گیرم‌ که هزاران غزل از هجر نوشتیم ؛ جرئت که نداریم به دلدار بگوییم . . 「  𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄  」

به دو صد بام برآیم، به دو صد دام درآیم چه کنم آهوی جانم سر صحرای تو دارد 「  𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄  」

میخواستم اقرار کنم عاشقم اما... (چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود؟) فهمید که دیوانه و دلبسته اویم (از بس که اشارات نظر نامه رسان بود) _ادامه دارد... 「  𝐄𝐍𝐙𝐄𝐕𝐀𝐄  」