eitaa logo
درنــگـی بر فرهنگ | احسان پورنعمان
490 دنبال‌کننده
876 عکس
109 ویدیو
14 فایل
هوالجمیل ✅شرح آیات و احادیث ✅نکات اخلاقی ✅نقدونظر فرهنگی ✅آثار هنری و خوشنویسی نوشتارهای احسان پورنعمان، دکترای علوم قرآن و حدیث، استادیار دانشگاه ادیان و مذاهب. مدیر هنری، خوشنویس، مدرس انجمن خوشنویسان ایران، طراح نقوش. @Ehsanpurnoman
مشاهده در ایتا
دانلود
واقعه طف از آغاز تا پایان قسمت 59 ابن سعد می‌افزاید: زخم‌هاى بدن امام حسین(ع) را که شمارش کردند، 33 مورد بود، در حالى که بر لباس ایشان بیش از صد مورد پارگى در اثر تیر و ضربت شمشیر وجود داشت. و باز همو می‌نویسد: وقتى امام حسین(ع) به شهادت رسید، یک شمشیر او را قلانس نهشلى و شمشیر دیگرش را جمیع بن خَلْق اودى برد. لباس (سِروال ـ شلوار ـ و قطیفه) آن حضرت را بحر بن کعب تمیمى و قیس بن اشعث بن قیس کندى برداشتند که بعدها به این قیس، قیسِ قطیفه می‌گفتند! نعلین امام را اسود بن خالد ازدى، عمامه ایشان را جابر بن یزید، و برنُس (269) آن حضرت را مالک بن بشیر کندى، برداشتند. از حمید بن مسلم ازدى نقل شده است که من شاهد بودم که وسائل زنان را چگونه غارت می‌کردند ... بعد عمر سعد فریاد زد: کسى به زنان و کودکان آسیب نرساند و هر کسى چیزى از آنان گرفته پس دهد؛ اما هیچ کس چیزى پس نداد. عمر سعد عده‌ای از سپاهش را به عنوان مراقب اطراف خیمه ها گذاشت تا کسى آسیب به آنان نرساند. (270) بلاذرى می‌نویسد: پس از شهادت امام حسین(ع) ، هر آنچه بر تن حسین(ع) بود، غارت کردند. قیس بن اشعث بن قیس کندى قطیفه امام را برداشت که او را قیسِ قطیفه نامیدند. نعلین او را اسود نامى از بنى اود برداشت؛ شمشیرش را مردى از بنى نهشل بن دارم برد. آنگاه آنچه از لباس و حلّه و شتر در خیمه‌گاه بود غارت کردند. بیشتر لباس ها و حلّه را رحیل بن زهیر جعفى و جریر بن مسعود حضرمى و اسید بن مالک حضرمى بردند. ابوالجنوب جعفى هم شترى را برده، بعدها از آن آب‌کشى می‌کرد و نامش را حسین گذاشته بود! در این وقت، ملحفه‌هاى زنان را از سر آنان کشیدند که عمر بن سعد مانع آنان شد. ‌ احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
پيامبر صلي الله عليه و آله: ✨ وَاللّه ُ يُحِبُّ إغاثَةَ اللَّهفانِ ؛ [ الكافى ، ج 4 ،ص 27 .]✨ 💠 خداوند كمك به اندوهگين و يارى خواه را دوست دارد. 💠 احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
3.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✨فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا (۵) انَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرࣰا (۶)✨ احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
واقعه طف از آغاز تا پایان قسمت ۶۰ ابن سعد می‌نویسد: مردى عراقى در حالى که گریه می‌کرد لباس فاطمه دختر امام حسین(ع) را از او می‌گرفت. فاطمه به او گفت: چرا گریه می‌کنى؟ گفت: لباس دختر پیامبر(ص) را از او بگیرم، اما گریه نکنم! فاطمه گفت: خوب رها کن! گفت: می‌ترسم شخصى دیگرى آن را بگیرد! (271) (به نقل شیخ مفید، أبجر بن کعب نیز که از جمله کسانى بود که ضربات شمشیر بر امام حسین(ع) زد، پس از شهادت امام حسین(ع) بخشى از لباس حضرت را برد.) (272) آنگاه عمر سعد از یارانش خواست تا براى پایمال کردن جسد امام حسین(ع) با اسب آماده شوند. دوازده نفر براى این کار آماده شده، چندان اسب تاختند که بدن امام حسین(ع) را خرد کردند. (273) گفته شده است که از یاران امام حسین(ع) 72 تن کشته شدند. (274) به نظر می‌رسد اینها شمار سرهایی است که به کوفه بردند، اما شمار شهدا بیشتر بود. مردمان غاضریه یک روز بعد از آن جسد امام حسین(ع) و یاران ایشان را دفن کردند. از جمع سپاه عمر بن سعد 88 نفر کشته شدند که عمر سعد بر آنان نماز خواند و دفنشان کرد. (275) تعدادى هم مجروح گشتند. بلاذرى می‌نویسد: عمر بن سعد، سر امام حسین(ع) را همراه خولى بن یزید اصبحى و حمید بن مسلم ازدى ـ راوى بخشى از اخبار کربلا ـ براى ابن زیاد فرستاد. آنان دیر وقت به دروازه ورودى شهر رسیدند که بسته بود. خولى سر را به منزلش برده آن را در تنورى جاى داد. همسرش نوار دختر مالک حضرمى پرسید: چه چیز همراهت آوردى؟ گفت: جئتُ بِغِنَى الدّهر، بى نیازى دهر را آورده ام. سر حسین(ع) اکنون در خانه با توست! زن گفت: مردم طلا و نقره به خانه می‌آورند و تو سر فرزند دختر پیامبر(ص) را آورده‌اى؟ دیگر سر من و تو روى یک بالش نخواهد بود. 271. ترجمة الامام الحسین(ع) ص 78. 272. الارشاد، ج 2، ص 111 273. تاریخ الطبرى، ج 5، صص 4545 ـ 455 274. درباره رقم شهداى کربلا آمارها متفاوت است؛ اما در این میان، عدد 72 شهرت خاصى دارد. دینورى در اخبار الطوال ـ ص 256) تصریح دارد که سپاه امام متشکل از 32 اسب سوار و چهل نفر پیاده بود. در فهرستى که فضیل بن الزبیر الرسان آورده، نام 107 شهید کربلا ثبت شده است. بنگرید: رسالة تسمیة من قتل مع الحسین(ع)، مجله تراثنا، صص 149 ـ 157 275. انساب الاشراف، ج 3، ص 204 ـ 206 ‌ احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
💠 مقرنس يكي از جلوه گاههاي وحدت در معماري مساجد است. مقرنس با ظرافت خاص مكعب و هشت ضلعي روي آن را به دايره كه نشان دهنده جهان هستي است، متصل مي نمايد . به سردر ورودي مساجد كه نگاه كنيم به اوج رسيدن و همانا وحدت مورد نظر ما توسط مقرنس جلوه گر مي شود؛ آن جايي كه مقرنس با كثرت اشكال هندسي اش سردر را به دايره و در انتها به نقطه بالاي دو قوس موجود در سردر مي رساند. در جايي ديگر و محراب نيز مقرنس به خوبي وظيفه ياد شده خود را كه نشان دادن انعكاس كثرت (جهان هستي) در وحدت (الله) است را به انجام مي رساند. كثرت كه همان اشكال هندسي به كار برده شده در زير سقف منحني شكل سردرها و محراب است، با هنرمندي خاص و با در نظر گرفتن فلسفه وجودي يكتا بودن ذات الهي و با اشكالي به شكل صدف و كندو به وحدت كه همان نقطه دايره اي شكل بالاي قوس است، ختم ميشود؛ كه در اين ميان نقش اسليمي هاي به كار برده شده در مقرنس ها نيز در دست يابي به اين وحدت را نمي توان در نظرنگرفت.💠 احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
دوشنبه 22 مرداد 1403 الاثنین 7 صفر 1446 سخنان امام علی (ع) جنگیدن مالک اشتر در صفین (7 صفر سال 37 قمری) شهادت حضرت امام حسن مجتبی (ع) به روایتی (سال 50 ق) روز بزرگداشت سلمان فارسی قیام دلیران تنگستان علیه قوای انگلیس (1294 شمسی) ولادت امام موسی کاظم به روایتی (12ق) روز تشکل‌ها و مشارکت‌های اجتماعی ""يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ"" ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید، و با صادقان باشید! آیه 119 سوره توبه. ‌ احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
احادیث کتاب شماره ۹۳ 9- باب وجوب غلبه عقل بر شهوت و حرمت غلبه شهوت بر عقل‏.✨ 93- امير المؤمنين(ع) فرمود: چه بسيار خواهش نفسانى لحظه‌اى كه اندوه طولانى و درازى را در پى دارد..💠 ♦️جهاد النفس وسائل الشيعة / ترجمه افراسيابى، ص:۷۰♦️ ‌ ‌ احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال‌
