💠اضطراب جنگی را چگونه کنترل کنیم

💠چند راهکار ساده برای مدیریت کــــــــلـاس‌هـای آنــــــــــــلاین کــودکـان 🔹صدای اخبار را زمان کلاس قطع کنید؛ اضطراب جنگ نباید جایگزین تمرکز کودک شود. 🔹سر کلاس به جای او پاسخ ندهید، اجازه دهید با اشتباهاتش رشد کند و اعتماد به نفسش آسیب نبیند. 🔹از تماس‌های بلند و طولانی و کارهای پرسروصدا پرهیز کنید. 🔹بابت طرز نشستن یا خوراکی خوردن جلوی دوربین از کودک ایراد نگیرید و اگر موردی بود بعد از کلاس بگویید. 🔹بعد از کلاس بابت انجام تکالیف سخت نگیرید چرا که فرصت استراحت داشتن مهم است.

💠تغذیه در بحران

آسیب های تنفسی و ریوی در انفجار: قاتل پنهان ‌‌

🚨اگر آب قطع شد چه کنیم

راه‌های تامین روشنایی ایمن در زمان قطع برق و شرایط جنگی

🔻تلنگر 🔹دیگران را ببخشیم نه به دلیل اینکه آنها حتما لایق بخشش هستند، بلکه به آن دلیل که ما لایق رهایی و سلامتی هستیم.

🇮🇷☫يَدُاللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ☫🇮🇷 🔹 دوست دارم در روزهای سخت جنگ کنار شما باشم. 👇👇 🚨https://eitaa.com/DisastermedHashemi 🚑https://eitaa.com/emsedu ✳️https://ble.ir/DisastermedHashemi 🖥https://www.aparat.com/Esfahan_ems

🔴 *سکوت پس از طوفان: اکنون، زمان ادای دین و سوگواری است* حالا که در این فرصت دو هفته ای صلح، صدای آتش‌ها و انفجارها موقتا خاموش شده است، سکوتی سنگین همه جا را فرا گرفته؛ سکوتی که در آن، جای خالی بسیاری از افراد با صدای بلندتری احساس می شود. در روزهای آتش و اضطراب، روان ما در حالت دفاع و بقا بود. فرصت نداشتیم بایستیم، نگاه کنیم و برای آنچه از دست داده ایم اشک بریزیم. اما اکنون که کمی امنیت به خیابان ها برگشته، زمان آن فرا رسیده که به یک نیاز عمیق انسانی و ملی پاسخ دهیم: *سوگواری* 🔴 *چرا در این روزهای آرامش موقت، عزاداری کردن ضروری است؟* * ۱. ادای احترام به شهدا، جان های از دست رفته و کودکان بی گناه* آنهایی که رفتند، فقط یک عدد در اخبار نبودند. آنها انسان هایی با آرزوها و خانواده بودند که جانشان را از دست دادند. در میان این عزیزان، داغ سنگین بیش از ۲۵۰ کودک معصوم بر دل ماست؛ فرشته های کوچکی که فرصت قد کشیدن، خندیدن و زندگی در این خاک از آنها گرفته شد. اشک ریختن برای آنها، یادآوری نامشان و روشن کردن حتی یک شمع کوچک، کمترین ادای دین ما به مظلومیت آنهاست. *۲. گریستن برای تن زخمی وطن* دیدن ویرانی ها، ساختمان های فروریخته و زیرساخت های آسیب دیده، قلب هر انسانی را که به این آب و خاک تعلق دارد به درد می آورد. غصه خوردن برای خسارت هایی که به وطن وارد شده، نشانه ناامیدی نیست؛ بلکه نشان دهنده ریشه های عمیق دلبستگی ما به این خاک است. ما حق داریم برای کوچه ها و شهرهای آسیب دیده مان سوگواری کنیم. *۳. التیام روان جمعی (تخلیه بغض های فروخورده)* بغض هایی که در زمان بمباران ها به زور قورت دادیم تا قوی بمانیم، اگر امروز نترکند، فردا به خشم و افسردگی تبدیل می شوند. اجازه دهید اشک هایتان جاری شود. این اشک ها مکانیزم طبیعی روان برای شستن تروما و دردهای رسوب کرده است. با همسایه ها، دوستان و خانواده درباره دردهایتان صحبت کنید؛ سوگواری دسته جمعی، بار غم را سبک تر می کند. 🔴 *سوگ، پایان راه نیست...* ما در این روزهای صلح، با تمام وجود برای جان های عزیز از دست رفته و برای تک تک آجرهای فروریخته وطنمان عزاداری می کنیم. البته اشک های ما از سر تسلیم نیست. ما سوگواری می کنیم تا قلبمان از سنگینی این غم سبک شود، و سپس با چشمانی شسته شده و اراده ای محکم تر، برای ادامه راه آنها و بازسازی دوباره این خاک برمی خیزیم. 📌 *بهترین پاسداشت خون شهدا و جان های رفته، ساختن وطنی است که آنها آرزویش را داشتند.* 🚨https://eitaa.com/DisastermedHashemi 🚑https://eitaa.com/emsedu ✳️https://ble.ir/DisastermedHashemi 🖥https://www.aparat.com/Esfahan_ems

