انگار بعدِ تو من‌‌ هم‌ به‌ من‌ برنمی‌گرده

_دلم برات تنگ شده بود... لبخندی زد و دست‌هایش را دور شانه‌اش حلقه کرد و محکم‌تر در آغوشش کشید. +منکه جایی نرفته بودم بغض دوباره میهمان گلویش شده بود قطره اشک سمجی را از پشت پلک‌هایش پس زد و سپس با صدای لرزانی پاسخ داد: _درسته..نرفته بودی...خیال که جایی نمی‌ره

که قرار بود کنارهم فریاد بکشیم و تا دم دم صبح به این دنیا بخندیم؛ به این دیوونه خونه

که قرار بود دوباره با هم بخونیم من میرم بد شمو تو اما خوب بمون

مثل روزایی که زیر لب می‌خوندیم شهرو که بگردی آدمای غمگین دنبال رویاهاشونن تو آشغالای رنگی

دیشب گوشه خیابون از ماشین پیاده شدم دستاتو گرفتم و زیر دونه‌های برف میون دست‌هات چرخیدم دویدیم وسط بزرگراه دیوونگی کردیم و اشک ریختیم خیره به نگاهت باهات فریاد کشیدم -می‌دونی این دنیا بدون تو بدون من می‌دونی زندونه نده قسم به جون من- همون لحظه بهت گفتم دیگه کافیه می‌خوام همین‌جا تموم شه چون اون لحظه قشنگ ترین لحظه برای پایانمون بود

ولی تو زیادی واسه آینده‌ امیدواری

دیشب بعد ماه‌ها ساعتی رو زندگی کردم و حالا راحتتر از هر روزی آماده‌ی گذاشتن و رفتنم

اما لحظه ی مرگم جایی بود که دیشب چشمامو بستم و رو گونه‌هام بودنتو احساس نکردم.