40.73M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
انتشار خبر غدیر
حاضرین به غائبین و والدین به فرزندانشان تا قیامت اطلاع دهند.
#غدیرخم
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۴ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
سلام به عنوان «امیرالمؤمنین»
پيش از حركت به سوى غدير، در مكه جبرئيل لقب «اميرالمؤمنين» را بعنوان اختصاص آن به على بن ابىطالب (عليه السلام) از جانب الهى آورد، اگر چه اين لقب قبلاً نيز براى آن حضرت تعيين شده بود.
پيامبر (صلی الله عليه وآله) دستور دادند تا بزرگان اصحاب جمع شوند و طى مراسم خاصى نزد على (عليه السلام) بروند و
بعنوان «اميرالمؤمنين» بر او سلام كنند و «السلام عليك يا اميرالمؤمنين» بگويند، و بدينوسيله در زمان حيات خود، از آنان
اقرار بر امير بودن على (عليه السلام) گرفت.
در اينجا ابوبكر و عمر بعنوان اعتراض به پيامبر (صلی الله عليه وآله) گفتند: آيا اين حقى از طرف خدا و رسولش است؟
حضرت غضبناك شد و فرمود: «حقى از طرف خدا و رسولش است. خداوند اين دستور را به من داده است.»
اعلان عمومىِ حضور در غدیر
با اينكه انتظار مىرفت پيامبر (صلی الله عليه وآله) در اين اولين و آخرين سفر حج خود مدتى در مكه بمانند، ولى بلافاصله پس از اتمام حج حضرت به منادىِ خود بلال دستور دادند تا به مردم اعلان كند:
فردا- روز چهاردهم ذى حجه- همه بايد حركت كنند تا در وقت معين در «غدير خم» حاضر باشند و كسى جز معلولان نبايد باقى بماند.
انتخاب منطقه ى «غدير» به امر خاص الهى از چند جهت قابل ملاحظه بود:
يكى اينكه در راه بازگشت از مكه، كمى قبل محل افتراق كاروانها و تقاطع مسيرها در جحفه است.
دوم اينكه در آيندههاى اسلام كه كاروانهاى حج در راه رفت و برگشت از اين مسير عبور مىكنند با رسيدن به وادى غدير و نماز در مسجد پيامبر (صلی الله عليه وآله)، تجديد خاطره و بيعتى با اين زيربناى اعتقادى خود مىنمايند و ياد آن در دلها احيا مىگردد.
سوم اينكه «غدير» محلى بسيار مناسب براى برنامه ى سه روزه پيامبر (صلی الله عليه وآله) و ايراد خطبه براى آن جمعيت انبوه بود.
اينك پيامبر (صلی الله عليه وآله) پس از دورى ده ساله از وطن خود مكه- بدون آنكه مدتى اقامت كنند تا مسلمانان به ديدارش بيايند و مسائل خود را مطرح كنند- با پايان مراسم حج فوراً از مكه خارج شدند و مردم را نيز به خروج از مكه و حضور در «غدير» امر نمودند.
موقعیت جغرافیایى غدیر خم
منطقه ى غدير خم بيابانى باز و وسيع در مسير سيلاب وادى جحفه بود. اين سيلاب از مشرق به مغرب جارى مىشد و پس از عبور از غدير به جحفه مىرسيد و سپس تا درياى سرخ ادامه پيدا مىكرد و سيل هاى ساليانه را به دريا مىريخت.
در اين مسير آبگيرهايى طبيعى بوجود آمده بود كه پس از عبور سيل، آب هاى باقيمانده در آن جمع مىشدند و در طول سال بعنوان ذخاير آبى شناخته مىشدند و به آنها اصطلاحاً «غدير» مىگفتند.
در مناطق مختلف، غديرهاى زيادى در مسير سيل ها وجود داشت كه با نامگذارى از يكديگر شناخته مىشدند. اين غدير هم براى شناخته شدن از غديرهاى ديگر بنام «غدير خم» نامگذارى شده بود.
كنار اين آبگير پنج درخت سرسبز و كهنسال از نوع «سَمُر» شبيه درخت چنار وجود داشت، كه درخت خاص صحراها است. اين پنج درخت با شاخ و برگ انبوه و قامت بلند، سايبانى خوب براى مسافران خسته ايجاد كرده بود.
لذا در آن شرايط، اين بيابان وسيع بعنوان بهترين مكان براى مراسم سه روزه ى غدير انتخاب شد، و جايگاه سخنرانى زير همان درختان در نظر گرفته شد كه هم مشرف بر بيابان و محل تجمع مخاطبين بود و هم سايبان مناسبى براى ايراد خطابه بنظر مى آمد.
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
37.98M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
شاه عباس صفوی
نقش مُهرش چنین بود « کلب آستان علی بن موسی الرضا علیه السلام »
شیخ بهائی را در حکومتش به شیخ الاسلام منصوب کرد .
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۵ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
سخنرانى غدیر
ورود به منطقه غدیر
روز پنجشنبه قافله ى عظيم غدير به حركت درآمد، و سيل جمعيت كه بيش از صد و بيست هزار نفر بودند بهمراه
حضرت سفر پنج روزه تا غدير را آغاز كردند. حتى پنج هزار نفر از اهل مكه و دوازده هزار نفر از اهل يمن- در جهت
مخالف مسير ديار خود- براى درك مراسم غدير همراه حضرت آمدند.طبق فرمان پيامبر (صلی الله عليه وآله) كسى از حاجيان در مكه باقى نماند و همه به قصد حضور در بزرگترين همايش تاريخى اسلام عازم ميعادگاه غدير شدند. كاروان از همان مسيرى كه از مدينه تا مكه آمده بودند بازمى گشتند.
پس از خروج از مكه ابتدا به «سَيْرَف» رسيدند و از آنجا تا «مَرّ الظهران» آمدند. آبادى بعدى «عُسفان» بود و از آنجا به
«قُدَيْد» رسيدند. اينك به جحفه نزديك مىشدند كه «غدير» كنار آن بود.
نزديك ظهر روز دوشنبه هيجدهم ذىحجه، همينكه به منطقه ى «غدير خم» رسيدند، حضرت مسير حركت خود را به
طرف راست جاده و به سمت غدير تغيير دادند و فرمودند:
اَيُّهَا النَّاسُ، أجيبُوا داعِیَ اللَّه،ِ اَنَا رَسُولُ اللَّه.ِ
اى مردم، دعوت كنندهى خدا را اجابت كنيد كه من پيام آور خدايم.
اين كنايه از آن بود كه هنگام ابلاغ پيام مهمى فرا رسيده است. لذا فرمان دادند تا منادى ندا كند: «همهى مردم متوقف شوند، و آنانكه پيش رفته اند بازگردند، و آنانكه پشت سر هستند توقف كنند»، تا آهسته آهسته همهى جمعيت در محل از پيش تعيين شده جمع گردند.
همچنين دستور دادند: كسى زير درختان كهنسالى كه در آنجا بود نرود و آن مكان براى برپايى جايگاه سخنرانى خالى بماند.
پس از اين دستور، همه ى مَرْكب ها متوقف شدند، و كسانى كه پيشتر رفته بودند بازگشتند، و همه ى مردم در منطقه ى
غدير پياده شدند، و هر يك براى خود جايى پيدا كردند و براى توقف سه روزه خيمه زدند، و كم كم آرام گرفتند.
اينك صحرا براى اولين بار شاهد تجمع عظيم بشرى بود. وجود مقدس پنج نور پاك، پيامبر و اميرالمؤمنين و حضرت
زهرا و امام حسن و امام حسين عليهم السلام عظمت اين اجتماع بزرگ را چندين برابر مىكرد.
