💠اضطراب جنگی را چگونه کنترل کنیم

💠چند راهکار ساده برای مدیریت کــــــــلـاس‌هـای آنــــــــــــلاین کــودکـان 🔹صدای اخبار را زمان کلاس قطع کنید؛ اضطراب جنگ نباید جایگزین تمرکز کودک شود. 🔹سر کلاس به جای او پاسخ ندهید، اجازه دهید با اشتباهاتش رشد کند و اعتماد به نفسش آسیب نبیند. 🔹از تماس‌های بلند و طولانی و کارهای پرسروصدا پرهیز کنید. 🔹بابت طرز نشستن یا خوراکی خوردن جلوی دوربین از کودک ایراد نگیرید و اگر موردی بود بعد از کلاس بگویید. 🔹بعد از کلاس بابت انجام تکالیف سخت نگیرید چرا که فرصت استراحت داشتن مهم است.

💠تغذیه در بحران

آسیب های تنفسی و ریوی در انفجار: قاتل پنهان ‌‌

🚨اگر آب قطع شد چه کنیم

راه‌های تامین روشنایی ایمن در زمان قطع برق و شرایط جنگی

🔻تلنگر 🔹دیگران را ببخشیم نه به دلیل اینکه آنها حتما لایق بخشش هستند، بلکه به آن دلیل که ما لایق رهایی و سلامتی هستیم.

🇮🇷☫يَدُاللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ☫🇮🇷 🔹 دوست دارم در روزهای سخت جنگ کنار شما باشم. 👇👇 🚨https://eitaa.com/DisastermedHashemi 🚑https://eitaa.com/emsedu ✳️https://ble.ir/DisastermedHashemi 🖥https://www.aparat.com/Esfahan_ems

🔴 *سکوت پس از طوفان: اکنون، زمان ادای دین و سوگواری است* حالا که در این فرصت دو هفته ای صلح، صدای آتش‌ها و انفجارها موقتا خاموش شده است، سکوتی سنگین همه جا را فرا گرفته؛ سکوتی که در آن، جای خالی بسیاری از افراد با صدای بلندتری احساس می شود. در روزهای آتش و اضطراب، روان ما در حالت دفاع و بقا بود. فرصت نداشتیم بایستیم، نگاه کنیم و برای آنچه از دست داده ایم اشک بریزیم. اما اکنون که کمی امنیت به خیابان ها برگشته، زمان آن فرا رسیده که به یک نیاز عمیق انسانی و ملی پاسخ دهیم: *سوگواری* 🔴 *چرا در این روزهای آرامش موقت، عزاداری کردن ضروری است؟* * ۱. ادای احترام به شهدا، جان های از دست رفته و کودکان بی گناه* آنهایی که رفتند، فقط یک عدد در اخبار نبودند. آنها انسان هایی با آرزوها و خانواده بودند که جانشان را از دست دادند. در میان این عزیزان، داغ سنگین بیش از ۲۵۰ کودک معصوم بر دل ماست؛ فرشته های کوچکی که فرصت قد کشیدن، خندیدن و زندگی در این خاک از آنها گرفته شد. اشک ریختن برای آنها، یادآوری نامشان و روشن کردن حتی یک شمع کوچک، کمترین ادای دین ما به مظلومیت آنهاست. *۲. گریستن برای تن زخمی وطن* دیدن ویرانی ها، ساختمان های فروریخته و زیرساخت های آسیب دیده، قلب هر انسانی را که به این آب و خاک تعلق دارد به درد می آورد. غصه خوردن برای خسارت هایی که به وطن وارد شده، نشانه ناامیدی نیست؛ بلکه نشان دهنده ریشه های عمیق دلبستگی ما به این خاک است. ما حق داریم برای کوچه ها و شهرهای آسیب دیده مان سوگواری کنیم. *۳. التیام روان جمعی (تخلیه بغض های فروخورده)* بغض هایی که در زمان بمباران ها به زور قورت دادیم تا قوی بمانیم، اگر امروز نترکند، فردا به خشم و افسردگی تبدیل می شوند. اجازه دهید اشک هایتان جاری شود. این اشک ها مکانیزم طبیعی روان برای شستن تروما و دردهای رسوب کرده است. با همسایه ها، دوستان و خانواده درباره دردهایتان صحبت کنید؛ سوگواری دسته جمعی، بار غم را سبک تر می کند. 🔴 *سوگ، پایان راه نیست...* ما در این روزهای صلح، با تمام وجود برای جان های عزیز از دست رفته و برای تک تک آجرهای فروریخته وطنمان عزاداری می کنیم. البته اشک های ما از سر تسلیم نیست. ما سوگواری می کنیم تا قلبمان از سنگینی این غم سبک شود، و سپس با چشمانی شسته شده و اراده ای محکم تر، برای ادامه راه آنها و بازسازی دوباره این خاک برمی خیزیم. 📌 *بهترین پاسداشت خون شهدا و جان های رفته، ساختن وطنی است که آنها آرزویش را داشتند.* 🚨https://eitaa.com/DisastermedHashemi 🚑https://eitaa.com/emsedu ✳️https://ble.ir/DisastermedHashemi 🖥https://www.aparat.com/Esfahan_ems