🔘نفت ۲۰۰ دلاری! اختباس: امروز داشتم پیش‌بینی‌های چند تن از چهره‌های ارشد و تصمیم‌گیر کشور در اولین روزهای جنگ ۴۰ روزه را در ذهنم مرور می‌کردم؛ درباره افزایش قیمت نفت! از نگاه این‌ها، با بسته ماندن تنگه و تداوم کشمکش با آمریکا، بهای نفت باید بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار بالا می‌رفت؛ حتی زمان‌بندی جنگ هم بر همین قاعده طراحی شد! که متأسفانه یک اشتباه راهبردی بود... ولی امروز، یازدهم شهریور، نفت با وجود نیمه‌بسته بودن تنگه و پس از ۴۸ ساعت درگیری سنگین، در سقف قیمتی ۸۹ دلار معامله می شود. باید صریح گفت: اینگونه برآوردها بیش از حد ساده‌انگارانه و خطی بوده‌اند و به ویژه شاخص‌های استراتژیک را نادیده گرفته‌اند: 1⃣ بازار نفت تنها تابع «حجم نفت عبوری از تنگه هرمز» نیست؛ 2⃣ ذخایر استراتژیک قدرت‌های بزرگ اقتصادی، شوک اولیه را خنثی کردند؛ 2⃣ بر خلاف تصور این دوستان، چین با کاستن واردات و برداشت از ذخایر خود، از شدت شوک اولیه کم کرد؛ 4⃣ چون معامله‌گران احتمال می‌دادند جنگ سرانجام پایان می‌یابد و هرمز بازگشایی می‌شود، حاضر نشدند قیمت نفت را بر مبنای فرض «انسداد دائمی» تا ۲۰۰ دلار بالا ببرند؛ به همین دلیل نفت حتی به مرز ۱۳۰ دلار هم نرسید. در روزهای گذشته هم، هیچ اندیشکده‌ای رقمی بالاتر از این پیش‌بینی نکرده است. امروز بهای نفت زیر ۹۰ دلار معامله می‌شود. 5⃣ خطای اصلی در استدلال این چهره‌ها، یکی‌انگاشتن «اهرم فشار» با «قدرت نامحدود» بود. بستن هرمز بی‌تردید اهرمی نیرومند است؛ ولی هرچه انسداد طولانی‌تر شود، طرف مقابل انگیزه بیشتری برای یافتن جایگزین می‌یابد: خطوط لوله، تغییر مسیر کشتیرانی، برداشت از ذخایر، افزایش تولید، کاهش مصرف و حتی بازتعریف ساختار پالایش و تجارت انرژی. پس: از منظر ژئواستراتژی، شاید مهم‌ترین درس این باشد: اهرم فشار با توان تعیین نتیجه یکسان نیست. جنگ و کشمکش بر سر تنگه هرمز توانست هزینه‌ای سنگین بر اقتصاد جهانی تحمیل کند، ولی نتوانست این هزینه را به‌طور مکانیکی به نفت ۲۰۰ دلاری بدل سازد. این دقیقاً همان تمایزی است که در ارزیابی‌های جنگی باید میان «توان ایجاد اختلال» و «توان تحمیل نتیجه مطلوب» دید. در یک جمله می‌توان‌ گفت: در جنگ، رویاها به کمک طراحی نمی‌آیند... اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘نظرسنجی «متروپل»؛ نگاه ترک‌ها به دولت‌های دوست و دشمن مؤسسه ترکی «متروپل» نتایج زیر را از افکار عمومی ترکیه منتشر کرده است: ❇️ دولت‌های دشمن از نگاه ترک‌ها: ▪️ اسرائیل: ۸۴.۷٪ ▪️ آمریکا: ۶۸.۱٪ ▪️ بریتانیا: ۶۲.۵٪ ▪️ فرانسه: ۵۸.۸٪ ▪️ روسیه: ۴۰.۴٪ ❇️ دولت‌های دوست از نگاه ترک‌ها: ▪️ اسپانیا: ۵۵.۲٪ ▪️ اوکراین: ۴۱.۱٪ ▪️ ایران: ۴۰.۵٪ ▪️ قطر: ۴۰.۳٪ ▪️ روسیه: ۳۷.