تركيب مختلفى مردان و زنان، از اقوام و قبايل و شهرهاى مختلف، با درجات متفاوتى از ايمان در برابر منبر پيامبرشان
زانو زده بودند، كه اين نيز نقطه ى جالب توجه ديگرى از اين همايش با شكوه بود.
شدت گرما در اثر حرارت آفتاب و داغى زمين بحدى ناراحت كننده بود كه مردم و حتى خود حضرت گوشهاى از لباس خود را به سر انداخته و گوشه اى از آن را زير پاى خود قرار داده بودند، و عدهاى از شدت گرما عباى خود را به پايشان پيچيده بودند!
آماده سازى جایگاه سخنرانى و منبر از سوى ديگر، پيامبر (صلی الله عليه وآله) چهار نفر از اصحاب خاص خود يعنى مقداد و سلمان و ابوذر و عمار را فراخواندند و به آنان دستور دادند تا به محل درختان كهنسال - كه در يك رديف كنار هم بودند- بروند و آنجا را آماده كنند.
آنها خارهاى زير درختان را كندند و سنگ هاى ناهم وار را جمع كردند و آنجا را جارو زدند و آب پاشيدند. سپس
شاخه هاى پايين آمده ى درختان را كه تا نزديكى زمين آمده بود قطع كردند.بعد از آن در فاصله ى بين دو درخت، روى شاخه ها پارچه اى انداختند تا سايبانى از آفتاب باشد، و آن محل براى برنامه ى سه روزهاى كه حضرت در نظر داشتند كاملاً مساعد شود.
سپس در زير سايبان، سنگها را روى هم چيدند و از رواندازه اى شتران و ساير مركبها هم كمك گرفتند، و منبرى به بلندى قامت حضرت ساختند و روى آن پارچه اى انداختند. منبر را طورى بر پا كردند كه نسبت به جمعيت در وسط قرار بگيرد و پيامبر (صلی الله عليه وآله) هنگام سخنرانى مشرف بر مردم باشد تا صداى حضرت به همه برسد و همه او را ببينند.
با توجه به كثرت جمعيت، ربيعه را كه صداى بلندى داشت انتخاب كردند تا كلام حضرت را براى افرادى كه دورتر قرار داشتند تكرار كند تا مطالب را بهتر بشنوند.
پیامبر و امیرالمؤمنین بر فراز منبر مقارن ظهر، انتظار مردم به پايان رسيد و منادىِ حضرت نداى نماز جماعت داد. مردم از خيمه ها بيرون آمدند و مقابل منبر جمع شدند و صف هاى نماز را منظم كردند. پيامبر (صلی الله عليه وآله) نيز از خيمهى خود بيرون آمدند و در جايگاه نماز قرار گرفتند، و نماز جماعت را اقامه فرمودند.
بعد از آن مردم ناظر بودند كه پيامبر (صلی الله عليه وآله) از منبر غدير بالا رفتند، و بر فراز آن ايستادند. سپس اميرالمؤمنين (عليه السلام) را فراخواندند، تا بر فراز منبر در سمت راستش بايستد. قبل از شروع خطبه، اميرالمؤمنين (عليه السلام) بر فراز منبر يك پله پائين تر در طرف راست حضرت ايستادند و دست پيامبر (صلی الله عليه وآله) بر شانه ى آن حضرت بود.
سپس آن حضرت نگاهى به راست و چپ جمعيت نمودند و منتظر شدند تا مردم كاملاً جمع شوند. زنان نيز در قسمتى
از مجلس نشستند كه پيامبر (صلی الله عليه وآله) را بخوبى مىديدند.
بخش ۶ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
پس از آماده شدن مردم، پيامبر اكرم (صلی الله عليه وآله) سخنرانىِ تاريخى و آخرين خطابهى رسمى خود را براى جهانيان آغاز كردند.
با در نظر گرفتن این شكل خاص سخنرانى، که دو نفر بر فراز منبر ایستاده اند، و بیش از صد و بیست هزار بیننده، آن مُبلِّغ اعظم را مىنگرند؛ به استقبالِ سخنانِ حضرت خواهیم رفت.
دقت در اين نكته لازم به نظر مىرسد كه اجتماع ۱۴۷۷۷۷ نفر براى يك سخنرانى و در مقابل يك خطيب كه همه
بتوانند او را ببينند، در دنياى امروز هم مسئله ى غيرعادى است؛ تا چه رسد به عصر بعثت كه در گذشته ى شش هزار
ساله ى انبيا تا آن روز هرگز چنين مجلس عظيمى براى سخنرانى تشكيل نشده بود.سخنرانى پیامبر
سخنرانى تاريخى پيامبر (صلی الله عليه وآله) در غدير كه حدود يك ساعت طول كشيد، در يازده بخش قابل ترسيم است:
بنده خدا و تسلیم اویم حضرت در اولين بخش سخن، به حمد و ثناى الهى پرداختند و صفات قدرت و رحمت حق تعالى را ذكر نمودند، و بعد از آن به بندگى خود در مقابل ذات الهى شهادت دادند و فرمودند:
به او و ملائكه اش و كتاب هايش و پيامبرانش ايمان مى آورم. دستور او را گوش مى دهم و اطاعت مى نمايم و به آنچه او را راضى مىكند مبادرت مى ورزم و در مقابل مقدرات او تسليم مىشوم.
يا ايها الرسول بَلِّغ
در بخش دوم، سخن را متوجه مطلب اصلى نمودند و تصريح كردند كه بايد فرمان مهمى دربارهى على بن ابىطالب ابلاغ كنم، و اگر اين پيام را نرسانم رسالت الهى را نرسانده ام و ترس از عذاب او دارم. همچنين تصريح كردند كه خداوند به من چنين وحى كرده است:
«يا اَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإنْ لَمْتَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ(»مائده/)61
اى پيامبر ابلاغ كن آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده- درباره ى على، يعنى خلافت على بن ابىطالب- و اگر انجام ندهى رسالت او را نرساندهاى، و خداوند تو را از مردم حفظ مى كند.
سپس امر مؤكد پروردگار درباره ى اعلام ولايت را با صراحت تمام مطرح كردند و فرمودند: جبرئيل سه مرتبه بر من
نازل شد و از طرف خداوندِ سلام پروردگارم- كه او سلام است- مرا مأمور كرد كه در اين محل اجتماع بپاخيزم و بر
هر سفيد و سياهى اعلام كنم كه على بن ابىطالب برادرِ من و وصى من و جانشين من بر امتم و امام بعد از من است.
نسبت او به من همانند نسبت هارون به موسى است جز اينكه پيامبرى بعد از من نيست. و او صاحب اختيار شما بعد از خدا و رسولش است.
خداوند در اين مورد آيهاى از كتابش بر من نازل كرده است: «اِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ»(مائده/)55
«صاحب اختيار شما خدا و رسولش هستند و كسانى كه ايمان آورده و نماز را بپا مىدارند و در حال ركوع زكات
مىدهند.» و على بن ابىطالب است كه نماز را بپا داشته و در حال ركوع زكات داده و در هر حال خداوند عزوجل را
قصد مى كند. خداوند از من راضى نمىشود مگر آنچه در حق على بر من نازل كرده ابلاغ نمايم.
#غدیرخم
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
داستان شنیدنی حاجی الماسی
حاجی الماسی علی مَرده ....
#عیدغدیرخم
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
یامَن اِسمُهُ دَواء وَ ذِکرُهُ شَفاء
مؤمنین ارجمند
سلام علیکم
در پی تشدید علائم بیماری در حضرت آیت الله سید علی حسینی میلانی دامت برکاته معاینات پزشکی و آزمایشات لازم منجر به تشخیص بیماری شدید قلبی در ناحیه عروق گردید که طبق نظر همه پزشکان نیازمند عمل قلب باز تشخیص داده شدند بر همین اساس صبح امروز یکشنبه در یکی از بیمارستانهای طهران مورد عمل جراحی قرار گرفته و به جهت مراقبت های ویژه به بخش icu منتقل گردیدند امیدواریم با دعای خیر مؤمنین عوارض ناشی از عمل سخت قلب برطرف گردد ،بدینوسیله از تمامی مراجع تقلید،علما و طبقات مختلف مردم که اظهار نگرانی نموده و پیگیر حال معظم له بودند تشکر می کنیم و خواهان استمرار دعای خیر آنها هستیم .
