عصا را از پدر برگیر و عزم نیل کن اینک تقاص خون او را مرگ اسرائیل کن اینک 🔺ولیّ دَم! به نام حق ولیّ امر ما گشتی پدر را مجتبی بودی و ما را مقتدا گشتی 🔺بخوان «خُذها بقُوّه» این علم بردار، بسم الله! علم بردار و در این ره قدم بگذار، بسم الله! شاعر: محمد مهدی سیار

هر چند جوان و بی عصا برگشته اما خودِ اوست به خدا برگشته سید علی حسینی خامنه ای با نام جدید "مجتبی" برگشته...

آرام دل پر تپش و مضطر ما شد یک بار دگر خامنه‌ای رهبر ما شد...

در ادامه راه علی ، مجتبی آمد... پرچم خون خواهی ما به پا شد ولی دم ولی امر ما شد

باز هم نام ولی آمده است عشق با صوت جلی آمده است مژده! ای منتظران در شب قدر مجتبی بعد علی آمده است

عهد خون

سجده میکنم به درگاه نجف🖤 ‌

‌ سکوت تلخ نخلستان، حکایت از چه دارد هان؟ مبادا کرده‌ای ای چاه امشب ماه را پنهان؟ نیفتاده چرا عکسِ گلِ مهتاب در قلبت؟ چه کردی با دلِ تنگ و غریبی‌های بی‌پایان؟ چه آسان می‌دهی از دست، ای دنیا بهارت را! عجب داغ  است بازارِ فروشِ یوسف کنعان! ندانستند قدرِ چشم‌های آشنایت را نمی‌گنجد بزرگی تو در فهم غریبستان چراغان می‌کند امشب خدا باغ بهشتش را گمانم می‌رسد امشب برای فاطمه مهمان _مریم محبی نژاد ‌

ایمان جلی، به عرش اعلی پیوست افتاد ولی به عرش اعلی پیوست شد همهمه در بین ملائک ناگاه: در سجده علی به عرش اعلی پیوست _صدیقه محمدجانی ‌