📢 فوری / سومین پیام تصویری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی خطاب به ملت عزیز و بزرگ ایران تا دقایقی دیگر منتشر خواهد شد 💻 Farsi.Khamenei.ir

🔰پناهگاه ملت... 🔹جنگ تحمیلی اخیر بار دیگر از نقش بی‌نظیر رهبر معظم انقلاب در حفظ عزت و اقتدار ایران اسلامی پرده برداشته و اکثریت قریب به اتفاق مردم را به حمایت از ایشان ترغیب کرده است؛ رهبر انقلاب پیش از جنگ با حمایت همه‌جانبه از تقویت توان دفاعی کشور، امکان پاسخ به تعرض دشمن را فراهم کردند و در طول جنگ نیز با بازیابی سریع مراکز فرماندهی نظامی، نقشه‌های شوم دشمنان را ناکام گذاشتند! از سوی دیگر اتحاد و اتفاق کم‌نظیری که در میان عموم مردم و حول محور رهبری شکل گرفت، محاسبات دشمن را به هم زد و آنان را از ادامه تجاوز ناامید ساخت؛ 🔹همه این موارد، لزوم حراست از "شخص" و "شخصیت" رهبری را بیش از پیش آشکار کرده و تکالیفی را متوجه علاقمندان کشور کرده است؛ امام علی علیه‌السلام در بخشی از خطبه 146 نهج‌البلاغه درباره جایگاه رهبری می‌فرمایند: "جايگاه رهبر چونان ريسمانى محكم است كه مهره‌ها را متّحد ساخته و به هم پيوند مى‌دهد؛ اگر اين رشته از هم بگلسد، مهره‌ها پراكنده و هر كدام به سويى خواهند افتاد و سپس هرگز جمع آورى نخواهند شد" بنابراین کسانی که دل در گرو این آب و خاک دارند، شایسته و بایسته است که از شخصیت رهبری نیز حفاظت کرده و از هر اقدام کوچک و بزرگی که منجر به تضعیف جایگاه امامت می‌شود پرهیز کنند! 🔹علاوه بر شخصیت رهبری، حفاظت از شخص رهبری نیز از اهمیت بالایی برخوردار است؛ تا جایی که حضرت امیر در خطبه 134 نهج‌البلاغه، ضمن مخالفت با حضور شخص رهبری در میدان جنگ می‌فرمایند: "هرگاه خود به جنگ دشمن برَوى و با آنان رو به رو گردى و آسيبى ببينى، مسلمانان تا دورترين شهرهاى خود، ديگر پناهگاهى ندارند و پس از تو كسى نيست تا بدان رو آورند" بدیهی است که حفاظت از "شخص" رهبری بر عهده نهادهای نظامی و اطلاعاتی بوده و حفاظت از "شخصیت" ایشان بر عهده نهادهای فرهنگی می‌باشد؛ پرسش اساسی آن است که آیا در این جنگ تحمیلی، رسالت خود نسبت به "پناهگاه ملت" را به درستی انجام می‌دهیم؟! ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰انسجام ملی را چگونه حفظ کنیم؟! 🔹بحث و گفتگو درباره مسائل مختلف، از جمله امور ارزشمندی است که موجب پویایی و تکامل یک جامعه گشته و لذا باید از آن استقبال کرد؛ با این وجود گاهی اوقات شرایط به گونه‌ای پیش می‌رود که نفْسِ شکل‌گیری گفتگو در یک موضوع خاص -فارغ از آنچه که طرفین ابراز می‌کنند- خسارت‌آفرین بوده و زمین آن چراگاه دشمن خواهد بود! چرا که اساس طراحی آن بحث بر پایۀ تحریک اختلافات داخلی صورت گرفته و وحدت ملی را نشانه رفته است؛ در این میان افرادی نیز یافت می‌شوند که با احساس تکلیف برای مقابله با شبهات مطروحه، وارد بحث شده و هیزم آتشی می‌شوند که دشمنان و منافقان زیرک برافروخته‌اند! اما بهترین نسخه‌ای که در این مواقع تجویز می‌شود، نسخه "تَغافُل" است؛ تغافل به این معناست که انسان در عین اطلاع از یک مساله و همچنین دارا بودن توانمندی‌های کافی برای واکنش به آن، تظاهر