🆔️ @ayatollahalimilani
بخش ۷ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
دوازده امام تا آخر دنيا
در سومين بخش، امامت دوازده امام بعد از خود را تا آخرين روز دنيا اعلام فرمودند تا همه ى طمع ها يكباره قطع شود.
براى درك عميق از اهميت مسئله فرمودند: اى مردم، اين آخرين بارى است كه در چنين اجتماعى بپا مىايستم. پس
بشنويد و اطاعت كنيد و در مقابل امر خداوند پروردگارتان سر تسليم فرود آوريد.
از نكات مهم در سخنرانى حضرت، اشاره به عموميت ولايت آنان بر همه ى انسانها و در طول زمانها و در همه ى مكان ها
و نفوذ كلمات شان در جميع امور بود، كه به اين صورت اعلام فرمودند: خداوند عزوجل صاحب اختيار شما و معبود شما است، و بعد از خداوند رسولش و پيامبرش كه شما را مخاطب قرار داده، و بعد از من على صاحب اختيار شما و امام شما به امر خداوند است، و بعد از او امامت در نسل من از فرزندان اوست تا روزى كه خدا و رسولش را ملاقات
خواهيد كرد.
نيابت ائمه عليهم السلام از خدا و رسول در حلال و حرام و جميع امور دنيا و آخرت از نكات بسيار مهم خطبه بود كه
آن را با كلماتى دقيق بيان فرمودند:
حلالى نيست مگر آنچه خدا و رسولش و آنان (امامان) حلال كرده باشند، و حرامى نيست مگر آنچه خدا و رسولش و
آنان (امامان) بر شما حرام كرده باشند. خداوند عزوجل حلال و حرام را به من شناسانده است، و آنچه پروردگارم از
كتابش و حلال و حرامش به من آموخته به او سپرده ام.
پس از بيان اين همه عظمت، مردم را از مخالفت برحذر داشتند و فرمودند: اى مردم، او از طرف خداوند امام است، و
هركس ولايت او را انكار كند خداوند هرگز توبه اش را نمىپذيرد و او را نمى بخشد.
اى مردم، بخدا قسم پيامبران و رسولان پيشين به من بشارت داده اند، و من بخدا قسم خاتم پيامبران و مرسلين و حجت
بر همه ى مخلوقين از اهل آسمانها و زمينها هستم. هر كس در اين مطالب شك كند مانند كفر جاهليت اول كافر شده
است. و هر كس در چيزى از اين گفتار من شك كند در همه ى آنچه بر من نازل شده شك كرده است، و هر كس در
يكى از امامان شك كند در همه ى آنان شك كرده است، و شك كننده درباره ى ما در آتش است.
بدانيد كه جبرئيل از جانب خداوند اين خبر را براى من آورده است و مى گويد: «هركس با على دشمنى كند و ولايت او
را نپذيرد لعنت و غضب من بر او باد.»
در اينجا حضرت مى خواستند حساس ترين قسمت سخنرانى را كه برنامه اى عملى نيز همراه داشت بيان كنند. لذا براى
آمادگى مردم فرمودند: بخدا قسم، باطن قرآن را براى شما بيان نمى كند و تفسيرش را برايتان روشن نمى كند مگر اين
شخصى كه من دست او را مى گيرم و او را بسوى خود بالا مى برم و بازوى او را مىگيرم و با دو دستم او را بلند مىكنم
و به شما مىفهمانم كه:
هر كس من صاحب اختيار اويم اين على صاحب اختيار او است؛ و او على بن ابىطالب برادر و جانشين من است، و
ولايتِ او از جانب خداوندِ عزوجل است كه بر من نازل كرده است.سپس تصوير زيبايى از ارتباط دو ركن اعظم اسلام ارائه نمودند و فرمودند: اى مردم، على و پاكان از فرزندانم از نسل او ثقل اصغرند و قرآن ثقل اكبر است. هر يك از اين دو از ديگرى خبر مى دهد و با آن موافق است. آنها از يكديگر جدا
نمى شوند تا بر سر حوض كوثر بر من وارد شوند. بدانيد كه آنان امين هاى خداوند بين مردم و حاكمان او در زمين
هستند.
در اين مرحله با قاطعيت ى تمام هرگونه تعرض به مقام صاحب غدير را حرام شمردند و فرمودند: بدانيد كه اميرالمؤمنينى جز اين برادرم نيست. بدانيد كه «اميرالمؤمنين» بودن بعد از من براى احدى جز او حلال نيست
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۸ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
من کنت مولاه فهذا على مولاه
در بخش چهارم خطبه، پيامبر (صلی الله عليه وآله) پس از مقدمه چينى هاى قبل و ذكر مقام خلافت و ولايتِ اميرالمؤمنين (عليه السلام)، براى آنكه تا آخر روزگار راه هر گونه شك و شبهه بسته باشد و در اين راه هر تلاشى در نطفه خنثى شود، آنچه بطور لسانى فرموده بودند به صورت عملى انجام دادند.
ابتدا به اميرالمؤمنين (عليه السلام) كه بر فراز منبر كنارشان ايستاده بودند، فرمودند: «نزديكتر بيا». آن حضرت نزديكتر
آمدند و پيامبر (صلی الله عليه وآله) از پشت سر دو بازوى او را گرفتند. در اين هنگام اميرالمؤمنين (عليه السلام) دست
خود را باز كردند تا دست هاى هر دو به سوى آسمان قرار گرفت.
سپس پيامبر (صلی الله عليه وآله) اميرالمؤمنين (عليه السلام) را- كه يك پله پايين تر قرار داشت- از جا بلند كردند تا حدى كه پاهاى آن حضرت محاذى زانوهاى پيامبر (صلی الله عليه وآله) قرار گرفت و مردم سفيدى زير بغل ايشان را ديدند كه تا آن روز ديده نشده بود. در اين حال فرمودند:
مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ، اَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ. هر كس من نسبت به او از خودش صاحب اختيارتر بوده ام اين على هم نسبت به او صاحب اختيارتر است. خدايا دوست بدار هر كس على را دوست بدارد، و دشمن بدار هر كس او را دشمن بدارد، و يارى كن هر كس او را يارى كند، و خوار كن هر كس او را خوار كند.
در اين قسمت از خطبه، نزول وحى دربارهى كمال دين با ولايت اميرالمؤمنين (عليه السلام) را اعلام نمودند كه بسيار
احساس برانگيز بود. حضرت فرمودند: پروردگارا، تو هنگام روشن شدن اين مطلب و منصوب نمودن على در اين روز،
اين آيه را درباره ى او نازل كردى: «الْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ اَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي وَ رَضيتُ لكُمُ الْإِسْلامَ ديناً.» و مَنَ
يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي اْلآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ»(مائده/)3
«امروز دين شما را برايتان كامل نمودم و نعمت خود را بر شما تمام كردم و اسلام را بعنوان دين شما راضى شدم»، «هر كس دينى غير از اسلام انتخاب كند هرگز از او قبول نمى شود و در آخرت از زيانكاران خواهد بود.» پروردگارا، تو
شاهدى كه من ابلاغ نمودم.دین خدا کامل شد
در بخش پنجم حضرت صريحاً فرمودند: «اى مردم، خداوند دين شما را با امامت او كامل نمود. پس هر كس اقتدا نكند
به او و به كسانى كه جانشين او از فرزندان من و از نسل او هستند تا روز قيامت و روز رفتن به پيشگاه خداوند عزوجل، چنين كسانى اعمالشان در دنيا و آخرت از بين رفته و در آتش دائمى خواهند بود.»
