🔰پیامد هولناک تنبلی‼️ 🔸یکی از نکاتی که در منابع دینی به شدت از آن پرهیز داده شده است، «تنبلی و سستی در انجام وظیفه» می‌باشد؛ امام صادق علیه‌السلام دلیل ناروا دانستن تنبلی را چنین می‌فرمایند که «إِنْ کَسِلْتَ لَمْ تُؤَدِّ حَقّاً: اگر تنبلی بکنی حق را ادا نمی‌کنی» در واقع انسان تنبل با هزار عذر و بهانه از ایفای نقش خود فرار می‌کند و به راحتی آب خوردن، «حق» را تباه می‌سازد؛ تا جایی که حتی عده‌ای می‌کوشند «تنبلی» و «عافیت‌طلبی» را معادل یکدیگر قلمداد کرده و بدین طریق پشتوانه دینی برای وضعیت خود فراهم کنند! غافل از آن که «عافیت از خطا، گناه و بلا» که در روایات بیان شده است متفاوت با «عافیت از انجام وظیفه» می‌باشد! ناگفته نماند که تنبلی، به خود انسان نیز صدمات جبران‌ناپذیری وارد می‌کند که در ادامه به آن اشاره می‌شود. 🔸بیدل دهلوی معتقد است که تنبلی و عافیت‌طلبی، مانع اصلی رشد و تعالی انسان بوده و شخصیتی کودک‌صفت از او می‌سازد؛ وی برای رهایی از این وضعیت، نسخه «فعالیت و مبارزه در چارچوب شریعت» را می‌پیچد و عاقبتِ خوشایند عمل به این نسخه را در ضمن مثال جالبی به تصویر می‌کشد؛ او می‌گوید هنگامی که «نقطه» روی صفحه کاغذ حرکت می‌کند «واژه‌ها» را پدید می‌آورد و به واسطه استمرار و همچنین استقامت در این مسیر، در نهایت تبدیل به «کتاب»ی می‌شود که فرهیختگان و فرزانگان دنیا را پای صحبت‌های خود -که حاکی از «حقیقت» است- می‌نشاند؛ بیدل دهلوی چنین می‌سراید: ز «عافیت»، گِره اعتبارِ خویشتنیم چو نقطه بگذرد از خودْ کتاب می‌گردد #عشقال ➖➖➖➖➖ (*)الأمالی للصدوق، ص۶۳۶؛ شرح رهبری از این حدیث را در این لینک ببینید. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰گرگ، آدم نمی‌شود‼️ 🔸دست های زیادی تلاش می‌کنند که هر موضع و اقدامی از طرف دشمن را به منزله تغییر آنان و همچنین مناسب‌ترین زمان برای کنار آمدن با آن‌ها قلمداد کنند؛ به همین منظور گاهی «دموکرات و مودب بودن» و گاهی دیگر «تاجر و معامله‌گر بودنِ» طرف مقابل را فرصتی بی‌نظیر(!) برای سازش حداکثری -بخوانید تسلیم و عقب‌نشینی- معرفی کرده و چنین وانمود می‌کنند که این فرصت، دیگر به دست نخواهد آمد و باید به نحو احسن از آن استفاده شود! این جماعت حتی انتخابات آن کشورها را نیز دستاویزی برای پیگیری اغراض خود قرار داده و با این ادعا که طرف مقابل در این ایام قصد امتیازدهی دارد، نسخه همیشگی خود را ابراز می‌کنند! 🔸کلیم کاشانی اما می‌گوید که نباید از کسانی که ذات آن‌ها با قلدری و زورگویی سرشته شده است، انتظار تغییر و اصلاح داشت؛ وی با بیان این که اگر تار مویی در «خمیر» وجود داشته باشد، می‌توان آن را بیرون کشید و نقص خمیر را به این شیوه برطرف کرد ولی تغییر و اصلاح ظروفی را که با گِل ساخته شده‌اند و از قضا در گِل آنان مقادیر زیادی تار مو وجود داشته است، به این آسانی‌ها میسر نمی‌باشد؛ چه بسا تنها راه، شکستن آن ظرف و بازسازی آن با مواد و نظم نوین باشد! کلیم کاشانی چنین سروده است: عیب از نهادِ سخت‌دلان در نمی‌رود ای خواجه! موی کاسه چو موی خمیر نیست #عشقال ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🌱 👌رهبر معظم انقلاب: (1404/11/28) 👈قوی‌ترین ارتش دنیا ممکن است گاهی آن‌چنان سیلی بخورد که نتواند از جا بلند شود. 👈خطرناک‌تر از ناو، آن سلاحی است که می‌تواند آن را به قعر دریا بفرستد. 🆔@eghaal

🔰با زخم زبان‌ها چه باید کرد؟ 🔸افرادی هستند که افق فکری آنان محدود به این دنیا بوده و هر آنچه را که با حواس پنج‌گانه، قابل فهم نباشد زیر سوال می‌برند؛ این افراد، دیگرانی را که عمیق‌تر و دقیق‌تر می‌اندیشند و سطح درک و فهمشان، دنیای پیش و پس از مرگ‌ را نیز شامل می‌شود به باد تمسخر گرفته و حتی گاهی به آنان زخم زبان می‌زنند؛ در مواجهه با اینان چه باید کرد؟ «حافظ» می‌گوید کسی که در مسیر عبودیت و بندگی خداوند متعال، به طعنه و زخم‌زبان‌های دیگران ترتیب اثر بدهد، نخواهد توانست در این مسیرْ پیش رفته و از لذت‌ها و خوشی‌های آن بهره‌مند شود؛ او از هرگونه محافظه‌کاری و دودوتا چهارتای دنیوی ابراز انزجار کرده و نهایتِ آمادگی‌ خود را برای فداکاری در راه دین اعلام می‌دارد؛ وی علی‌رغم اذعان به این که در مسیر دین‌داری، خون دل‌های فراوانی خورده است اما در عین حال، بودن در این مسیر را افتخار خود می‌داند و از خداوند می‌خواهد که مُهر بندگی او را بر پیشانی‌اش ثبت نماید تا همگان از محبت شدید و به اصطلاح بی‌رحمانه خداوند به او آگاه شوند؛ حافظ چنین سروده است: گر من از سرزنشِ مدّعیانْ اَندیشم شیوۀ مَستی و رِندی نرود از پیشم شاهِ شوریده‌سرانْ خوانْ منِ بی‌سامان را زان که در کم‌خِردی از همه عالَم بیشم بر جَبینْ نقش کن از خونِ دلِ منْ «خال»ی تا بدانند که قربانِ تو کافرکیشم #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal