ما اهلی عشقیم چه بهتر که بمیریم
جایی که در آن شرط حیات است توحّش
#رفح
هر چه پُل
پشتِ سرم هست
خرابش بِنما
تا به فِکرم نزند
از رَهِ تو بَرگردم
سر جان باختن دارم به پایش همچو پروانه
زمجلس ای رقیب این شمع را بیرون مبر امشب