۹٪ اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘اگر قرار باشد صبر کنیم تا فشار محاصره به اوج برسد و هم‌زمان، «دست‌کاری اجتماعی» هم با تکش گرم تلاقی کند، چه بسا بهتر باشد اقدامات بی‌ثبات‌ساز مَطمَح نظر قرار گیرد. اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘مهم: حجم ورود و خروج ریزپرنده از سمت ترکیه و آذربایجان در منطقه شمال‌غرب به طرز قابل‌توجهی افزایشی است! اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘این هفته رتکلیف به مسکو رفت. دفعه قبلی که رئیس سیا به مسکو رفته بود، سه ماه بعدش جنگ اوکراین آغاز شد! اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘جدیدترین برآورد از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا (۶۰ روز مانده تا انتخابات) ▪️شانس کسب اکثریت در مجلس نمایندگان (Kalshi): ۸۴٪ دموکرات‌ها | ۱۶٪ جمهوری‌خواهان ▪️شانس کسب اکثریت در سنا (Kalshi): ۵۱٪ جمهوری‌خواهان | ۴۹٪ دموکرات‌ها ▪️آخرین پیش‌بینی امریکانا از ترکیب احتمالی سنا: ۵۲ کرسی دموکرات‌ها | ۴۸ کرسی جمهوری‌خواهان اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘حوزه داخلی، مهم‌ترین پیوست پروژه خنثی‌سازی محاصره است. اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘اختباس: دشمن در آشوب‌های پیش‌رو، حتما با روش‌ها و ابزار نو عمل خواهد کرد. یکی از تغییرات این موج از آشوب در کشور، رهبری اعتراضات از داخل خواهد بود. شنیدم که مهدی نصیری بنا دارد به داخل برگردد؛ هر چند نصیری احتمالا نمی‌تواند گزینه رهبری آشوب باشد اما دستگاه‌های امنیتی باید به این فکر کنند که چه کسی و چگونه می‌خواهد خلاء رهبریِ اعتراضات را پر کند. تجربه دی ۱۴۰۴‌ نشان داد که "رهبریِ لانگ‌دیستنس" نمی‌تواند اعتراضات را به یک دستآورد واقعی برساند. [همین مدل رهبری آشوب بود که رضا پهلوی را به آنلاین‌شاه معروف کرد] البته باید دانست که این رهبری از داخل _که گزینه‌هایی برای آن متصور است_ ابداً جایگزین گروه‌های چریک محلی و رهبران لوکال نخواهد شد؛ مانند آنچه در ۱۴۰۱، توماج صالحی در شاهین‌شهر و مجاهد کورکور در خوزستان و در ۱۴۰۰، حبیب فدایی در جونقان رقم زدند. اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘قدرت چهارم!؟ در نظریه‌ی ژئوپلیتیک، قدرت یک کشور تابعی از شاخص‌های کمی و کیفی مشخصی است: تولید ناخالص داخلی (اسمی و برابری قدرت خرید)، تراز فناوری‌های پیشرو (هوا-فضا، زیست‌فناوری، اقتصاد دیجیتال)، ناوگان دریایی، شبکه نفوذ مالی فرامرزی، جمعیت جوان تحصیل‌کرده و ظرفیت قاعده‌سازی در نهادهای بین‌المللی. بر پایه این سنجه‌ها، تا شهریورِ ۱۴۰۵، می‌توان سلسله‌مراتب جهانی قدرت را چنین بازتعریف کرد: 1⃣ هژمون تمام‌عیار (ابرقدرت): تا امروز، تنها آمریکا، با برخورداری از پایگاه‌های فراقاره‌ای، تسلط بر شبکه‌ی سوئیفت، و قدرت وتوی نظم لیبرال، عملا در این جایگاه است؛ 2⃣ رقیب ساختاری: چین با نزدیک‌شدن به آمریکا در برابری قدرت خرید و زنجیره‌ی تأمین و... تنها نامزد و آلترناتیو هژمون محسوب می‌شود؛ 3⃣ قدرت‌های برجسته‌ی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای مانند هند، آلمان، ژاپن، روسیه، برزیل، ترکیه، کره جنوبی، استرالیا و ایتالیا در دسته سوم جای‌ می‌گیرند . 