به بی‌خبری کرده و از ابراز واکنش پرهیز کند؛ بدین ترتیب نقشۀ دشمن که ایجاد انشقاق و همچنین سرگرم کردن جامعه به یک موضوع فرعی بوده است، ناکام می‌ماند؛ 🔹صائب تبریزی می‌گوید که گاهی اوقات باید نسبت به اظهارات دشمنان و منافقانی که قصد اختلاف‌افکنی دارند، بی‌توجهی کرده و سینۀ آنان را نه با واکنش‌های کلامی که با "شمشیر تغافل" شکافت؛ وی معتقد است که می‌توان با چشم‌پوشی و بی‌توجهی، چنان ضربه‌ای به دشمن زد که او را نقش بر زمین کرده و هلاک نمود؛ صائب می‌گوید: دشمنان را دارم از "تیغِ تغافل" سینه‌چاک "چشمْ خواباندن" بوَد "شمشيرِ خواباندن" مرا وی همچنین درگیری با هر دشمن کوچک و بزرگی را به نقد کشیده و روی‌گردانی و تغافل از خرده‌دشمنان را به مثابۀ "حملۀ مردانه" معرفی می‌کند؛ به گفتۀ صائب: هر که با بی‌نسبتان گردد طرف، دیوانه است روی گردانیدن اینجا حملۀ مردانه است 🔹شایسته است در شرایط فعلی، نسبت به هر آن چیزی که جامعه را از توجه به دشمن اصلی باز داشته و انسجام ملی را تهدید می‌کند، تغافل کرده و "همۀ فریادها را بر سر دشمن اصلی -آمریکا- کشید!" #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰غبارزدایی جنگ تحمیلی‼️ 🔹جنگ تحمیلی اخیر خاطرۀ تلخی را برایم زنده کرد که گمان می‌کنم بازخوانی آن در این ایام خالی از لطف نباشد؛ اوایل دهۀ 90 و پس از ورود به دانشگاه، به عضویت یکی از تشکل‌های دانشجویی درآمده و مشغول فعالیت‌های فرهنگی در دانشگاه شده بودم؛ پس از هشدار رهبری دربارۀ خطر "نفوذ" در کشور، قرار بر این شده بود که مراسمی با موضوع "نفوذ و شیوه‌های مختلف آن" برگزار کنیم؛ جلسه‌ای با دوستان ترتیب داده و با تقسیم کارهای مختلف مراسم، وظیفۀ تبلیغ و اطلاع‌رسانی را بر عهدۀ من قرار دادند؛ علاوه بر نصب بنر و پوستر مراسم در سطح دانشگاه، تراکت‌هایی نیز چاپ شده بود که باید در خوابگاه دانشگاه پخش می‌شد؛ به این صورت که با دق‌ّالباب سوئیت‌ها و پس از سلام و احوالپرسی کوتاه، تراکت مراسم تحویل داده می‌شد؛ اتاق‌های مختلفی را به همین منوال اطلاع‌رسانی کردم؛ پس از تحویل تراکت به یکی از سوئیت‌ها، خداحافظی کرده و به سمت سوئیت بعدی رهسپار شدم؛ هنوز پله‌ها را بالا نرفته بودم که از همان سوئیت قبلی، یکی از افراد آن سوئیت، در را باز کرده و در حالی که تراکت را در دست گرفته بود رو به من کرد و گفت: «آقا! این چیه؟ نفوذ چه کسی مدّ نظره؟» من که از لحن و ظاهر او، تعجب کرده بودم برگشتم و پاسخ دادم: «نفوذ کسانی که بدخواه این کشورند؛ آمریکا و اسرائیل و...» تا این جمله را گفتم سرش را به نشانۀ افسوس(!) تکان داده و تراکت را جلوی چشمان من پاره کرد! سپس به سوئیت بازگشت و در را محکم کوبید! 