--- صدای بوقِ ماشینِ حامد بلند شد. یه بوقِ کوتاه و آروم، همون‌طور که همیشه عادت داشت. انگار می‌خواست بگه «من اینجام، عجله نکن». نفسم رو با حرص بیرون دادم. «ای خدا، حالا چه وقتِ اومدن بود؟» دستی به روسریم کشیدم و راه افتادم سمتِ درِ حیاط. وقتی در رو باز کردم، حامد رو دیدم که تکیه داده بود به ماشین و با لبخندِ همیشگی‌اش نگاهم می‌کرد. همون لبخندی که قبلاً شاید برام جذاب بود، ولی الان فقط کلافه‌ام می‌کرد. سوار شدم. سلامِ سردی کردم و نگاهش رو دادم به پنجره‌ی سمتِ خودم. حامد با صدای آرومی گفت: «سلام فاطمه‌خانم. ببخشید معطل شدید، راه شلوغ بود.» هیچی نگفتم. دلم پیشِ محمد بود و مأموریتی که معلوم نبود قراره چه بلایی سرش بیاره. حامد که متوجه سکوتِ سنگینم شد، گفت: «خب... فکر کنم جوابِ سوالِ ماهِ پیشِ من رو آماده کرده باشید، نه؟» سرم رو چرخوندم سمتش. انگار خیلی عجله داشت که تکلیفش روشن بشه. زبونم رو روی لب‌هام کشیدم؛ خشکیِ دهنم اذیتم می‌کرد. ـ آقاحامد، راستش... من اصلاً فکر نمی‌کردم انقدر زود بخواید دوباره شروعش کنید. من درگیرِ مسائلِ دیگه‌ای‌ام. حامد خنده‌ی کوتاهی کرد، از اون خنده‌هایی که انگار همه‌چیز رو می‌فهمه: ـ مگه دغدغه‌هاتون چیه که اجازه نمی‌ده به زندگیِ خودتون فکر کنید؟ من می‌دونم چقدر درگیرِ... خب، بگذریم. فقط بگید بله یا خیر؟ این بلاتکلیفی داره هم من رو داغون می‌کنه، هم شما رو. دلم می‌خواست فریاد بزنم: «آره، من درگیرم! درگیرِ کسی‌ام که الان معلوم نیست کجا داره می‌جنگه و تو حتی نمی‌تونی درکش کنی!» ولی فقط لرزشِ صدام رو کنترل کردم و گفتم: ـ آقا حامد، من الان... واقعاً نه. شرایطم جور نیست. یهو ماشین رو زد کنار. نگاهش دیگه اون لبخندِ مهربون رو نداشت. جدی شد و گفت: ـ فاطمه خانم، نگاه کنید. من به شما علاقه ی خاصی دارم... این رو خودتونم می‌دونید. ولی وقتِ من هم بی‌نهایت نیست. اگر امروز جوابِ مثبت نمی‌شنوم، یعنی اینکه باید کلاً دورِ این قضیه رو خط بکشم. دارید خودتون رو از دست می‌دید واسه خیال‌پردازی‌هایی که معلوم نیست تهش چی می‌شه. با شنیدنِ کلمه‌ی «خیال‌پردازی»، خون به مغزم دوید. یعنی محمد براش خیاله؟ سریع گفتم: «خیال‌پردازی نیست. زندگیِ منه. من فعلاً جوابم "نه"‌ئه. می‌شه برگردیم؟» حامد سکوت کرد. توی چشماش یه چیزی دیدم؛ یه جور ناامیدیِ عمیق. پاش رو گذاشت روی گاز و ماشین با شتاب راه افتاد. بقیه‌ی مسیر رو توی سکوتِ مطلق گذروندیم. فقط صدای باد می‌پیچید توی ماشین. وقتی رسیدیم دمِ باغ، قبل از اینکه پیاده بشم، نگام کرد: ـ یعنی این واقعاً حرفِ آخرت بود؟ هیچ راهی نیست که... ـ خداحافظ آقاحامد. ممنون که رسوندینم. بدون اینکه اجازه بدم حرفش رو ادامه بده، پیاده شدم و آهسته رفتم سمتِ باغ. صدایِ خنده‌ی فامیل از دور می‌اومد، ولی من فقط می‌خواستم یه گوشه دنج پیدا کنم و دوباره گوشیم رو چک کنم. شاید... شاید محمد پیام داده بود؟ شاید خبری شده بود؟ وارد باغ که شدم، اولین چیزی که چشمم رو گرفت، نگاهِ کنجکاوِ مامان بود که داشت از دور نگام می‌کرد. و من... فقط دلم می‌خواست زمین دهن باز کنه و من رو ببلعه. --- ادامه دارد... #پارت_صد_و_سه رمان #بالِ_پرواز 🫀 ﴾↭https://eitaa.com/efmim315🕊 ⃟🌷﴿

'تابستونه، بجای اینکه سرم خلوت بشه بیشتر شلوغه... 🤭👀

عذرخواهم بابت تاخیر🤌😮‍💨

. سـیـددد ایـنـ چـنـلـو دیـدیـ چـجـوریـ بــا پـسـتـ هـاشـ و پـروفـ هـاشـ تـرکـونـدهـ‌هـ‌هـ//😱🤯💯 _ بــزنـ بــریـمـ جـهـادو کـامـلـ کـنـیـمـ 🌪🏃‍♂ 𝙅𝙤𝙞𝙣 𝙪𝙨 : https://eitaa.com/joinchat/2208827020Cc49eaca41b . دست‌به‌کار‌شو‌که‌خیلی‌دیر‌ه‌مسلمون‌👀😌 مجموعه‌ناشناس‌آقای‌الف‌میم↓↓↓ محفل‌عاشقان:https://eitaa.com/GatheringofLovers ـ سیددد‌ ناشناسـ هاشونـ حرف‌ندارهـ//😁

عزیزِقلبم؛❤️‍🩹 امشب مهمان ویژه‌ای دارید :) کسی که برای کربلا رفتن ما تلاش کرد و زحمت کشید اما خودش نیامده بود و بیشتر از همه مشتاق دیدار شما بود ؛ حال با دلی شکسته و تنی خسته به دیدارِ شما می آید . او اینبار اولین زائر کربلای شما شده است آقا جانم ، عزیزِ ما را محکم در آغوش بگیر که آغوش شما مرهم همه‌ی دردهاست.. ـ‌کربلایی‌شهید‌سید‌علی‌خامنه‌ای‌حسینی‌ـ

-

داغداریم ولی قامت‌مان خم نشده یک نفر از صف خون خواهی تو کم نشده (:

_امام امـت به سـلامـت... 🕯🥀 ﴾↭https://eitaa.com/efmim315🕊 ⃟🌷﴿

آرزوی بیت رهبری را در دلم دفن کردم آتش بگیرد آرزوهایم' فقط برگرد💔🫠 #یالثارات‌الخامنه‌ای 🚩 #رهبر‌شهید #وداع‌با‌رهبر ﴾↭https://eitaa.com/efmim315🕊 ⃟🌷﴿