سپس براى آنكه مردم قدر چنين نعمتى را بدانند فرمودند: پيامبرتان بهترين پيامبر و وصيت ان بهترين وصى و فرزندان او بهترين اوصياء هستند. اى مردم، نسل هر پيامبرى از صلب خود او هستند ولى نسل من از صلب اميرالمؤمنين علىاست.
بعد از آن ضمن بيان شمه اى از فضائل اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرمودند: بدانيد كه با على دشمنى نمى كند مگر شقى و با على دوستى نمى كند مگر با تقوى، و به او ايمان نمى آورد مگر مؤمن مخلص. در اينجا با توجه به آيه ى «رضيت لكم الاسلام ديناً» فرمودند:
اى مردم، من خدا را شاهد گرفتم و رسالتم را به شما ابلاغ نمودم، و بر عهده ى رسول جز ابلاغ روشن چيزى نيست.
اى مردم از خدا بترسيد آنطور كه بايد ترسيد، و از دنيا نرويد مگر آنكه مسلمان باشيد.
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🎥 معنی مولا
🔰 مولا یک معنا بیشتر ندارد
🎙حضرت آیت الله حسینی میلانی مدظله العالی
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
.
🔺ضربه فنی پادشاه سعودی
🔹 سیدعبدالحسین شرف الدین در ایام حج و عید قربان، در مهمانی «عبدالعزیز ال سعود» پادشاه وقت عربستان حضور یافته و به او قرآنی با جلدی از پوستین هدیه داد.
▪️ «عبدالعزیز» هدیه را گرفت و بوسید.
▫️شرف الدین گفت: چرا این پوست بز را می بوسی؟
▪️عبدالعزیز پاسخ داد: غرض من احترام به قرآنی است که در داخل این جلد است، نه خود این جلد.
▫️ شرف الدین گفت: احسنت! ماهم وقتی پنجره یا در اتاق پیامبر اکرم(ص) را میبوسیم، غرض ما احترام به آن کسی است که ماورای این چوبها و آهنها قرار دارد، نه خود سنگ و فلز.
🌀 حاضران و مهمانان تکبیر گفتند و او را تصدیق کردند.
⚡️ آنجا بود که «عبدالعزیز» ناچار شد اجازه دهد حجاج، به آثار رسول خدا(ص) تبرک جویند، و تا زنده بود بوسیدن در و دیوار و ضریح پیامبر خدا (ص) مجاز بود.
📚 کتاب آنگاه هدایت شدم، صفحه 93.
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۹ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
ماجراى سقیفه
مرحله ششم از سخنان پيامبر (صلی الله عليه وآله) جنبه ى غضب الهى را نمودار كرد. حضرت با تلاوت آيات عذاب و
لعن از قرآن فرمودند:
منظور از اين آيات عده اى از اصحاب من هستند كه مأمور به چشم پوشى از آنان هستم، ولى بدانند كه خداوند ما را بر
معاندين و مخالفين و خائنين و مقصرين حجت قرار داده است، و چشم پوشى از آنان در دنيا مانع از عذاب آخرت
نيست.
در اين مرحله به خلقت نورانى خود واهل بيت اشاره كردند و فرمودند: اى مردم، نور از جانب خداوند عزوجل در من
نهاده شده و سپس در على بن ابىطالب و بعد در نسل او تا مهدى قائم؛ كه حق خداوند و هر حقى كه براى ما باشد
مىگيرد.
سپس به امامانِ گمراهى كه مردم را به جهنم مى كشانند اشاره كرده فرمودند: اى مردم، بعد از من امامانى خواهند بود كه به آتش دعوت مىكنند و روز قيامت كمك نمى شوند. اى مردم، خداوند و من از آنان بيزار هستيم. اى مردم، آنان و
يارانشان و تابعين شان و پيروانشان در پائين ترين درجه ى آتشاند و چه بد است جاى متكبران!
سپس اشاره اى رمزى به ماجراى سقيفه نمودند كه نطفه ى آن توسط منافقان در حجة الوداع با امضاى صحيفه ى ملعونه در مكه منعقد شده بود، و فرمودند: «بدانيد كه آنان اصحاب صحيفه هستند. پس هر يك از شما در صحيفه ى خود نظر كند!»!
وقتى پيامبر (صلی الله عليه وآله) نام «اصحاب صحيفه» را آورد اكثر مردم منظور حضرت از اين كلام را نفهميدند و
برايشان سؤال انگيز شد، و فقط مجريان سقيفه و عده ى كمى كه توسط آن حضرت از ماجرا مطلع بودند، مقصود
حضرت را فهميدند.
احساس رساندن پيامى بزرگ توسط بزرگِ پيامبران، سنگينى آن را از دوش حضرت برداشته بود. اين بود كه كلماتى
حاكى از اين رضايت قلبى بر لسان مبارك حضرت جارى شد و فرمودند:
من رسانيدم آنچه مأمور به ابلاغش بودم، تا حجت باشد بر حاضر و غائب، و بر همه ى كسانى كه حضور دارند يا ندارند، به دنيا آمده اند يا نيامدهاند. پس حاضران به غائبان، و پدران به فرزندان تا روز قيامت برسانند.
در اينجا با صراحت بيشترى دربارهى سقيفه فرمودند: «بزودى امامت را بعد از من بعنوان پادشاهى و با ظلم و زور مىگيرند. خداوند غاصبين و تعدىكنندگان را لعنت كند.»
سپس مسئله ى امتحان الهى و عاقبت غاصبين را چنين مطرح كردند: «اى مردم، خداوند عزوجل شما را به حال خود رها نخواهد كرد تا آنكه خبيث را از پاكيزه جدا كند، و خداوند شما را بر غيب مطلع نمىكند. اى مردم، هيچ سرزمينِ آبادى
نيست مگر آنكه خداوند اهل آن را در اثر تكذيبِ آيات الهى قبل از روز قيامت هلاك خواهد كرد و آن را تحت حكومت مهدى در خواهد آورد، و خداوند وعده ى خود را عملى مىن مايد.
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۱۰ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
ولایت و محبت اهل بیت
در بخش هفتم، حضرت تكيه ى سخن را بر اثراتِ ولايت و محبت اهلبيت عليهم السلام قرار دادند و سوره ى حمد را-
كه همه روزه تمام مسلمانان آن را مى خوانند- قرائت كردند و فرمودند: «اين سوره درباره ى من نازل شده، و بخدا قسم
دربارهى ايشان (امامان) نازل شده است. بطور عموم شامل آنهاست و بطور خاص درباره ى آنان است.» و بيان كردند كه
اصحاب صراط مستقيم در سورهى حمد شيعيان اهلبيت عليهم السلام هستند.
سپس آياتى از قرآن درباره ى اهل بهشت تلاوت فرمودند و آنها را به شيعيان و پيروان آل محمدعليهم السلام تفسير
فرمودند. آياتى هم دربارهى اهل جهنم تلاوت كردند و آنها را به دشمنان آل محمدعليهم السلام معنى كردند. از جمله
فرمودند:
بدانيد كه دوستان ايشان كسانى اند كه با سلامتى و در حال امن وارد بهشت مىشوند، و ملائكه با سلام به ملاقات آنان
مى آيند و مىگويند: «سَلامٌ عَلَيْكُم،ْ طِبْتُم،ْ فَادْخُلُوهاخالِدينَ.» «سلام بر شما، پاكيزه شديد، پس براى هميشه داخل بهشت
شويد.»
نسل امامت، مسئله ى ديگرى بود كه با لسانى ديگر در اين بخش مورد تأكيد حضرت قرار گرفت و فرمودند: اى مردم،
بدانيد كه من پيامبرم و على امام و وصى بعد از من است، و امامان بعد از او فرزندان او هستند. بدانيد كه من پدر آنانم و
آنها از صلب او بوجود مىآيند.