واقعه طف از آغاز تا پایان قسمت ۶۱ عمر سعد روز عاشورا و فرداى آن روز را در کربلا ماند؛ پس از آن به حمید بن بکیر احمرى گفت تا نداى کوچ به سوى کوفه را سر دهد. وى خواهران و دختران امام حسین(ع) و دیگر بچه‌ها و همچنین على بن الحسین(ع) بیمار را همراه خود برد. در این وقت، زنان که از کناره بدن امام حسین(ع) می‌گذشتند، بر سر و صورت خود می‌زدند. زینب(س) دختر على(ع) می‌گفت: یا محمّداه! صلّى علیک ملیک السماء، هذا حُسَین بالعراء، مرمّل بالدماء، مقطّع الأعضاء، یا محمّداه و بناتک سبایا و ذرّیتک مُقتّلة تسفى علیها الصبا.(277) واى محمد! درود خداى آسمان بر تو باد. این حسین توست، عریان و خونین که اعضاى بدنش قطع شده است. واى محمد! دختران تو اسیرند و ذریه تو کشته شده‌اند و گرد و غبار بر آنان می‌وزد. در این وقت، دوست و دشمن می‌گریستند. بلاذرى می‌افزاید: سر 72 تن را از تنشان جدا کرده، همراه شمر بن ذى الجوشن و قیس بن اشعث و عمرو بن حجاج و عزرة بن قیس احمسى نزد ابن زیاد بردند.(278) 276. حکایت ابومخنف از ماجراى خولى و آوردن سر امام حسین(ع) و ظهور نور از آن در خانه، جالب‌تر بیان شده است. تاریخ الطبرى، ج 5، ص 455. البته قدرى هم مسائلى در آن است که به هر روى، باید با تأمل مورد بررسى قرار گیرد. 277. تاریخ الطبرى، ج 5، ص 456 278. انساب الاشراف، ج 3، ص 206 ـ 207؛ آمار دینورى چنین است: هوازن با 22 سر ؛ تمیم با 17 سر به رهبرى حصین بن نمیر؛ کنده با 13 سر به رهبرى قیس بن اشعث؛ بنو اسد با 6 سر به رهبرى هلال اعور؛ ازد با 5 سر به رهبرى عیهمة بن زهیر و ثقیف با 12 سر به رهبرى ولید بن عمرو. و مقایسه کنید با آنچه ابومخنف نوشته است: تاریخ الطبرى، ج 5، ص 468 ‌ احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
2.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✨إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ✨۱۹۰سوره آل عمران 💠مسلماً در آفرینش آسمانها و زمین، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‌های (روشنی) برای خردمندان است.💠 احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
سالروز شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام به روایتی هفتم صفر سال ۵۰ قمری احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
درنــگـی بر فرهنگ | احسان پورنعمان
سالروز شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام به روایتی هفتم صفر سال ۵۰ قمری احسان پورنعمان درنگی بر فرهن
بدانکه بعد از شهادت امیر المؤ منین علیه السلام مردم با فرزند آن جناب ، امام حسن (ع ) بیعت کردند و آن جناب قریب شش ماه بر سریر خلافت مستقر بود پس از آن با (معاویه ) صلح فرمود بشرحى که در جاى خودش رقم گشته و این در پنج روز بآخر ربیع الاول مانده ، سنه 41، بود و بعد از مصالحه ، (معاویه ) داخل کوفه شد و بر گردن آرزو و آمال خویش سوار گشت . امام حسین علیه السلام بمدینه رفت و پیوسته کظم غیظ فرموده و ملازمت منزل خویش داشت و منتظر امر پروردگار خود بود تا آن که ده سال از مدت امارت (معاویه ) بگذشت و (معاویه ) عازم شد که بیعت بگیرد براى فرزند خود (یزید) چون این خلاف شرایط معاهده و مصالحه بود که با (امام حسن ) کرده بود لاجرم بدین سبب و هم به ملاحظه حشمت و جلال (امام حسن ) و اقبال مردم به آن جناب ، از آنحضرت بیم داشت ، پس یکدل و یکجهت تصمیم عزم قتل آنحضرت نمود و زهرى از پادشاه روم طلبیده تا صدهزار درهم براى (جعده ) زوجه آنحضرت ، دختر (اشعث ابن قیس ) فرستاد و ضامن شد که اگر جعده آن حضرت را مسموم نموده و به زهر شهید کند، اورا در حباله یزید درآورد. لاجرم جعده به طمع مال و آن وعده کاذبه ، (امام حسن ) را بشربتى مسموم ساخت و آن حضرت ، چهل روز به حالت مرض مى زیست و پیوسته ، زهر در وجود مبارکش اثر میکرد تا در ماه صفر پنجاهم هجرى ، به سن چهل وهشت از دنیا رحلت کرد و برادرش ، امام حسین علیه السلام متولى تجهیز و تغسیل و تکفین او گشت و در نزد جده اش ، (فاطمه بنت اسد) رضى الله عنها، در بقیع مدفون گشت . در این مدت که با (معاویه ) صلح کرده بود، دوست و دشمن خون بسیار در دل نازنینش کردند پیوسته دوستانش ‍ بخدمتش میرسیدند او را از این کار ملامت میکردند و گاهى تعبیر مى کردند از آن جناب به مذل المؤ منین و امثال آن ، و حضرت هر کدام را بنحوى جواب میفرمود، حتى در این اوقات که زهر خورده بود و نالان و بیحال در خانه نشسته بود، چنانچه در کتاب (احتجاج ) روایت شده که مردى بخدمت (امام حسن ) رفت و گفت : یا ابن رسول الله ! گردنهاى ما را ذلیل کردى و ما شیعیان را غلامان (معاویه ) گردانیدى حضرت فرمود: به چه سبب ؟ گفت ، بسبب آنکه خلافت را به معاویه گذاشتى آنجناب فرمود: بخدا سوگند که یاورى نیافتم و اگر یاورى می یافتم ، شب و روز با او جنگ مى کردم تا خدا میان من و او حکم کند، لکن شناختم اهل کوفه را و امتحان کردم ایشان را و دانستم که ایشان بکار من نمى آیند، عهد و پیمان ایشانرا وفایى نیست و برگفتار و کردار ایشان اعتمادى نیست زبانشان با من است و دل ایشان با بنى امیه است . آنحضرت ، سخن مى گفت ناگاه خون از حلق مبارکش فرو ریخت طشتى طلب کرد و در زیر آن خونها گذاشت و پیوسته خون از حلق مبارکش مى آمد تا آن که آن طشت مملو از خون شد. راوى گفت : یا ابن رسول الله ! این چیست ؟ فرمود که معاویه زهرى فرستاد و بخورد من داده اند آن زهر بجگر من رسیده است و این خونها که در طشت مى بینى قطعه هاى جگر من است گفتم چرا مداوا نمیکنى فرمود: که دو مرتبه دیگر مرا زهر دادند و مداوا شده و این مرتبه سوم است و قابل معالجه و دوا نیست . در این هنگام ، حضرت امام حسین علیه السلام با اسودبن ابى الاسود از درآمد برادر بزرگوار خود را در برگرفت و سر مبارک او را و میان دو دیده اش را بوسید و نزد او نشست و راز بسیار با یکدیگر گفتند پس (ابوالاسود) گفت :(انالله و انا الیه راجعون ) گویا که خبر فوت (امام حسن ) به او رسیده است پس حضرت امام حسین علیه السلام را وصى خود گردانید و اسرار امامت را به او گفت و ودایع خلافت را به او سپرد و روح مقدسش بریاحین قدس پرواز کرد در روز پنجشنبه آخرماه صفر در سال پنجاهم هجرى و عمر مبارکش در آنوقت چهل وهفت سال بود و در بقیع مدفون گردید و وقایعى که رخ داد در وقت بردن جنازه مطهره را بروضه منوره نبویه مقام ذکرش نیست و واقعه تیر باران کردن جنازه در مناقب قطب المحدثین (ابن شهر آشوب ) مذکور است و در زیارت جامعه ائمة المؤ منین که مشایخ از ائمه علیهم السلام نقل کرده اند اشاره باین مصیبت شده است. "1-المزار الکبیر،ص298. 2-مناقب آل ابی طالب،ج3،ص205. 3-کافی،ج1،ص476. 4-همان،ص477" احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال
إنَّ اللّهَ يُحِبُّ إذا عَمِلَ أحَدُكُم عَمَلاً أن يُتقِنَهُ. مسند أبى يعلى : ج ۴ ص ۲۵۳ ح ۴۳۶۹. خداوند متعال دوست دارد كه هر گاه يكى از شما كارى انجام مى دهد ، آن را استوار [و بى عيب ]انجام دهد . اين حديث و احاديث مشابه، ۲ در واقع ، بيانگر سياست اصولى اسلام در همه توليدات جامعه اسلامى است . بر اساس اين سياست ، انواع توليدات مسلمانان از جمله ساخت و ساز مسكن ، بايد بى عيب و در نهايت استوارى و استحكام باشد . در حديثى آمده كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هنگام دفن يكى از اصحاب بزرگ خود به نام سعد بن معاذ ، شخصا متكفّل دفن او شد و ديگران نيز به ايشان كمك مى كردند . پس از آن كه پيامبر صلى الله عليه و آله وى را در قبر گذاشت ، خشت هاى لحد را دقيق چيد و درزهاى آن را محكم با گِل پُر كرد . دقّت و محكم كارى پيامبر صلى الله عليه و آله به گونه اى بود كه گويا اصحاب ، تعجّب كردند كه جايگاه مرده ، آن هم محلّى كه به فاصله چند روز خراب مى شود ، چه ضرورتى دارد كه در ساخت آن ، اين همه دقّت به كار گرفته شود! ‌ احسان پورنعمان درنگی بر فرهنگ https://eitaa.com/ehsankhattat👈 لینک معرفی کانال