تو آخرين رویای روحم باقی می‌مونی.

می‌گفت: اگر زخمت رو درمان نکنی، روی کسایی خون‌ریزی می‌کنی که نقشی توی زخمی کردنت نداشتن.

این دمِ آخری؛ چقدر شبیه مادری!

برا دو هفته بعد واسه تولد نوزده سالگیت ازم قول اون تابلو کهکشانی رو گرفته‌بودی.. چرا رفتی؟

احساس می‌کنم تو چرخه باطلی گیر افتادم

دیشب از همه طرف یه زمزمه‌ به گوش می‌رسید ای اهل حرم؛ سیر ببینید حسین را... ای اهل حرم؛ سیر ببینید حسین را... ای اهل حرم..

اونقدر سنگینه واسم که احساس می‌کنم تو یه خلا گیر کردم نمی‌تونم هضمش کنم

"تحمل‌کردن" یه پرتگاهه.

_نتونستی؟ +نه! معلومه که نتونستم مدت‌هاست نتونستم قدم بزارم روی خاکی که عزیزامو تو آغوش خودش نگه‌داشته، آره نتونستم. این چندمین عزیزی بود که نتونستم لحظه‌ی خاکسپاری‌ش کنارش باشم و باهاش خداحافظی کنم؟ نمی‌دونم

انگار یه کوچولوی شیش ساله‌ درونم نمی‌خواد اون لحظه‌هارو ببینه و باورش بشه که به نقطه‌ی پایان رسیده دلش هنوزم رویا پردازی می‌خواد..؛ و خب...چرا که نه!