حضرت مهدى(عج)
در بخش هشتم مطالبى اساسى درباره ى حضرت بقية اللَّه الاعظم حجة بن الحسن المهدى ارواحنا فداه فرمودند و مفصلاً اوصاف و شئون خاص حضرتش را مطرح كردند و آينده اى پر از عدل و داد به دست امام زمان عجل اللَّه فرجه را به
جهانيان مژده دادند. سخنان بلند حضرت براى جمعيتى كه در آغاز راه اسلام بودند بسيار تعجب انگيز بود كه فرمودند:
بدانيد كه آخرينِ امامان، مهدى قائم از ماست. اوست غالب بر اديان، اوست انتقام گيرنده از ظالمين، اوست فاتح قلعه ها و منهدم كنندهى آنها، اوست غالب بر هر قبيله اى از اهل شرك و هدايت كنندهى آنان.
بدانيد كه اوست گيرندهى انتقام هر خونى از اولياء خدا. اوست يارى دهندهى دين خدا. بدانيد كه اوست استفاده كننده از دريايى عميق. اوست كه هر صاحب فضيلتى را بقدر فضلش و هر صاحب جهالتى را بقدر جهلش نشانه مىدهد. اوست انتخاب شده و اختيار شده ى خداوند. اوست وارث هر علمى و احاطه دارنده به هرفهمى. بدانيد كه اوست خبر دهنده از پروردگارش، و بالا برنده ى آيات الهى. اوست هدايت يافتهى محكمبنيان. اوست كه كارها به او سپرده شده است.
اوست كه پيشينيان به او بشارت دادهاند، اوست كه بعنوان حجت باقى مى ماند و بعد از او حجتى نيست. هيچ حقى
نيست مگر همراه او، و هيچ نورى نيست مگر نزد او.
بدانيد او كسى است كه غالبى بر او نيست و كسى بر ضد او كمك نمى شود. اوست ولىِّ خدا در زمين و حكم كننده ى او بين خلقش و امين او بر نهان و آشكارش
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🎥 پرونده حقوقی مرحوم علامه امینی به جرج جرداق مسیحی
⬅️ جرداق میگوید:
من دیدم وقتی انسانی مرا به عنوان یک وکیل دادگستری مخاطب قرار داده و از من کمک خواسته بیانصافی است اگر کمک نکنم. بنابراین پذیرفتم. وقتی کتابها را دقیق خواندم دیدم در تاریخ از "علی" مظلوم تر نمی شناسم... لذا تصمیم گرفتم به اقتضای شغلم که وکیل دادگستری می باشم از این مظلوم دفاع کنم....
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
➖فضیلت عید غدیر در بین اعیاد اسلامی
🛑عَنِ أبی الحسن الرِّضَا" عَلَیْهِ السَّلَامُ" أَنَّهُ قَالَ ؛
إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ زُفَّتْ أَرْبَعَةُ أَیَّامٍ إِلَی الله کَمَا تُزَفُّ الْعَرُوسُ إِلَی خِدْرِهَا.
قِیلَ مَا هَذِهِ الْأَیَّامُ؟
قَالَ یَوْمُ الْأَضْحَی وَ یَوْمُ الْفِطْرِ وَ یَوْمُ الْجُمُعَةِ وَ یَوْمُ الْغَدِیرِ. وَ إِنَّ یَوْمَ الْغَدِیرِ بَیْنَ الْأَضْحَی وَ الْفِطْرِ وَ الْجُمُعَةِ کَالْقَمَرِ بَیْنَ الْکَوَاکِبِ.
🔰إمام رضا "علیهالسّلام" فرمودند ؛
هنگامی که روز قیامت برپا شود ، چهار روز بسوی خدا برده میشوند همانطور که عروس به حجلهاش برده میشود.
سؤال شد روزهائی هستند؟
حضرت فرمود روز عید فطر و روز عید قربان و روز جمعه و روز عید غدیر. و روز غدیر بین این چهار روز مثل ماه است بین ستارگان.
📚 اقبال الاعمال،ج1،ص464
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۱۱ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
پيمان وفادارى با غدير
در بخش نهم مسئله ى بيعت را مطرح كردند و ارزش و پشتوانه ى آن را چنين بيان فرمودند: بدانيد كه من بعد از پايان خطابه ام شما را به دست دادن با من بعنوان بيعت با او و اقرار به او، و بعد از من به دست دادن با خود او فرامىخوانم.
بدانيد كه من با خدا بيعت كرده ام و على با من بيعت كرده است، و من از جانب خداوند براى او از شما بيعت مىگيرم.
در اين باره به قرآن استناد كردند و فرمودند: خداوند مىفرمايد:
«اِنَّ الَّذينَ يُبايِعُونَكَ اِنَّما يُبايِعُونَ اللَّه،َ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ اَيْدِيهِم،ْ فَمَنْ نَكَثَ فَاِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ، وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتيهِ اَجْراً عَظيماً».(فتح/)17
كسانى كه با تو بيعت مىكنند در واقع با خدا بيعت مىكنند، دست خداوند بر روى دست آنان است. پس هر كس بيعت را بشكند اين شكستن بر ضرر خود اوست، و هر كس به آنچه با خدا عهد بسته وفادار باشد خداوند به او اجر عظيمى عنايت خواهد كرد.
احكام الهى جاودانه است
در دهمين بخش، حضرت درباره ى احكام الهى سخن گفتند كه مقصود بيانِ چند پايه ى مهم عقيدتى بود:
يكى پيش بينى آينده ى مسلمين در مشكلات كه فرمودند: اگر زمان طويلى بر شما گذشت و كوتاهى نموديد يا فراموش كرديد، على صاحب اختيار شما است و براى شما بيان مى كند. او كه خداوند عزوجل بعد از من بعنوان امين بر خلقش او را منصوب نموده است. او از من است و من از اويم. او و آنانكه از نسل من اند از آنچه سؤال كنيد به شما خبر مىدهند و آنچه را نمىدانيد براى شما بيان مىكنند.
سپس مسئله ى ثابت بودن احكام الهى تا ابد را با عباراتى بلند بيان فرمودند:
اى مردم، هر حلالى كه شما را بدان راهنمايى كردم و هر حرامى كه شما را از آن نهى نمودم، هرگز از آنها بر نگشته ام و تغيير نداده ام. اين مطلب را بياد داشته باشيد و آن را حفظ كنيد و به يكديگر سفارش كنيد، و آن را تبديل نكنيد و تغيير ندهيد.
نكته ى ديگر مسائل جديدى بود كه در آينده براى مسلمين پيش مى آمد كه در اين باره فرمودند: مأمورم كه از شما بيعت بگيرم و با شما دست بدهم بر اينكه قبول كنيد آنچه از طرف خداوند عزوجل درباره ى اميرالمؤمنين على و جانشينان بعد از او آورده ام كه آنان از نسل من و اويند، (و آن موضوع) امامتى است كه فقط در آنها بپا خواهد بود، و آخر ايشان مهدى است تا روزى كه خداى مدبِّرِ قضا و قدر را ملاقات كند.
