-وای وای وای این خیلی خیلی قشنگ بوددد :::))) -سپاسگزارم =]

-جوابی هست؟ -شاید! -عجب😔😂 -متشکرم:)

-...حرفی ندارم ::))💚 -همیشه مشکل خود مائیم! و این تلخ نیست، فقط یه حقیقته. -درسته... :)) -چقدر دیالوگایی که میفرستی قشنگن! ممنون بابت وقتی که گذاشتی رفیق=]

چون قرار نیست بمیری، نباید بمیری. راهت بسته شده. چرا؟ برای اینکه هنوز به وجودت نیازه؛ چه قبول داشته باشی و چه نداشته باشی.

:))

احمقانه ترین سوالی که به ذهنت می‌رسه رو بپرس.

-برای جواب دادن به این سوال... فرصت می‌خوام. -چرا زندگی کردن رو دوست دارم؟چرا نباید داشته باشم؟ ذات انسان تشنه‌ی کشف زیبایی و مفاد و رازه، و زندگی ترکیبی از همه‌ی این هاست! از شعر خوشم‌میاد چون شعر نگرشی عمیق و در عین حال آراسته شده به جهان هستیه؛ به عبارتی شعر، مثال یک فلسفه‌ی موزون و آرایش شده‌ست و حتی گاهی قدرتی بیشتر از فلسفه داره.

-چون هنوز نمردم. و این دو معنا داره: ۱-رسالتی هست که هنوز به پایان نرسوندمش. ۲-شوق رسیدن به رویاهام من رو سبز نگه داشته! -مدت‌هاست دنبال دلیلشم رفیق :')

سلام علیکم! احوالتون چطوره؟

چه خبر؟ با زندگیتون چه می‌کنید؟

یادم اومد که یکی پرسیده بود "رابطه‌ت با کی مثل رابطه شمس با مولاناست؟" و من هم برای جواب دادن به سوالش فرصت خواسته بودم. حقیقتش خیلی فکر کردم..‌. فکر کنم درست ترین پاسخی که می‌تونم بدم اینه: در حال حاضر شمس‌ترینِ مولانای درونم، خودم هستم.

-می‌تونه تا حدودی بهش چیره بشه و پررنگ‌تر جلوه کنه، ولی هیچ وقت کاملا شکستش نمیده. مثل محلول آب نمک. آب(نفرت) نمک رو در خودش حل می‌کنه و نمک در ظاهر به چشم نمیاد؛ ولی باز هم اثرش برجاست و حتی میشه دوباره با یه حرارت برش گردوند! شاید مثال درستی نباشه اما بهترین چیزی بود که به ذهنم رسید. -می‌دونی... بستگی داره به اینکه معشوقه‌ت رو چه رنگی‌ می‌بینی! پ.ن: معشوقه همیشه یک انسان نیست.