چون آدم باید یه مشوقی داشته باشه مثلا من چند سال وقت بزارم چینی بخونم آخرش که چی؟ فقط بگم چینی بلدم؟ یا شغل و آیندم مرتبط با اون کشوره؟ کدوممون الان شرایطشو داره بره چین؟ کسی حاضره واسه زندگی بره؟ اصلا پولشو داریم ؟

منم اگر یک درصد احتمال میدادم در آینده بتونم برم یه کشور خاص، قطعا زبانشو یاد میگرفتم ولی روی حساب امید و آرزو نمیتونم یه زبان رو یاد بگیرم، بعد چند مدت ولش میکنم

البته دولینگو رو به خاطر یه مسئله دیگه پاک کردم ولی هنوزم اون چندتا کلمه ای که ازش یاد گرفتم رو بلدم😄

می فان ← برنج توفو ← توفو ( یه نوع غذا ) تانگ ← فکر کنم سوپ میشد شویی ← آب ژو ← گرم سلام ← نی هاو ممنون ← شی‌شی

نوشتنش خیلی سخته و با دولینگو نمی‌تونستم اصولشو یاد بگیرم صرفا در حد سرگرمی بود و به نظرم باید با کلاس پیش بری تا درست بفهمی

حالا تو شهر ما اصلا زبان چینی رو خوب یاد نمیدن ( همه به فکر پول کندن از مردمن، آموزش رو کش میدن تا ترم های بیشتری بیاد کلاس و پول بیشتر به جیب بزنن، از اون طرف آدم خسته میشه و ول میکنه )

حاجی چه غلطی کردم اومدم

گرمههههههههه

تو آب هم نمیشه رفت

چون همه لباسام می‌چسبه به تنم و همینجور خیس باید تا خونه پیاده برم

چون هممون پیاده اومدیم😂

حس میکنم یه چیزی وسط کتفمو نیش زد