ديگر اينكه بالاترين امر به معروف و نهى از منكر را تبليغ پيام غدير اعلام كردند و فرمودند:
بدانيد بالاترين امر به معروف آنست كه سخن مرا بفهميد و آن را به كسانى كه حاضر نيستند برسانيد و او را از طرف
من به قبولش امر كنيد و از مخالفتش نهى نمائيد، چرا كه اين دستورى از جانب خداوند عزوجل و از نزد من است، و
هيچ امر به معروف و نهى از منكرى نمىشود مگر با امام معصوم
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۱۲ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
با دوازده امام بیعت کنید
در آخرين مرحله ى خطابه بيعتِ لسانى انجام شد. براى اين هدف دو زمينهسازى انجام شد:
يكى بيان علت اين بيعت لسانى بود. درباره ى اينكه قبل از بيعت با دست بصورت زبانى از آنان اقرار گرفتند، فرمودند:
اى مردم، شما بيش از آن هستيد كه با يك دست و در يك زمان با من دست دهيد، و پروردگارم مرا مأمور كرده است
كه از زبان شما اقرار بگيرم درباره ى آنچه منعقد نمودم براى على اميرالمؤمنين و امامانى كه بعد از او مى آيند و از نسل من و اويند، چنانكه به شما فهماندم كه فرزندان من از صلب اويند.
ديگرى تعيين عبارات حاكى از محتواى بيعت بود كه مى بايست همه ى مردم به آن اقرار مى كردند و بيعت با دست هم حساب مى شد. از آنجا كه اين بيعت بر سر يك مسئله ى موقت و زود گذر نبود بلكه بر سر يك اعتقاد آن هم به بلنداى ابديت بود، لذا حضرت عبارات مفصلى را بر لسان مبارك جارى كردند و از مردم خواستند آنها را عيناً تكرار كنند.لذا خطاب به حاضرين فرمودند: پس همگى چنين بگوئيد:
«ما شنيديم و اطاعت مىكنيم و راضى هستيم و سر تسليم فرود مى آوريم درباره ى آنچه از جانب پروردگار ما و خودت به ما رساندى، درباره ى امر امامتِ اماممان على اميرالمؤمنين و امامانى كه از صلب او به دنيا مىآيند.
بر اين مطلب با قلب هايمان و با جانمان و با زبانمان و با دستانمان با تو بيعت مىكنيم. بر اين عقيده زنده ايم و با آن مىميريم و (روز قيامت) با آن محشور مى شويم. تغيير نخواهيم داد و تبديل نمىكنيم و شك نمىكنيم و انكار نمى نمائيم و ترديد به دل راه نمى دهيم و از اين قول برنمى گرديم و پيمان را نمى شكنيم.
تو ما را به موعظه ى الهى نصیحت نمودى درباره ى على امیرالمؤمنین و امامانى که گفتى بعد از او از نسل تو و
فرزندان اویند، یعنى حسن و حسین و آنانكه خداوند بعد از آن دو منصوب نموده است.
پس براى آنان عهد و پيمان از ما گرفته شد، از قلب هايمان و جان هايمان و زبان هايمان و ضمايرمان و دست هايمان. هر كس توانست با دست بيعت مى نمايد و گرنه با زبانش اقرار مىكند. هرگز در پى تغيير اين عهد نيستيم و خداوند (در اين باره) از نفسهايمان دگرگونى نبيند.
ما اين مطالب را از قول تو به نزديك و دور از فرزندانمان و فاميلمان مى رسانيم، و خدا را بر آن شاهد مىگيريم.
خداوند در شاهد بودن كفايت مىكند و تو نيز بر اين اقرار ما شاهد هستى.«
پيداست كه حضرت، عين كلامى را كه مىبايست مردم تكرار كنند به آنان القا فرمودند و عبارات آن را مشخص كردند
تا هر كس به شكل خاصى براى خود اقرار نكند، بلكه همه به مطلب واحدى كه حضرت از آنان مىخواهد التزام دهند
و بر سر آن بيعت نمايند. مردم نيز پس از هر جمله، آن را تكرار مى كردند و بدينوسيله از همان فراز منبر بيعت عمومى گرفته شد.
همچنين از مردم خواستند خدا را بر چنين نعمتى سپاسگزار باشند كه اجازه نداد مردم با انتخاب ناقص خود خليفه اى براى خود برگزينند، بلكه ذات الهى مستقيماً در اين باره تصميمگيرى نمود و نتيجه ى آن را به بشر الزام فرمود.
كلمات نهايى پيامبر (صلی الله عليه وآله) دعا براى اقراركنندگان به سخنانش و نفرين بر منكرين اوامر آن حضرت بود، و با حمد خداوند خطابه ى حضرت پايان يافت.
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۱۳ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
مراسم سه روزه در غدیر
تبریك و تهنیت غدیر و ولایت
پس از اتمام خطبه، صداى مردم بلند شد كه: «آرى، شنيديم و طبق فرمان خدا و رسول با قلب و جان و زبان و دستمان
اطاعت مىكنيم.»
بعد به سوى پيامبر و اميرالمؤمنين صلوات اللَّه عليهما و آلهما ازدحام كردند و براى بيعت سبقت مىگرفتند و با ايشان
دست بيعت مى دادند. اين ابراز احساسات و فريادهاى شعفى كه از جمعيت برمىخاست، شكوه و ابهت بىمانندى به آن اجتماع بزرگ مىبخشيد.
در اين حال پيامبر (صلی الله عليه وآله) مىفرمود: «الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي فَضَّلَنا عَلى جَميعِ الْعالَمينَ.»
نكته ى قابل توجه ى كه در هيچيك از پيروزى هاى پيامبر (صلی الله عليه وآله) - چه در جنگها و چه ساير مناسبت ها و حتى فتح مكه- سراغ نداريم، اين است كه حضرت در روز غدير فرمودند: «به من تبريك بگوئيد! به من تهنيت بگوئيد! زيرا خداوند مرا به نبوّت و اهلبيتم را به امامت اختصاص داده است»؛ و اين نشانه ى فتح بزرگ و در هم شكستن كامل سنگرهاى كفر و نفاق بود.
از سوى ديگر پيامبر (صلی الله عليه وآله) به منادى خود دستور دادند تا بين مردم گردش كند و اين خلاصه ى غدير را
تكرار كند: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاه،ُ اَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ»، تا
در غدير بعنوان تابلوى ابدى ولايت بر دلها نقش بندد.
بیعت مردان
پيامبر (صلی الله عليه وآله) ضمن سخنرانى وعده داده بودند كه پس از پايان سخنرانى از شما بيعت خواهم گرفت، آنجا كه فرمودند:
بدانيد كه من بعد از پايان خطابه ام شما را به دست دادن با من بعنوان بيعت با او و اقرار به او، و بعد از من به دست
دادن با خود او فرا مىخوانم. بدانيد كه من با خدا بيعت كرده ام و على با من بيعت كرده است، و من از جانب خداوند
براى او از شما بيعت مىگيرم.
بيعت غدير به معناى التزام و پيمان وفادارى به ولايت دوازده امام معصوم عليهم السلام بود، و محتواى آن ضمن سخنرانى حضرت تعيين شده بود، و مردم بصورت لسانى به آن اقرار كرده بودند.
براى آنكه رسميت مسئله محكمتر شود، و آن جمعيت انبوه بتوانند مراسم بيعت را بطور منظم و برنامه ريزى شده اى
انجام دهند، پيامبر (صلی الله عليه وآله) پس از پايان سخنرانى دستور دادند تا دو خيمه برپا شود. يكى از خيمه ها رامخصوص خود قرار دادند و در آن جلوس فرمودند، و به اميرالمؤمنين (عليه السلام) دستور دادند تا در خيمه ى ديگر
جلوس نمايد، و امر كردند تا مردم جمع شوند.
پس از آن مردم دسته دسته در خيمه ى پيامبر(صلی الله عليه وآله) حضور مى يافتند و با آن حضرت دست بيعت مىدادند و تبريك و تهنيت مىگفتند. سپس در خيمه ى مخصوص اميرالمؤمنين (عليه السلام) حاضر مى شدند و بعنوان امام و خليفه ى بعد از پيامبرشان با آن حضرت دست بيعت مى دادند و پيمان وفادارى مى بستند، و بعنوان «اميرالمؤمنين» بر او سلام مى كردند، و اين مقام والا را تبريك مىگفتند.