🔹واقعیت آن است که دشمن صهیونیستی به کمک دستگاه‌های عظیم تبلیغاتیِ خود به خوبی توانسته بود پدیدۀ نفوذ در کشور را به عنوان امری موهومی معرفی کرده و آن را توهم توطئه قلمداد کند! کار تا جایی پیش رفته بود که نزد برخی افراد، جای دوست و دشمن را جابه‌جا کرده و عده‌ای را در دشمن بودنِ آمریکا و اسرائیل به تردید انداخته بود! اما در طول جنگ تحمیلی اخیر، روشن شد که آمریکا و رژیم صهیونیستی از این حفرۀ شناختی نهایت استفاده را برده و عمدۀ ضربات خود را به واسطۀ نفوذی‌ها وارد می‌کردند؛ با این حال یکی از برکات این جنگ را می‌توان غبارزدایی از این فضای مسموم تبلیغاتی دانست؛ در حال حاضر اکثریت قریب به اتفاق مردم، به خوبی دوست و دشمن خود را شناخته و به درستی نیز دریافته‌اند که هشدارهای چندین سالۀ رهبر معظم انقلاب، بی‌حساب و کتاب نبوده است! اگرچه که بهتر بود این غبارزدایی، پیش از جنگ و با هزینۀ کمتری حاصل می‌شد ولی همین مقدار نیز مغتنم است؛ امید که این تجربۀ ارزشمند و گران‌بها، باقی و پایدار بوده و دومرتبه غبارآلود نگردد! ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰دوراندیشی حکیمانه 🔸زیست مجازی و همچنین سطحی‌نگریِ فزاينده‌ای که در سال‌های اخیر بر بخشی از جامعه حاکم شده است، آسیب‌هایی را در پی داشته که شایسته است در اولین فرصت برای توقف و جبران آن چاره‌اندیشی شود؛ برخی افراد که تصور فانتزی از مناسبات پیچیدۀ سیاسی دارند و سقف اطلاعات آنان از کانال‌های مجازی فراتر نمی‌رود، با اعتماد به نفس خیره‌کننده‌ای درباره همۀ مسائل اظهار نظر کرده و به قضاوت دربارۀ افراد می‌پردازند؛ اگر اظهارات و اقدامات یک مسئول با ذائقۀ آنان سازگاری نداشته باشد و آن را مخالف با یافته‌ها و بافته‌های ذهنی خود ببینند، به راحتی او را زیر سوال برده و تحت شدیدترین هجمه‌های تبلیغاتی قرار می‌دهند! 🔸رهبری اما مواجهۀ ساده‌انگارانه با مسائل کشور را رد کرده و از نگاه صفر و یکی به افراد پرهیز می‌کنند؛ ایشان با چشم‌پوشی از لغزش‌هایی که برخی افراد در بزنگاه‌های مختلف دچار شده‌اند، آنان را همچنان در دایرۀ خدمتگزاران کشور نگه‌می‌دارند و از دفع آنان جلوگیری می‌کنند؛ ثمرۀ این نوع مواجهه با مسئولان، در جنگ تحمیلی اخیر نیز به وضوح قابل مشاهده است؛ بخوانید! 🔸در یکی از بیانات نورانی حضرت امیر چنین آمده است که ایشان فرمودند: "اِحتَمِل زَلَّةَ وَلِيِّكَ لِوَقتِ وَثْبَةِ عَدُوِّكَ: لغزش دوستت را براى هنگام يورش دشمنت، تحمّل كن"* همان‌طور که مشاهده شد در جنگ اخیر افراد مختلف از جناح‌های گوناگون، شانه‌های خود را زیر بار مسئولیت جنگ قرار داده و هر کدام به سهم خود در پیشبرد امور جنگ مشارکت کردند؛ دوراندیشی حکیمانۀ رهبری این بار نیز به داد کشور رسید و افراد مختلف با گرایش‌های گوناگون را برای دفاع از کشور به‌صف کرد؛ حال آیا بهتر نیست که زین پس با اعتماد مضاعفی به تدابیر رهبری، دیدگاه و مواجهۀ خود را نسبت به کسانی که جزو منصوبین ایشان هستند اصلاح کنیم؟! ➖➖➖➖➖ *الإرشاد، ج۱، ص۲۹۹ ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰لجاجت‌انگیزی و فرصت‌سوزی‼️ ✳️بروز حوادث مختلف، پرده از حقایقی برمی‌دارند که از چشم بسیاری از مردم پنهان بوده و روشن می‌کند که عمدۀ آنان برداشت نادرستی از صحنه داشته‌اند؛ به طور مثال جنگ تحمیلی شروع می‌شود و همگان در می‌یابند که سیاست منطقه‌ایِ جمهوری اسلامی در تقویت گروه‌های مقاومت، درست و حکیمانه بوده است؛ مشخص می‌شود که "امت" و "ملت" آنچنان در هم تنیده هستند که ضربه دیدن یکی از آن دو، منجر به آسیب دیدن دیگری می‌شود! از طرف دیگر به وضوح روشن