چه دردی میکشم از سردی ِرفتار ِچشمانی که عاشق می‌کند دل را ولی گردن نمی‌گیرد /:

سحر ك پا شدی از خواب ، با ذکر علی پاشو دهان با نام ِ حیدر باز کن تا معطر شي ..

_

شبی در خواب میدیدم که من‌هم زائرت هستم، حرم بود و ضریح تو، عجب حسی! چه رویایی!

هیچ کس کاش نباشد نگهش بر راهی چشم بر در بُوَد و دلبر او دیر کند..؛

خواهشی کردم بماند سیزده با من ولی ، حجم اندوه مرا تا دید او هم شد به در .

سبزه در دست تو و چشم من اما نگران ، که گره را به هوای چه کسی خواهی زد .

یانکی‌های بی‌تمدن! ما بودیم، هستیم و خواهیم بود🇮🇷 ‌

خوش آمدی به دیارت،سلام همشهری سلام و دست مریزاد افتخارِ وطن رواست اینکه به توصیفت اینچنین گوییم که بی قرار وطن بود و برقرار وطن کدام روضه تورا قطره قطره‌ آتش زد که مثل روضهء اکبر، به موطن آمده ای قصیدهء تن تو بیت بیت، ناخوانده است به شاعرانه ترین شکل ممکن آمده ای همینکه آمدی و زنده گشت خاطره هات گریستیم برآن خنده های مردمی ات اگر چه دور شدی از دیار خود چندی ولی هنوز نمک داشت لهجهء قمی ات خوشا به حال همه مردمان پایین شهر که با مرام تو یک عمر آشنا بودند هنوز نام تو آقا رحیمِ موسوی است فقط به نام قشنگت شهید افزودند چگونه با تو خداحافظی کنم سید که تا همیشه از این داغ در دلم جنگ است برو که حضرت معصومه بیشتر از ما برای دیدن لبخندهات دلتنگ است #سید_حمیدرضا_برقعی