معیارهای تعیین‌کننده بحرانی بودن شرایط بیماران در اورژانس پیش‌بیمارستانی و لزوم انتقال سریع 🚑 مقدمه: ارزیابی سریع و دقیق وضعیت بیماران در اورژانس پیش‌بیمارستانی، سنگ بنای تصمیم‌گیری برای انتقال فوری به مراکز درمانی تخصصی است. این امر نه تنها به جلوگیری از وخامت حال بیمار کمک می‌کند، بلکه شانس بهبودی و کاهش ناتوانی‌های طولانی‌مدت را نیز افزایش می‌دهد. پروتکل‌های مدرن، بر رویکرد جامع‌نگر در ارزیابی بیمار تأکید دارند که شامل جنبه‌های مختلف بالینی، فیزیولوژیک و ماهیت تروما می‌شود. ۱. اختلال در وضعیت پاسخ‌دهی و سطح هوشیاری: 🧠 یکی از اولین و مهم‌ترین نشانه‌های بحرانی بودن وضعیت بیمار، تغییر در سطح هوشیاری است. این اختلال می‌تواند از گیجی خفیف تا کما متغیر باشد. * ابزار ارزیابی: مقیاس کمای گلاسکو (GCS) ابزار استاندارد طلایی برای ارزیابی سطح هوشیاری است. نمره GCS کمتر از ۱۳ نشان‌دهنده تروما به سر و نیازمند ارزیابی بیشتر است. (منبع: Tintinalli's Emergency Medicine, 9th Ed.) * مفهوم: کاهش سطح هوشیاری می‌تواند نشان‌دهنده کاهش خون‌رسانی به مغز، افزایش فشار داخل جمجمه، یا متابولیت‌های سمی باشد که همگی وضعیت اورژانسی محسوب می‌شوند. ۲. اختلال در پارامترهای فیزیولوژیک: 🩺 پایداری پارامترهای حیاتی (ABCDE) برای تعیین وضعیت بحرانی بیمار حیاتی است. * راه هوایی (Airway)، تنفس (Breathing)، و گردش خون (Circulation): * راه هوایی: انسداد راه هوایی (مثلاً به دلیل ترشحات، خون، ادم، یا جسم خارجی) یک وضعیت تهدید کننده حیات است. * تنفس: کاهش تعداد تنفس (هیپوونتیلاسیون)، افزایش تعداد تنفس (تاکی‌پنه)، تنفس نامنظم، یا استفاده از عضلات کمکی تنفسی نشان‌دهنده اختلال است. اشباع اکسیژن پایین (SpO2 < 90%) نیز نگران‌کننده است. * گردش خون: نبض ضعیف یا سریع (تاکی‌کاردی)، فشار خون پایین (هیپوتانسیون)، رنگ پریدگی، تعریق سرد، و پر شدن مجدد مویرگی (CRT) طولانی‌تر از ۲ ثانیه، علائم شوک و هیپوپرفیوژن هستند. (منبع: American Heart Association Guidelines for CPR and ECC) * اختلال در علائم حیاتی ۷ گانه: این شامل فشار خون سیستولیک، تعداد تنفس، اشباع اکسیژن، دمای بدن، سطح قند خون، و سطح هوشیاری (GCS) است. تغییرات قابل توجه در هر یک از این پارامترها می‌تواند نشان‌دهنده وضعیت بحرانی باشد. ۳. بر اساس آناتومی آسیب: 🦴 نوع و محل آسیب، نقش مهمی در تعیین بحرانی بودن وضعیت بیمار دارد. * تروماهای نافذ: تمام تروماهای نافذ به سر، گردن، قفسه سینه، و شکم نیازمند انتقال فوری به دلیل احتمال آسیب به ارگان‌های حیاتی و خونریزی داخلی هستند. * آسیب‌های بسته: * قفسه سینه و شکم: شکستگی دنده‌های متعدد، پنوموتوراکس فشاری، تامپوناد قلبی، یا پارگی احشای شکمی. * شکستگی استخوان‌های بلند: (ران، بازو) به دلیل احتمال خونریزی شدید و شوک هموراژیک. * آمپوتاسیون یا در شرف آمپوتاسیون: نواحی پروگزیمال مچ دست و پا (نزدیک به تنه) به دلیل خونریزی شدید و نیاز به جراحی فوری. * شکستگی لگن: به دلیل احتمال خونریزی وسیع و تهدیدکننده حیات. * فلج اندام‌ها: می‌تواند نشان‌دهنده آسیب نخاعی باشد. (منبع: ATLS - Advanced Trauma Life Support) ۴. نوع مکانیسم آسیب و شواهد آسیب با انرژی بالا: 💥 شدت و نحوه وقوع حادثه، پیش‌بینی‌کننده خوبی برای شدت آسیب است. * سقوط: * بالغین: سقوط از ارتفاع بیشتر از ۳ متر (تقریباً ۱۰ فوت). * کودکان: سقوط از ارتفاع بیشتر از ۳ برابر قد مصدوم. * تصادفات رانندگی: * ورود به کابین سرنشین: فرورفتگی بیش از ۳۰ سانتی‌متر (۱۲ اینچ) در محل سرنشین یا بیش از ۵۰ سانتی‌متر (۲۰ اینچ) در سایر نواحی خودرو. * برخورد با عابر پیاده یا دوچرخه‌سوار: سرعت بیش از ۳۰ کیلومتر در ساعت (۲۰ مایل در ساعت). * تصادف موتورسیکلت: سرعت بیش از ۳۰ کیلومتر در ساعت (۲۰ مایل در ساعت). * سایر موارد: انفجار، قرار گرفتن در معرض آتش‌سوزی گسترده. (منبع: CDC - Guidelines for Trauma Triage)