می‌شود که آمریکا و استکبار جهانی به چیزی کمتر از اسارت و بردگی کامل ایرانیان رضایت نمی‌دهند و اظهارات مزوّرانه آنان، پوششی برای فریب جامعۀ ایرانی می‌باشد! ✳️به عنوان مثالی دیگر، حادثۀ ترور فرماندهان نظامی -که تا پیش از آن توسط برخی افراد خائن و جاهل، متهم به ترس و انفعال می‌شدند- رخ می‌دهد و مشخص می‌شود که اتفاقاً رژیم صهیونیستی از همین فرماندهان ترسو(!) می‌ترسیده است! سخنرانی‌های مختلف رهبر انقلاب را نیز می‌توان مثال دیگری از حوادث بیدارکننده دانست؛ زمانی که بیانات ایشان، پوچی و بطلان تحلیل‌های شبه‌انقلابی‌ را آشکار کرده و آنان را حداقل به مدت چند روز وادار به سکوت می‌کند! در مجموع وجه مشترک همۀ این حوادث آن است که پندارهای پیشین انسان را باطل ساخته و منجر به شکل‌گیری درک و فهم تازه‌ای می‌شود؛ ✳️حال سوال این است که با این درک و فهمی که پس از این حوادث شکل می‌گیرد، چگونه باید برخورد کرد؟ به زعم نگارنده باید برای پاسخ به این پرسش، بین "مردم عادی" و "سرکردگان انحراف" تفاوت قائل شد؛ سرکردگان انحراف معمولاً پس از برملا شدن خط گمراه‌کننده‌ای که داشته‌اند، به توجیه و تأویل‌های تهوع‌آور روی آورده و تقلّا می‌کنند که با حفظ و بازسازی چهرۀ خود، همچنان مرجع فکری افکار عمومی باقی بمانند؛ بدیهی است که در مواجهه با این افراد باید اشتباهات مهلک آنان را به صورت مداوم یادآوری کرده و از ضربۀ مجدد آنان در بزنگاه‌های دیگر جلوگیری کرد؛ اما مردم عادی چطور؟ با مردمی که فریب این مارهای خوش خط و خال را خورده‌اند چه مواجهه‌ای باید داشت؟ برای پاسخ به این سوال از روایت نورانی امام علی علیه‌السلام کمک می‌گیریم؛ امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمایند: "الإفراطُ في المَلامَةِ يَشُبُ نارَ اللَّجاجَةِ: زياده‌روى در سرزنش كردن، آتش لجاجت را شعله‌ور مى‌كند"* ✳️واقعیت آن است که مردم عادی به مدت سالیانی دراز، زیر بمباران تبلیغاتی بود‌ه‌اند؛ لذا قضاوتی که آنان نسبت به پدیده‌های مختلف دارند، یک‌شبه شکل نگرفته و حاصل یک فرآیند طولانی مدت می‌باشد؛ با این حساب نمی‌توان انتظار داشت که یک‌شبه به قضاوت‌ها و تحلیل‌های پیشین خود پشت‌پا بزنند و مسیر دیگری را برگزینند؛ بلکه باید با صبر و حوصله و همچنین بهره‌گیری از وجدان بیدار مردم عادی، خطای شناختی آنان را گوشزد کرده و در اصلاح و جبران گذشته یاری‌شان نمود؛ طبق فرمودۀ امیرالمؤمنین اگر چنانچه در سرزنش خطاکاران زیاده‌روی شود، آتشی برافروخته می‌شود که فرصت بازگشت آنان به آغوش حقیقت را خواهد سوزاند؛ لذا باید از دمیدن در این آتش به‌جد پرهیز کرد! البته نسبت به تغذیۀ فکری جامعه نیز نباید بی‌تفاوت ماند! ➖➖➖➖➖ *غررالحکم، ج۱، ص۹۴ ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰سلاح اشک‼️ 🔸برای غلبه بر دشمن علاوه بر تجهیزات و توانمندی‌های نظامی، برخورداری از عزم و روحیۀ پولادین نیز ضرورتی انکارناپذیر است؛ چه بسا مجموعه‌ای مجهز به پیشرفته‌ترین جنگ‌افزارهای دنیا بوده ولی به دلیل ترس و همچنین فقدان انگیزۀ مقاومت، عاقبتی جز شکست و ذلت نداشته باشد؛ با این وجود در طول سال‌های اخیر و به دفعات