من جدیداً فیریک زدم رو آهنگ های آرمان گرشاسبی ، ایتا اجازه نمیده بذارمش تو کانال ولی شما خودتون برید آخرین یادش رو گوش کنید و لذت ببرید

من پس از هفتصد سال زیست و زندگی با مذهبی ها و چادر چاقچوری ها و ریش دارها و یقه بسته ها همچنان جا میخورم و دچار یأس ایمانی میشم وقتی بی خط قرمزی و راحتی بیش از حد و رفتارهای عجیب یک عده ای از این قشر رو بانامحرم میبینم نمیدونم چرا کنار نمیام بعد این همه سال و همچنان وقتی یه دختری با چادر مشکی و آستین و روسری تا رو دماغ کشیده شده با پسرا یه جور دیگه رفتار میکنه و دغدغه ای تو این زمینه نداره و براش عادیه همه چی ازش بدم میاد و از چشمم میفته و متقابلا همچنین وقتی مرد مذهبی ای این چنینه ! وا بده دیگه دختر بیخیال شو جا نخور اَه همچنان تعجب می‌کنم همچنان فرو میریزم

ما چون خیلی شور و هیجان داریم و چادر نمی‌کشیم تا رو دماغ شاید آدم ها رو دچار خطای محاسباتی کنیم ولی واقعا در معاشرت با ما یکی دوتا رفتار غیر معمول و زیادی راحت میتونه منجر به قطع ارتباط کامل بشه ... حالا اون ارتباط کاری باشه فامیلی باشه یا هرچی گاهی آدم ها چون ما حجابمون معمولی تر از یک خانم چادریه و افکار سیاسی اجتماعیمون خیلی روادارانه ست فکر میکنن مثلا ما در رفتار و زندگی شخصیمون هم خیلی راحتیم حال اینکه اینطور نیست و اتفاقا صدبرابر پروتکل و خط قرمز های بیشتری داریم از خیلی از چادر چاقچوری ها و آدم ها وقتی با این مواجه میشن تعجب میکنن شاید باورتون نشه من و مهدیه رضایی بعد جلسه با آقایون دوساعت رفتارمون رو وسواس گونه مورد بررسی قرار میدیم که کجا چی گفتم کجا دلیلی نداشت بخندیم کجا دلیلی نداشت فلان چیز رو بگیم و مدام این رو رصد میکنیم که یه وقت خدایی نکرده ذره ای بیش از حد ضرورت با نامحرم حرف نزده باشیم!! و این برامون دغدغه ست

این دغدغه و وسواس هم از اونجا شکل گرفته که ما ذاتاً آدم های خنده رو و دائم التبسم و پرشور و هیجان و شلوغکاری هستیم و باید مراقب باشیم این روحیه مون کشیده نشه به نوع معاشرت با نامحرم هم

حالا اینکه میام میبینم یه دختر ساکت و درونگرای فوق مذهبی با چادر چاقچور وحشتناک و تا رو دماغ و حساس رو این چیزها یهو یه راحتی های عجیبی داره با نامحرم جا میخورم

براتون عجیبه که منی که اون نظرات باز و روادارانه رو در مورد برخورد با بی حجاب ها دارم یهو چرا در مورد مذهبی ها انقدر موشکافانه حساس میشم؟ جوابش تو همونه که گفتم من با براندازها و پهلوی چی ها و ضد انقلاب مهربان تر و روادارانه تر صحبت میکنم تا انقلابی ها و از دست انقلابی ها عصبانی تر میشم تا اون ها بحث توقع و ادعاست ما با توجه به ادعاهای شما این توقعات رو ازتون نداریم برام سخته ببینم کسی که دغدغه ی امر به معروف تو زمینه ی حجاب داره، و از آستین من و بالا و پایین بودنش گیر میده میره تا دختر بی روسری تو خیابون ، خودش حجاب رو فقط تو پوشش میبینه و یهو میای رفتارش رو که نگاه میکنی برگ و باری برات نمیمونه

اینارو ول کنید هفته ی بعد عروسی دوستمه که هم بابت ذات عروس شدنش خیلی خوشحالم هم از اینکه قراره یک شب عروسی طورانه ی قشنگ دور هم داشته باشیم ذوق مرگم

دارم مصاحبه با زن شهید وحید هاشمی رو میخونم ؛ از شهدای جنگ رمضان اراک، فصل مشترک همه ی شهدا رفتار خوبشون با زنشونه نه از این خوب الکی ها که خانواده ی شهدا بعد شهادت میگن چون طرف شهید شده وقتی جزئیات رفتاری شون با همسرشون رو میخونی و ازش مطلع میشی مطمئن میشی حساسیتشون رو اینکه درست ترین رفتار رو با همسرشون داشته باشن چقدر زیاد بوده و چقدر اغلب شهدا آدم های متوجه ای بودن نسبت به روحیات زنشون و دل و روحیه و ذهن همسر واقعا هیچ کس الکی و اتفاقی شهید نمیشه

شهیده ؛ زهرا حداد عادل متولد ۵۸ معلم دبیرستان، همسرِ رهبر معظم انقلاب سید مجتبی خامنه‌ای علت شهادت: بمباران بیت رهبری در جنگ رمضان زهرا خانم با اینکه عروس شخص اولِ مملکت بود و توی دانشگاه‌های معتبری مثل علامه و صداوسیما درس خونده بود، اما عشقش، معلمی، کلاس و کنار بچه‌ها بودن بود. موقع ازدواجش با آقا سید مجتبی و قبل از عقد، رهبرِ شهید به پدر زهرا خانم گفته بودند که «شما استاد دانشگاهین و زندگی راحتی دارین، اما آقا مجتبی فقط یه خونه اجاره‌ای داره و می‌خواد برای ادامه درس طلبگی بره قم» زهرا اما دنبال مادیات نبود؛ با مهریه ۱۴ سکه بله رو گفت و شد همسفرِ مردی که مثل پدر شهیدش، اهل علم و بصیرت و ساده‌زیستی بود. تو مدرسه فقط یه معلم نبود، رفیق بود. لابلای درسا، با ظرافت به بچه‌ها خداباوری و خودباوری یاد می‌داد. لباسای دست‌دوز خودشو نشون دخترا می‌داد تا بهشون جرأتِ «تجربه کردن» و «ساختن» بده. چقدر صبورانه پای شبهه‌های ذهنی نوجوونا می‌نشست و با تمام وجود اهل جهاد تبیین بود! تو این سال‌ها کم شایعه و حرف تلخ رو به جون نخرید! با خنده تعریف می‌کرد که سوار تاکسی بوده و راننده که اصلاً مسافرش رو نمی‌شناخته، موقع رد شدن از جلوی یه پاساژ گفته بود: «صاحب این پاساژ، مجتبی خامنه‌ایه!» روحش شاد

🔉 نماهنگ حکم آنچه تو فرمایی در حادثه در طوفان حکم آنچه تو فرمایی فرمانده بده فرمان حکم آنچه تو فرمایی ماییم و خیابان ها حکم آنچه تو فرمایی

یعنی بچه های قشنگم نورالزهرا و جهاد و معراج و فاطمه یاس، الان کجای عالم ذر هستن و دارن چیکار میکنن:)) همینقدر که مادر قشنگشون به یادشونه اونا هم به یاد من هستن یا چی

برای اون هایی که منطق مذاکره رو ذاتا در دستگاه فکری رهبری پیر و جوان زیز سوال میبرن و میگن مذاکره ذاتاً اتفاق افتادنش تحمیله و رهبری ها هر دو از مدخل تحمیل تن دادن مذاکرات...