برنامه ى بيعت تا سه روز ادامه داشت، و اين مدت را حضرت در غدير اقامت داشتند، و برنامه چنان حساب شده بود كه
همه ى مردم در آن شركت كردند.
از كسانى كه در غدير با اميرالمؤمنين (عليه السلام) بيعت نمودند همان هايى بودند كه زودتر از همه آن را شكستند و پيش از همه پيمان خود را زير پا گذاشتند و بعد از پيامبر (صلی الله عليه وآله) يكى پس از ديگرى رو در روى اميرالمؤمنين (عليه السلام) ايستادند.
جالب اينكه عمر بعد از بيعت اين كلمات را بر زبان مىراند: «افتخار برايت باد، گوارايت باد اى پسر ابىطالب، خوشا به
حالت اى اباالحسن، اكنون مولاى من و مولاى هر مرد و زن مؤمنى شدهاى!»
از آن جالب تر اينكه پس از امر پيامبر (صلی الله عليه وآله) همه ى مردم بدون چون و چرا با اميرالمؤمنين (عليه السلام)
بيعت مى كردند، ولى ابوبكر و عمر گفتند: آيا اين امر از طرف خداوند است يا از طرف رسولش (يعنى: از جانب خود مىگويى)؟ حضرت فرمود:
از طرف خدا و رسولش است. آيا چنين مسئله ى بزرگى بدون امر خداوند مى شود«؟ و نيز فرمود: »آرى حق است از طرف خدا و رسولش كه على اميرالمؤمنين است.
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
سومین پویش کتابخوانی «گوهر مکنون»
💢خطبه امام علی علیه السلام درباره غدیر:
▫️هَذَا يَوْمُ إِظْهَارِ الْمَصُونِ مِنَ الْمَكْنُون
▪️ اين، روز اظهار گوهر مصون از راز پنهان داشته است.
📚 خوانش کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
🏆به ۳۰ نفر از منتخبین هرکدام ۵ میلیون ریال تقدیم میگردد.
📍دانلود فایل کتاب(رایگان)👇
🌐 https://eitaa.com/emamatvamahdaviat/611
🔗 سامانه آزمون 👇
🌐 https://www.digisurvey.net/u/nahad/3cjer
🗣️سؤالات خود را از« @khadem_emamat» بپرسید.
اگر وقت نداری کتاب رو بخونی ... 👇
یه فرصت ویژه برای کسانیکه وقت ندارن کتاب رو یکجا بخونند محتوای کتاب در قالب پیام روزانه در کانال اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت بارگزاری میشه و شما روزانه به اندازه خواندن یک پیام وقت بزارید و در پویش شرکت کنید.
از همه عزیزان درخواست میشود در مسیر ترویج فرهنگ غدیر با انتشار این پیام ما رو یاری نمایند🙏
#غدیرخم
#ولایت
#حج
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۱۴ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
پيامبر (صلی الله عليه وآله) دستور دادند تا زنان هم با آن حضرت بيعت كنند و بعنوان «اميرالمؤمنين» سلام كنند و به حضرتش تبريك و تهنيت بگويند، و اين دستور را دربارهى همسران خويش مؤكد داشتند.
براى اين منظور- چون اكثر زنان نامحرم بودند- به دستور حضرت ظرف آبى آوردند و پردهاى بر روى آن زدند بطورى
كه زنان در آن سوى پرده دستِ خود را در آب قرار مى دادند و اميرالمؤمنين (عليه السلام) در سوى ديگر دست خود را
در آب مىگذاشت و بدين صورت بيعت زنان هم با آن حضرت انجام گرفت.
يادآور مىشود كه بانوى بزرگ اسلام حضرت فاطمه زهراعليهاالسلام از حاضرين در غدير بودند. همچنين كليه ى
همسران پيامبر (صلی الله عليه وآله) و ام هانى خواهر اميرالمؤمنين (عليه السلام) و فاطمه دختر حضرت حمزه و اسماء بنت عميس در آن مراسم حضور داشتند.
عمامه «سحاب»
عرب هرگاه مى خواستند رياست شخص بزرگى را بر قومى اعلام كنند يكى از مراسمشان بستن عمامه بر سر او بود.
اهميت اين برنامه آنگاه بيشتر مىشد كه شخص بزرگى عمامه ى خود را بر سر كسى ببندد و اين به معناى اعتماد بر او
بود.
پيامبر (صلی الله عليه وآله) در مراسم غدير عمامه ى خود را كه «سحاب» نام داشت، بعنوان تاج افتخار بر سر اميرالمؤمنين(عليه السلام) بستند و انتهاى عمامه را بر دوش آن حضرت قرار دادند و فرمودند: «عمامه تاج عرب است.» اميرالمؤمنين (عليهالسلام) در اين باره چنين مىفرمايند:
پيامبر در روز غدير خم عمامه اى بر سرم بستند و يك طرف آن را بر دوشم آويختند و فرمودند: «خداوند در روز بدر و
حنين، مرا با ملائكه اى كه چنين عمامهاى به سر داشتند يارى نمود.»
شعر غدیر
از زيباترين برنامه هاى غدير جلوه ى فرهنگى آن بود كه در قالب ادبيات شعرى خود را نشان داد. در مراسم پرشور
غدير، حضور حسان بن ثابت شاعر بزرگ عرب از عنايات خداوند بود، چرا كه درخواست اين شاعر زبردست بسيار
جلب توجه كرد.
او به حضرت عرض كرد: يا رسول اللَّه، اجازه مى فرمائيد شعرى را كه به مناسبت اين واقعه ى عظيم درباره ى على بن
ابىطالب (عليه السلام) سروده ام بخوانم؟ حضرت فرمودند: بخوان به نام خداوند و بركت او.
حسان بر جاى بلندى قرار گرفت و مردم براى شنيدن كلامش ازدحام كردند و گردن كشيدند. او گفت: «اى بزرگان قريش، سخن مرا به گواهى و امضاىِ پيامبر گوش كنيد.»
سپس اشعارى را كه همانجا سروده بود خواند تا بعنوان سند غدير بماند. ذيلاً متن عربى شعر حسان و ترجمه ى آن را
مى آوريم:
اَلَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ النَّبِىَّ مُحَمَّداً لَدى دَوْحِ خُمٍّ حينَ قامَ مُنادِياً
وَ قَد جاءَهُ جِبْريلُ مِنْ عِنْدِ رَبِّهِ بِأنَّكَ مَعْصُومٌ فَلا تَكُ وانِياً
وَ بَلِّغْهُمُ ما أَنْزَلَ اللَّهُ رَبُّهُمْ وَ إِنْ اَنْتَ لَمْتَفْعَلْ وَ حاذَرْتَ باغِياً
عَلَيْكَ فَما بَلَّغْتَهُمْ عَنْ إِلهِهِمْ رِسالَتَهُ إِنْ كُنْتَ تَخْشَى الْأَعادِيا
فَقامَ بِهِ إِذْ ذاكَ رافِعُ كَفِّهِ بِيُمْنى يَدَيْهِ مُعْلِنُ الصَّوْتِ عالِياً
فَقالَ لَهُمْ: مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ مِنْكُمُ وَ كانَ لِقَوْلی حافِظاً لَيْسَ ناسِياً
فَمَوْلاهُ مِنْ بَعْدي عَلِیٌّ وَ اِنَّنی بِهِ لَكُمْ دُونَ الْبَرِيَّةِ راضِياً
فَيا رَبِّ مَنْ والى عَلِيّاً فَوالِهِ وَ كُنْ لِلَّذي عادى عَلِيّاً مُعادِياًوَ يا رَبِّ فَانْصُرْ ناصِريهِ لِنَصْرِهِمْ إِمامَ الْهُدى كَالْبَدْرِ يَجْلُو الدَّياجِي ....
