آیا میدانید برای چه ما همیشه نسبت به مردگان منصفتر و بخشندهتریم؟ دلیلش ساده است! با آنها الزامی در کار نیست. ما را آزاد میگذارند، ما میتوانیم هروقت فرصت داشتیم، در فاصلهی میان یک مجلس مهمانی و یک یار مهربان، یعنی رویهمرفته در اوقات هدر رفته، بزرگداشت آنان را قرار دهیم. اگر ما را به کاری ملزم کنند فقط به یادآوری ذهنی است، و قوهی حافظهی ما ضعیف است. در حقیقت آنچه در رفقای خود دوست داریم مرگ تازه است مرگ سوزناک است تاثر خودمان و دست آخر وجود خودمان است!
_سقوط، آلبر کامو
_مکان ها به اعتبار وجود شما تغییر ماهیت میدهند محبوب من، مثلا این سرزمین که بدون شما زندان است و غربت که با وجود شما به وطن تبدیل میشود.
داستایفسکی .