ثابت شده است که ایرانیان، روحیه و انگیزۀ مقاومت را با اقتدا به امام حسین عليه‌السلام و با اشک بر مصیبت‌های آل‌الله آموخته‌اند و شکست و تسلیم در قاموس آنان جایی ندارد؛ 🔸"رَهی مُعَیِّری" با اشاره به همین نکته و در یک بیان تمثیلی می‌گوید که اگرچه رعدوبرق قادر است "چمن خشک" را به آتش بکشد ولی از آسیب زدن به "جویبار" ناتوان است؛ به همین نسبت معتقد است که "اشک مداوم" نیز از انسان در برابر آتش جنگ و فتنه محافظت کرده و دشمن را از سیطره بر او مایوس می‌کند؛ جان کلام آن است که ایرانِ امام حسین، جویباری است که آتش نمی‌گیرد! وی می‌گوید: تا بوَد اشک روان، از آتش غم باک نیست برق اگر سوزد چمن را، جویبار آسوده است #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🌱 تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی به زیورها بیارایند وقتی خوبرویان را تو سیمین تن چنان خوبی که زیورها بیارایی چو بلبل روی گل بیند زبانش در حدیث آید مرا در رویت از حیرت فروبسته‌ست گویایی تو با این حُسن نتْوانی که روی از خلق درپوشی که همچون آفتاب از جام و حور از جامه پیدایی دعایی گر نمی‌گویی به دشنامی عزیزم کن که گر تلخست شیرینست از آن لب هر چه فرمایی #سعدی

🔰ترور "انسجام ملی"‼️ 🔹پس از جنگ تحمیلی اخیر، عطش رژیم صهیونیستی در استفاده از سلاح "نفوذ" و "ترور" فروکش نکرده و این رژیم در حوزۀ جنگ نرم و افکارعمومی نیز در حال بهره‌برداری از این سلاح می‌باشد؛ به نظر می‌رسد نظیر شبکه‌‌سازی گسترده‌ای که رژیم برای نفوذ و ترور در جنگ سخت شکل داده بود، در فضای مجازی نیز چنین شبکه‌ای را ترتیب داده و صفحات مختلفی را به منظور ترور نقاط قوت کشور ایجاد کرده است؛ صفحاتی که از طریق به‌کار‌گیری ادبیات تند و شبه‌انقلابی و همچنین ادبیاتی ملی‌گرایانه، اعتماد افکارعمومی را جلب می‌کنند و خود را در زمرۀ دلسوزان واقعی کشور جای می‌دهند اما در بزنگاه‌ها با ترور "انسجام ملی"، "اعتماد عمومی به مسئولان کشور" و "امید به آینده"، زهر خود را می‌ریزند! 🔹این شبکه برای تحقق بانک اهداف خود تلاش می‌کند که با دشمن‌تراشی‌ در داخل کشور، ذهن جامعه را از دشمن اصلی منحرف کرده و آنان را سرگرم اختلافات داخلی بگرداند؛ لذا با مانور گسترده و بیش از حد معمول بر اظهارات نابجای تعدادی از مدیران کشور، خون غیرت برخی از عناصر دلسوز -و البته ناپخته- را به جوش می‌آورند و آنان را به موضع‌گیری علیه کارگزاران حاضر در صحنه تحریک می‌کنند؛ به این ترتیب کشمکشی بین مردم و مسئولان شکل می‌گیرد که فارغ از درستی یا نادرستی محتوای آن، نفْس شکل‌گیری چنین مشاجره‌ای جزو نقشه‌های دشمن بوده و راه را برای ترورهای او در حوزۀ جنگ نرم هموار خواهد کرد؛ اما در این میان چگونه می‌توان از ترور انسجام ملی محافظت کرد؟! شاید بتوان باطل‌السحر این برنامۀ پیچیده را "تغافل" نسبت به مسائل فرعی از یک سو و تمرکز بر روایت‌سازی از مسألۀ اصلی از سوی دیگر دانست؛ از بیان رهبر انقلاب دربارۀ شیوۀ مواجهه با اشکالات و شبهات کمک می‌گیریم: 🔹"یك مسئله این است كه اگر یك كسی یك حرف غلطی زد، آیا كسی باید به او جواب بدهد یا نه؟ خب، بله معلوم است. [ولی] جواب دادن به حرف غلط، شیوه‌ی خودش را دارد، راه خودش را دارد، كار خاص خودش است. یك وقت هست كه حالا كه كسی یك حرف غلطی زد، ما بیائیم مثلًا صدجا این حرف غلط را تابلو كنیم، شعار كنیم كه آقا، فلانی این حرف غلط را زد، تا همه بدانند! این است كه اشتباه است، خطاست. من با حركت روشنگرانه از سوی هر كسی، از سوی هر نهادی، هیچ مخالفتی ندارم، بلكه علاقه‌مندم و معتقدم به مسئله‌ی تبیین. یعنی اصلًا جزو راهبردهای اساسی كار ما از اول، مسئله‌ی تبیین بوده است. تبیین لازم است؛ اما این معنایش این نیست كه ما به اختلافات درونی، هی دامن بزنیم. مراقب باشید. این را همه باید مراقب باشند."* ➖➖➖➖➖ *بیانات رهبری در دیدار فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ۱۳۹۰/۰۴/۱۳ ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰شهد خاموشی‼️ 🔸شاهد شکل‌گیری فرهنگی هستیم که «موضع‌گیری» و «اظهار فیض» در هر حادثۀ کوچک و بزرگی را به عنوان یک ارزش متعالی معرفی می‌کند! بر اثر این فرهنگ، بسیاری از افراد گمان می‌کنند که «اظهار نظر» برای آنان از نان شب واجبتر بوده و در صورت «سکوت» و «صبر»، دچار خسران خواهند شد! این فرهنگ وارداتی که سوگمندانه در بخش بزرگی از جامعه نفوذ کرده است، از مغرب زمین وارد کشور شده و در تعارض کامل با فرهنگ و تمدن ایرانی-اسلامی قرار دارد؛ 🔸در طول تاریخ، «سکوت» در فرهنگ دینی ایرانیان همواره از جایگاه رفیعی برخوردار بوده است و آدمیان بیش از آن که به «سخنوری و جلوه‌گری» ترغیب شوند، تشویق به «سکوت و پوشیدگی» می‌شدند؛ به عنوان یکی از هزاران، می‌توان به این بیان نورانی امام علی علیه‌السلام اشاره کرد که می‌فرمایند: «ما مِن شيءٍ أحَقَّ بطُولِ السِّجنِ مِن اللِّسانِ:هيچ چيز به اندازه زبان، سزاوار زندان طولانى‌مدت نيست.»* البته به این نکته نیز باید توجه کرد که امیرالمومنین نسخۀ «زندانی طولانی‌مدت» -و نه «حبس ابد»- را تجویز کرده‌اند؛ لذا در مواقع لزوم، به هیچ‌وجه نباید سکوت پیشه کرد! 🔸صائب تبریزی نیز که پرورش یافتۀ همین مکتب است، «سکوت» را به منزلۀ حلوایی معرفی می‌کند که شیرینی و حلاوت آن، بالاتر از دیگر شیرینی‌ها است؛ وی معتقد است که اگر چه دیگر شیرینی‌ها نیز لَزِج و چسبنده می‌باشند ولی هیچ کدام قادر نیستند که دو لب انسان را به هم بچسبانند! به ادعای او، تنها «شهد خاموشی» است که می‌تواند دو لب انسان را به یکدیگر بچسباند! صائب تبریزی می‌گويد: به غیر شهد خموشی کدام شیرینی‌ست؟ که از حلاوت آن، لب به یکدگر چسبد؟ ➖➖➖➖➖ *خصال، ج1، ص14 #عشقال ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰تقلّا برای سنگ‌اندازی‼️ 👌در سال‌های اخیر هرگاه که عزم جدی برای مبارزه با فساد شکل می‌گرفت، کسانی بودند که احساس خطر کرده و در برابر این اقدام با شیوه‌های مختلف سنگ‌اندازی می‌کردند؛ یکی از جملاتی که مرتب توسط این افراد تکرار می‌شد این بود که "با بگیر و ببند، فساد از بین نمی‌رود!" بدین ترتیب هر تلاشی که برای مبارزه با فساد صورت می‌گرفت، برچسب "بگیر و ببند" دریافت می‌کرد و لذا پیگیری آن با اختلال مواجه می‌شد! 👌نظیر مواجهه‌ای که برخی عناصر بدنام با پدیدۀ "مبارزه با فساد" داشتند، در مسائل دیگری از جمله "انسجام ملی" نیز مشاهده می‌شود؛ در شرایط فعلی افرادی هستند که تحقق انسجام ملی برای‌شان گران آمده و حیات سیاسی-اجتماعی آنان را به خطر انداخته است؛ لذا با تمام وجود به مقابله با آن برخاسته‌اند و مشغول تولید ادبیات هستند؛ جملۀ "با پادگان کردن کشور، انسجام حاصل نمی‌شود!" نمونه‌ای از کلیدواژه‌هایی است که فعلا در این زمینه تولید شده است! با این ترفند، هر دعوتی که برای تحکیم وحدت ملی صورت گیرد، با انگ "پادگانی کردن کشور" نواخته خواهد شد! 👌ناگفته نماند که عمدۀ این افراد به خوبی از نقشه و اهداف چنین اظهاراتی آگاه بوده و تنها در حال اجرای مأموریت خود هستند! اما روی سخن با کسانی هست که بر اثر جهالت و ناپختگی، به مزدور بی‌جیره و مواجب دشمن صهیونیستی تبدیل شده‌اند! توجه دارید که آلت دست چه کسانی قرار گرفته‌اید؟! ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰موش‌ها شیر می‌شوند‼️ 🔹انسان‌ها در ایام جنگ و به طور کلی در زمان خطر و بحران، به میزان قابل ملاحظه‌ای امکان خدعه و فریب را از دست داده و آنچه را که پیش از آن در باطن خود پنهان نگه داشته بودند، بیرون می‌ریزند؛ لذا این ایام بهترین فرصت برای شناخت منافقانی است که ظاهر و باطن آنان همخوانی نداشته و با انواع لطایف‌الحیل در صفوف خودی جا خوش کرده‌اند؛ [وجه نام‌گذاری "نفاق" را پیش از این در یادداشت موش‌های صحرایی بیان کرده‌ایم] 🔹در این یادداشت به یکی از نشانه‌های منافقان که در ایام جنگ و پس از آن بروز می‌کند اشاره می‌کنیم؛ از ویژگی‌های منافقین آن است که از هرگونه کمکی - اعم از جانی، مالی، زبانی و...- به مسلمانان خودداری کرده و نسبت به آنان بخل می‌ورزند؛ در حین جنگ همانند موش‌هایی هستند که از شدت ترس به لانه‌های خود خزیده‌اند و هیچ اثری از آنان دیده نمی‌شود؛ حتی از یک موضع‌گیری خشک و خالی هم هراس دارند و خفه‌خون می‌گیرند ولی همین منافقان پس از رفع خطر و زمانی که مسلمانان فاتح جنگ می‌شوند، به تدریج از لانه‌های خود بیرون آمده و این بار نه مثل موش که همانند شیر و نه عليه دشمنان که بر سر دوستان نعره بر‌می‌آورند و به کسانی که در خط مقدم جبهه قرار داشته‌اند زخم زبان می‌زنند؛ با پررویی و وقاحت تمام، خودشان را در دستاوردهای جنگ -که اعم از "پیروزی نظامی" و "شکل‌گیری وحدت ملی" است- سهیم دانسته و عجیب‌تر آن که برای ادامه مسیر، تعیین تکلیف می‌کنند! 🔹همین رفتار منافقان در جنگ خندق بود که منجر به نزول آیه ۱۹ سوره مبارکه احزاب شد؛ خداوند متعال در این آیه می‌فرمایند: «[منافقان] در همه چیز نسبت به شما بخیلند؛ و هنگامی که ترس و بحرانی پیش آید، می‌بینی آنچنان به تو نگاه می‌کنند و چشمهایشان در حدقه می‌چرخد، که گویی از شدت ترس می‌خواهند جان دهند! امّا وقتی حالت خوف و ترس فرو نشست [و مسلمانان فاتح جنگ شدند]، زبان‌های تند و تیز خود را علیه شما به کار می‌گیرند [و طلبکار غنائم جنگی می‌شوند!] در حالی که در آن نیز حریص و بخیلند؛ آنها [هرگز] ایمان نیاورده‌اند، از این رو خداوند اعمالشان را حبط و نابود کرد؛ و این کار بر خدا آسان است.» ✍مدیر عقال 🆔@eghaal