💮اطلاعیه دستورالعمل فرمانداری بمناسبت سال۱۴۰۵ و شهادت قائد امت

💮اطلاعیه ابلاغ آخرین شرایط و ضوابط تبدیل رایگان خودروهای بنزینی به دوگانه سوز

همکار گرامی سلام ‌یاداشت محاصره دریایی امریکا از حرف تا عمل! ( دکتر مجتبی جعفری ، دکتری تخصصی جامعه شناسی و پژوهشگر امور اصناف و کسب و کار) ‌ اعلام قصد آمریکا برای محاصره دریایی و بستن تنگه هرمز، یکی از مخاطره‌آمیزترین سناریوهای نظامی قرن حاضر است. این اقدام عملاً به معنای اعلان جنگ تمام‌عیار تلقی می‌شود و ابعاد آن فراتر از یک درگیری منطقه‌ای خواهد بود. ‌ بستن تنگه هرمز توسط آمریکا پارادوکس بزرگی است؛ چرا که آمریکا همواره خود را «تضمین‌کننده امنیت کشتیرانی آزاد» معرفی کرده است. بستن این تنگه یعنی شوک مضاعف به بازار انرژی! توقف صادرات نفت خلیج‌فارس قیمت جهانی نفت را به اعدادی نجومی (احتمالاً بالای ۲۰۰ دلار) می‌رساند که برای اقتصاد خود آمریکا و متحدان غربی‌اش ویرانگر است. ‌ از سویی چین به عنوان بزرگترین خریدار نفت که با قطع شریان حیاتی خود مواجه است، می‌تواند پکن را از یک ناظر دیپلماتیک به یک طرف درگیر در جنگ تبدیل کند. بنابراین، احتمال انجام این کار به صورت بلندمدت بسیار کم است، مگر اینکه هدف آمریکا فروپاشی کامل اقتصادی ایران در یک بازه زمانی بسیار کوتاه و با پذیرش ریسک سقوط اقتصاد جهانی باشد. نگهداری یک محاصره دریایی در منطقه‌ای که تحت اشراف کامل موشکی و پهپادی ایران است،به بلحاظ نظامی امری بسیار دشوار و پرهزینه استـ باید در نظر داشت جهان بیش از چند هفته توان تحمل بسته بودن تنگه هرمز را ندارد. انبار استراتژیک نفت کشورها به سرعت خالی می‌شود و شورش‌های اقتصادی در کشورهای مصرف‌کننده آغاز می‌شود. ناوگروه‌های آمریکایی در خلیج‌فارس و دریای عمان در معرض تهدید مداوم هستند. حفظ چنین محاصره‌ای در برابر حملات فرسایشی، هزینه‌های جانی و مالی بسیار سنگینی برای پنتاگون خواهد داشت. ‌ در مورد اینکه آیا ایران می‌تواند ایستادگی کند، پاسخ در «دکترین نبرد نامتقارن» نهفته است. ایران قرار نیست با ناوهای هواپیمابر آمریکا نبرد کلاسیک (ناوشکن در برابر ناوشکن) انجام دهد. پس یک برگ برنده دریایی برای ما لحاظ می شود. ایران دارای هزاران قایق تندرو مجهز به موشک و توانایی مین‌ریزی وسیع و هوشمند در گلوگاه‌های تنگه است. پاکسازی این مین‌ها زیر آتش موشکی ساحل به دریا، ماه‌ها زمان می‌برد. صرف نظر از این مسیله ایران می‌تواند از عمق خاک خود، هر شناور بزرگی را در خلیج‌فارس و دریای عمان هدف قرار دهد. تمرکز بر «اشباع دفاعی» ناوهای آمریکایی با شلیک همزمان صدها پهپاد و موشک، می‌تواند پیشرفته‌ترین سیستم‌های پدافندی (مثل ایجیس) را ناکارآمد کند. این درحالی است که برخلاف ادعای دشمن ایران توانایی بالایی برای تولید و شلیک این موارد به خاطر عمق سرزمینی خود دارد. ایران با استفاده از پهپادهای انتحاری ارزان‌قیمت می‌تواند هزینه‌های گزافی به ناوهای چند میلیارد دلاری تحمیل کند. این اقدام تنش را به مرحله «نقطه بازگشت‌ناپذیر» می‌برد. اگر آمریکا دست به چنین حرکتی بزند، ایران احتمالاً استراتژی «امنیت برای همه یا برای هیچ‌کس» را اجرا خواهد کرد. یعنی اگر ایران نتواند نفت صادر کند، هیچ کشور دیگری در منطقه هم اجازه صادرات نخواهد داشت. این به معنای گسترش جنگ به تمام میادین نفتی منطقه (عربستان، امارات و کویت) است. آمریکا از «محاصره دریایی» بیشتر به عنوان یک اهرم فشار روانی و سیاسی برای مجبور کردن ایران به عقب‌نشینی یا مذاکره تحت فشار استفاده می‌کند. انجام عملی این کار، تیغ دولبه‌ای است که می‌تواند بیش از آنکه به ایران ضربه بزند، سیستم مالی جهانی و جایگاه دلار را متزلزل کند. 🖌مجتبی جعفری استاد دانشگاه ‌ روابط عمومی اتحادیه پارچه فروشان تهران