون نرفتم، غذا درست نکردم و تو تخت موندم لطفا ازم ناامید نشو و نگو زندگیمو دارم هدر میدم.
وقتی از کسی خوشم میاد تمام ویژگیهاش و در نهایت بودنش برام جالب و لذتبخشه. مثلا برام جالبه که لباس میپوشه، گرمش میشه، میخنده، غذا میخوره، دماغ داره، پا داره.