آيا نمى دانيد كه محمد پيامبر خدا (صلی الله عليه وآله) كنار درختان غدير خم به حالت ندا ايستاد، و اين در حالى بود كه
جبرئيل از طرف خداوند پيام آورده بود كه در اين امر سستى مكن كه تو محفوظ خواهى بود، و آنچه از طرف خداوند بر تو نازل شده به مردم برسان، و اگر نرسانى و از ظالمان بترسى و از دشمنان حذر كنى رسالت پروردگار را نرسانده اى.
در اينجا بود كه پيامبر (صلی الله عليه وآله) دست على (عليه السلام) را بلند كرد و با صداى بلند فرمود: «هر كس از شما
كه من مولاى او هستم و سخن مرا بياد مى سپارد و فراموش نمى كند، مولاى او بعد از من على است، و من فقط به او-
نه به ديگرى- بعنوان جانشين خود براى شما راضى هستم. پروردگارا، هر كس على را دوست بدارد او را دوست بدار،
و هر كس با على دشمنى كند او را دشمن بدار. پروردگارا، يارى كنندگان او را يارى فرما بخاطر نصرتشان امام هدايت
كننده اى را كه در تاريكي ها مانند ماه شب چهارده روشنى مى بخشد. پروردگارا، خواركنندگان او....
┄┅┅❀اِمامَتْ وَ مَهْدَویَت❀┅┅┄
#عضوشوید👇
https://eitaa.com/emamatvamahdaviat
بخش ۱۵ از ۱۵
از کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه غدیر
منبع پویش کتابخوانی گوهر مکنون
حضور جبرئیل در غدیر
در غدير نيز اين اتفاق پس از سخنرانى پيامبر (صلی الله عليه وآله) پيش آمد و بار ديگر حجت را بر همگان تمام كرد.
مردى زيبا صورت و خوشبوى كنار مردم ايستاده بود و مىگفت:
بخدا قسم، روزى مانند امروز هرگز نديدم. چقدر كار پسر عمويش را مؤكّد نمود، و براى او پيمانى بست كه جز كافر به
خدا و رسولش آن را بر هم نمىزند. واى بر كسى كه پيمان او را بشكند.
عمر نزد پيامبر (صلی الله عليه وآله) آمد و عرض كرد: شنيدى اين مرد چه گفت؟! حضرت فرمود: آيا او را شناختى؟
گفت: نه. حضرت فرمود:
او روح الأمين جبرئيل بود. تو مواظب باش اين پيمان را نشكنى، كه اگر چنين كنى خدا و رسول و ملائكه و مؤمنان از
تو بيزار خواهند بود!
معجزه الهى در غدیر
آنچه در غدير براى مردم بيان شد بزرگترين پيام اسلام، يعنى ولايت اهل بيت عليهمالسلام بود. اگر در موارد بسيارى از اتمام حجتهاى الهى معجزهاى از سوى پيامبر (صلی الله عليه وآله) صورت مىگرفت تا اطمينان قلوب آن مردم و نسلهاىتاريخ باشد، در غدير خداوند در حضور پيامبرش مستقيماً معجزه نشان داد و امضاى الهى را بر خط پايان غدير ثبت كرد.
در آخرين ساعات از روز سوم «حارث فهرى» با دوازده نفر از اصحابش نزد پيامبر (صلی الله عليه وآله) آمد و گفت:
اى محمد! سه سؤال از تو دارم:
۱-آيا شهادت به يگانگى خداوند و پيامبرى خود را از جانب پروردگارت آوردهاى يا از پيش خود گفتى؟
۲-آيا نماز و زكات و حج و جهاد را از جانب پروردگار آوردهاى يا از پيش خود گفتى؟
۳- آيا اينكه درباره ى على بن ابىطالب گفتى: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیّ مَوْلاه...»، از جانب پروردگار بود يا از پيش خود
گفتى؟
حضرت در جواب هر سه سؤال فرمودند: «خداوند به من وحى كرده است، و واسطه ى بين من و خدا جبرئيل است، و
من اعلان كننده ى پيام خدا هستم، و بدون اجازه ى پروردگارم خبرى را اعلان نمى كنم.»
حارث گفت: «خدايا، اگر آنچه محمد مىگويد حق و از جانب توست، سنگى از آسمان بر ما ببار يا عذابى دردناك بر ما
بفرست.»
همينكه سخن حارث تمام شد و به راه افتاد، خداوند سنگى از آسمان بر او فرستاد كه از مغزش وارد شد و همانجا او را
هلاك كرد
بعد از اين جريان، آيه ى «سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِع...» (معارج/ )3-1نازل شد. پيامبر (صلی الله عليه وآله) رو به مردم كردند و فرمودند: آيا ديديد؟ گفتند: آرى. فرمودند: شنيديد؟ گفتند: آرى. پس از اين اقرار مردم فرمودند:
خوشا به حال كسى كه ولايت او را بپذيرد، و واى بر كسى كه با او دشمنى كند. على و شيعيانش را مى بينم كه در روز
قيامت سوار بر شتران با چهره هايى جوان، در باغهاى بهشت گردانده مىشوند در حالى كه تاج بر سر دارند و ترسى بر
آنان نيست و محزون نمى شوند و با رضايتى عظيم از سوى خدا مؤيد هستند، و اين است رستگارى بزرگ!! تا آنكه در
حظيرة القدس از جوار رب العالمين ساكن شوند، كه در آن برايشان هر چه بخواهند و آنچه چشم ها لذت ببرند آماده
است و در آن دائمى خواهند بود، و ملائكه به آنان مىگويند: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُم،ْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدّارِ.»(رعد/)42
با اين معجزه، بر همگان مسلّم شد كه «غدير» از منبع وحى سرچشمه گرفته و يك فرمان الهى است.
از سوى ديگر، تعيين تكليف براى همه ى منافقان آن روز و طول تاريخ شد كه همچون حارث فهرى فكر مى كنند و به
گمان خود خدا و رسول را قبول دارند، و بعد از آنكه مى دانند ولايت على بن ابىطالب (عليه السلام) از طرف خداست
صريحاً مىگويند: ما تحمل آن را نداريم!! اين پاسخ دندان شكن و فورى خداوند ثابت كرد كه هر كس ولايت على
(عليه السلام) را نپذيرد منكر سخن خدا و رسول است
پایان مراسم غدیر
بدين ترتيب پس از سه روز، مراسم غدير پايان پذيرفت و آن روزها بعنوان «ايام الولاية» در ذهن ها نقش بست. گروهها و قبائل عرب، با دنيايى از معارف اسلام، پس از وداع با پيامبرشان و معرفت كامل به جانشينِ او، راهىِ شهر و ديار خود شدند. پيامبر (صلی الله عليه وآله) نيز عازم مدينه گرديدند در حاليكه كاروان نبوت را به سر منزل مقصود رسانده بودند.
خبر «واقعه ى غدير» در شهرها منتشر شد و به سرعت شايع گرديد و به گوش همگان رسيد، و بدون شك توسط مسافران و ساربانان و بازرگانان تا اقصى نقاط عالم آن روز يعنى ايران و روم و چين پخش شد و غير مسلمانان هم از آن با اطلاع شدند.
بدينگونه بود كه خداوند حجتش را بر مردم تمام كرد؛ چنانكه اميرالمؤمنين (عليه السلام) مىفرمايد:
پيامبر (صلی الله عليه وآله) در روز غدير براى احدى عذرى و براى كسى سخنى باقى نگذاشت.
به اميد آنكه در پانزدهمين قرن غدير پيام آن را به فرداها برسانيم، و از سنگر غدير سقيفه را نشانه رويم، تا پرچم ولايت را بر بلنداى تاريخ سر فراز داريم و لبخند رضايت بر لبان مبارك صاحب غدير بنشانيم