4⃣ قدرت‌های منطقه‌ای متعارف: ایران، عربستان، پاکستان، مصر، رژیم صهیونیستی، آفریقای جنوبی، که اثرگذاری‌شان عمدتا‌ در همسایگی بی‌واسطه تعریف می‌شود، در ردیف چهارم جای می گیرند. 5⃣ و بالاخره ملل دارای اقتدار ملی محدود: کشورهایی هستند که تامین منافع فرامرزی آنان بدون ائتلاف، ناممکن است. نتیجه‌گیری عینی آن است که نسبت دادنِ عنوان «ابرقدرت» یا «قدرت چهارم جهان» به ایران، نه تنها بزرگنمایی، که نوعی توهم استراتژیک و خودفریبی است که هزینه‌ی آن، در کالک محاسبات کلان، به‌صورت «برآورد نادرست از توان حریف» و «تخصیص نابجای منابع» باز می‌گردد. نکته مهم اما اینکه: نمی‌توان از تاب‌آوری کم‌سابقه ایران در برابر شدیدترین رژیم تحریم‌های تاریخ، که خود گونه‌ای «قدرت منفی» (Negative Power) است، غافل شد و آن را نادیده انگاشت. پدیده‌ای که در ادبیات کلاسیک مغفول می‌ماند؛ قدرتی که از دل محرومیت، الگوهای اقتصاد مقاومتی خاصی آفریده است. ولی راه صواب‌: «قراردادن دقیق ایران در جایگاه واقعی‌اش» است؛ نه کمتر و نه بیشتر. بدیهی است که به دلیل ظرفیت‌های بالقوه‌ی کلان‌، ایران برای دستیابی به قدرت دست‌کم دهم جهانی، حاوی پتانسیل‌های شناخته شده‌ای است. ولی، تا پیش از آن، که به آینده بر می‌گردد، هرگونه برچسب ابرقدرتی، نه یک استراتژی، که یک خطای محاسباتی استراتژیک و فریب‌دهنده در عصر نظم چندقطبی خواهد بود. اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘بروزرسانی برنامه دشمن اختباس ۳/: هر کدام از اعتراضات بنزین ۹۸، آشوب‌های حجاب ۴۰۱ و تروریسم تورم‌زاده‌ی ۴۰۴، جامعه بازی‌گران مختص خود را داشتند؛ در حالی که بازی‌گردانِ واحدی وجود داشت: کارگروهی متشکل از سرویس‌های امنیتی دشمن که خود را در قالب «گروه اقدام ایران»، «گروه بین‌المللی بحران»، «مرکز العالمی لمکافحة الفکر المتطرف؛ مرکز اعتدال» و... نشان می‌داد. این بازی‌گران حمایت خود را در قالب رسانه‌ای، اطلاعاتی، مالی و دیپلماتیک انجام داد. ❗️اما آشوب‌های پیش‌رو: ▪️از منظر جنس نارضایتی‌های مردم؛ هم‌افزای اقتصادی_اجتماعی ▪️از منظر مطالبه عمومی؛ سیاسی (تغییر نظام) ▪️از منظر حجم مشارکت مردم؛ هم‌افزا و انبوه 🔘از منظر جنس کنش معترضان؛ خشونت‌بار با ابعاد امنیتی و رفتار شبکه‌ای محدود (گروه‌های چریک محلی) ▪️از منظر حمایت خارجی؛ امنیتی، دیپلماتیک، رسانه‌ای، سایبری و نظامی ▪️از منظر بازه زمانی؛ کوتاه و با ریتم تند خواهد بود. ادامه دارد اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘دور جدید درگیری‌ها حتماً در سطحی جدید نزد طرفین تجربه خواهد شد. دشمن می‌داند تا زمانی که روی زمین تغییری رخ ندهد، حفظ برتری در آسمان برای او آورده راهبردی نخواهد داشت. اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas

🔘این نکته‌ی مهمی است: طرفی می‌تواند در جنگ پیروز باشد که از برتری‌های تاکتیکی، پیروزی راهبردی بسازد. اختباس؛ جدال و روشنگری https://eitaa.com/ekhtebas